William Gilbert ialah seorang pakar perubatan dan ahli fizik Inggeris abad ke-1544 yang terkenal, dilahirkan pada tahun 1603 di Colchester. Beliau terkenal dengan sumbangannya kepada kajian elektrik dan kemagnetan, dan dianggap sebagai bapa penyelidikan saintifik dalam bidang ini. Gilbert adalah orang pertama yang menyiasat fenomena magnetik secara sistematik dan mencipta istilah "elektrik" berdasarkan perkataan Yunani "elektron," yang bermaksud ambar. Eksperimen dan pemerhatian beliau terhadap kemagnetan daratan menyumbang dengan ketara kepada perkembangan fizik moden. Beliau juga merupakan doktor kepada Ratu Elizabeth I dan pengarang buku "De Magnete," dianggap sebagai mercu tanda dalam sejarah sains. Gilbert meninggal dunia pada tahun XNUMX, meninggalkan warisan yang kekal kepada sains.
Sumbangan utama William Gilbert kepada sains magnet dan elektrik.
William Gilbert ialah seorang saintis abad ke-1544 yang terkenal, dilahirkan di Colchester, England, pada tahun XNUMX. Beliau terkenal terutamanya kerana sumbangannya kepada sains magnetik dan elektrik, yang merevolusikan pemahaman tentang fenomena ini pada masa itu.
Salah satu sumbangan utama beliau ialah penerbitan "De Magnete" pada tahun 1600, di mana beliau menerangkan eksperimen dan pemerhatiannya mengenai kemagnetan. Gilbert adalah orang pertama yang menegaskan bahawa Bumi berkelakuan seperti magnet gergasi, sekali gus menjelaskan kewujudan kutub magnet dan jarum kompas. Penemuannya membuka jalan untuk kajian lanjut tentang kemagnetan dan aplikasi praktikalnya.
Gilbert juga menjalankan eksperimen dengan elektrik, menunjukkan bahawa bahan seperti ambar dan kaca yang digosok mempunyai keupayaan untuk menarik objek ringan. Beliau mencipta istilah "elektrik" daripada perkataan Yunani "elektron," yang bermaksud ambar, dan mempelopori kajian tentang sifat elektrik bahan.
Dalam eksperimennya, Gilbert menggunakan peralatan mudah, seperti magnet dan badan elektrik, untuk menyiasat fenomena magnet dan elektrik. Pemerhatian yang teliti dan metodologi saintifiknya adalah asas untuk memajukan pemahaman kita tentang fenomena ini dan perkembangan sains moden.
Ringkasnya, sumbangan William Gilbert kepada sains magnetik dan elektrik adalah penting untuk kemajuan fizik dan teknologi. Kerja perintisnya membuka ufuk baru pengetahuan dan memberi inspirasi kepada generasi saintis masa depan untuk meneroka misteri kemagnetan dan elektrik.
Apakah teknik eksperimen yang dibangunkan Gilbert untuk penyelidikannya?
William Gilbert ialah seorang pakar perubatan dan ahli fizik Inggeris abad ke-16 yang terkenal dengan penyelidikannya mengenai kemagnetan. Beliau dikenali sebagai "bapa magnetisme" kerana penemuan pentingnya dalam bidang ini.
Untuk penyelidikannya, Gilbert membangunkan teknik eksperimen yang inovatif. Dia menggunakan alat yang dipanggil versorium, yang terdiri daripada jarum magnet yang digantung dari dirian berputar bebas. Dengan instrumen ini, Gilbert dapat mengkaji kelakuan magnet dan lebih memahami fenomena magnet.
Gilbert juga menjalankan eksperimen dengan pelbagai bahan magnet, seperti besi dan ambar, untuk menyiasat sifat magnetnya. Beliau memerhatikan bahawa bahan-bahan ini boleh dimagnetkan melalui geseran dan ia mempunyai keupayaan untuk menarik bahan lain.
Secara ringkasnya, teknik eksperimen yang dibangunkan oleh Gilbert, menggunakan versorium dan menjalankan eksperimen dengan bahan magnet, adalah asas kepada penemuannya dalam bidang kemagnetan dan menyumbang dengan ketara kepada kemajuan sains dalam bidang ini.
William Gilbert: penemuan terbesar saintis yang merevolusikan pemahaman kemagnetan.
William Gilbert ialah seorang saintis Inggeris abad ke-1544 yang terkenal, terkenal dengan sumbangannya dalam kajian kemagnetan. Dilahirkan pada tahun XNUMX, Gilbert belajar perubatan di Universiti Cambridge dan menjadi doktor kepada Ratu Elizabeth I. Keghairahannya yang sebenar, bagaimanapun, adalah penyiasatan saintifik, dan melalui eksperimennya dia membuat penemuan terbesarnya.
Dalam eksperimennya, Gilbert memerhatikan bahawa Bumi berkelakuan seperti magnet besar, dengan kutub magnet utara dan selatan. Dia juga mendapati bahawa Bumi bukanlah satu-satunya badan yang mempunyai sifat magnet, dan banyak bahan lain boleh dimagnetkan. Pemerhatian ini membawa kepada teorinya bahawa Bumi adalah magnet yang besar, dengan medan magnet yang mempengaruhi jarum kompas.
Penemuannya merevolusikan pemahaman tentang kemagnetan dan membuka jalan untuk penyelidikan masa depan dalam bidang ini. Terima kasih kepada kerja Gilbert, kita kini lebih memahami cara magnet berfungsi dan cara medan magnet Bumi mempengaruhi kita. Warisannya kekal sehingga hari ini, dan dia dianggap sebagai perintis dalam kajian kemagnetan.
Fahami maksud Undang-undang Gilbert dan kepentingannya untuk Geomorfologi.
William Gilbert dilahirkan pada tahun 1544 di Colchester, England. Dia belajar perubatan di Universiti Cambridge dan menjadi doktor kepada Ratu Elizabeth I. Selain sumbangannya dalam bidang perubatan, Gilbert juga terkenal dengan penyelidikan dan penemuan pentingnya dalam fizik, khususnya dalam bidang magnetisme.
Salah satu sumbangan terbesar beliau kepada geomorfologi ialah penggubalan Undang-undang Gilbert, yang menerangkan hubungan antara kadar hakisan sungai dan cerun dasarnya. Mengikut undang-undang ini, kadar hakisan adalah berkadar dengan tangen sudut cerun dasar sungai. Ini bermakna semakin curam cerun dasar, semakin tinggi kadar hakisan dan, akibatnya, semakin besar pengangkutan sedimen.
Undang-undang Gilbert adalah penting untuk geomorfologi kerana ia membantu kita memahami proses hakisan dan pemendapan yang membentuk permukaan Bumi. Dengan memahami cara cerun rupa bumi mempengaruhi kadar hakisan sungai, ahli geomorfologi boleh meramal dan mentafsir corak pemendapan dalam persekitaran yang berbeza, seperti lembah, dataran banjir dan delta.
Ringkasnya, Undang-undang Gilbert adalah asas kepada kajian dinamik sungai dan pengaruhnya terhadap pembentukan pelepasan Bumi. Sumbangan William Gilbert kepada geomorfologi terus diiktiraf dan dikaji sehingga hari ini, menunjukkan kepentingan penemuannya untuk memahami proses geologi yang membentuk planet kita.
William Gilbert: biografi, pengalaman dan sumbangan
William Gilbert (1544–1603) ialah seorang doktor, naturalis dan ahli falsafah Inggeris abad ke-16. Beliau dikenali sebagai bapa fizik elektrik dan kemagnetan. Sumbangan beliau dalam bidang ini diiktiraf sebagai tonggak asas cabang sains ini.
Dalam amalan perubatan, dia mendapat populariti yang besar dan menjadi doktor peribadi kepada Ratu Elizabeth I dari England, tetapi kajiannya tentang medan magnet Bumi yang menjadikannya mendapat tempat dalam keturunan.
Karyanya yang paling dikenali ialah De Magnete , sebuah teks yang diterbitkan pada tahun 1600, yang mempunyai keistimewaan sebagai kajian fizik pertama yang benar-benar relevan yang dicipta di England. Gilbertlah yang mencipta istilah "elektrik".
Konsep lain yang William Gilbert mula laksanakan ialah konsep tarikan elektrik, daya elektrik, dan kutub magnet. Banyak tulisannya tidak diterbitkan sehingga selepas kematiannya.
Dia menggemakan pandangan Copernicus tentang putaran Bumi mengelilingi Matahari. Dia juga mencadangkan bahawa planet boleh mengorbit terima kasih kepada beberapa daya yang berkaitan dengan kemagnetan.
William Gilbert adalah penentang skolastik, yang kemudiannya menguasai pendidikan formal. Beliau juga mengkritik penerapan falsafah Aristotelian, yang merupakan salah satu aliran pemikiran yang paling meluas semasa hayat Gilbert.
Di samping jawatannya sebagai doktor diraja, Gilbert juga memegang jawatan penting dalam komuniti perubatan di England, mengetuai Royal College of Physicians, yang merupakan Kolej Pakar Perubatan negara itu.
Sesetengah pengarang telah mendakwa bahawa doktor itu menghabiskan beberapa tahun mengembara dunia dan itulah bagaimana dia mula berminat dengan kemagnetan, tetapi tidak ada bukti untuk menyokong dakwaan ini secara muktamad.
Biografi
Primeiros anos
William Gilbert, juga dikenali sebagai Gilberd atau Guylberd, dilahirkan pada 24 Mei 1544, di Colchester, England, dalam keluarga burgher percuma atau warga kelas pertengahan. Ibu bapanya ialah Hierom Guylberd, perakam rasmi bandar, dan Elizabeth Coggeshall.
Dia adalah anak sulung perkahwinan Guylberd-Coggeshall dan digantikan oleh Robert, Margaret, dan akhirnya Hierom. Sekitar 1549, ibunya meninggal dunia, dan bapanya berkahwin dengan Jane Wingfield, dengannya dia mempunyai tujuh lagi anak: Anne (atau Marianne), Prudence, Agnes, Elizabeth, George, William, William, dan Ambrose.
Pada tahun 1558, beliau memasuki Kolej St. John, Cambridge, di mana beliau mempelajari karya Galen, yang merupakan satu-satunya pihak berkuasa universiti yang diiktiraf dalam bidang perubatan. Beliau juga mempelajari matematik, falsafah, astronomi, dan fizik Aristotelian.
Beliau menerima ijazah sarjana muda dalam bidang seni pada tahun 1561, ijazah sarjana dalam bidang seni pada tahun 1564, dan akhirnya ijazah kedoktoran pada tahun 1569. Beliau tidak lama kemudian menjadi felo kanan di Universiti Cambridge, di mana beliau memegang beberapa jawatan, termasuk bendahari.
Kerjaya sebagai doktor
Gilbert membuka amalan perubatannya di London pada tahun 1570. Dia mendapat reputasi di kalangan bangsawan, yang menuntut perkhidmatannya secara meluas. Walaupun begitu, dia tidak mengabaikan pelajarannya yang berkaitan dengan kemagnetan.
Dengan cara ini, namanya mula dikenali dalam kalangan intelektual bandar itu, yang akhirnya membawa kepada Gilbert menjadi ahli Royal College of Physicians.
Selain itu, William Gilbert berkhidmat pada tahun 1588 sebagai salah satu Majlis Penasihat Privy yang bertanggungjawab untuk memastikan kesihatan anggota Tentera Laut Diraja. Doktor-doktor ini dipilih daripada kalangan ahli-ahli Kolej Diraja.
Dalam institusi yang disebutkan di atas, beliau memegang jawatan penting yang berbeza, seperti penyelia pada tiga kali, antara 1582 dan 1590. Beliau juga merupakan bendahari antara 1587 hingga 1594 dan 1597 hingga 1599; dalam tempoh yang terakhir, beliau pada masa yang sama bekerja sebagai perunding.
Akhirnya, pada tahun 1600, Gilbert telah dipilih sebagai presiden Royal College of Physicians.
Walau bagaimanapun, salah satu jawatannya yang paling menonjol ialah doktor kepada Ratu Elizabeth I dari England, yang dipegangnya dari 1601 hingga kematian raja pada Mac 1603. Beliau kemudiannya secara ringkas memegang jawatan yang sama di bawah pengganti permaisuri, James I.
Dia tidak berjaya memegang jawatan ini untuk masa yang lama, kerana dia hampir tidak hidup lebih lama daripada permaisuri selama enam bulan.
Kerjaya sebagai saintis
Apabila beliau telah mendapat populariti di kalangan penduduk ibu kota, Gilbert telah dilantik sebagai pesuruhjaya pentadbiran Pharmacopeia Londinensis pada tahun 1589. Tambahan pula, dalam peranan ini, beliau ditugaskan untuk menulis subjek yang dikenali sebagai " Philulae ".
Walaupun telah mendedikasikan dirinya dalam bidang perubatan, dia tidak pernah meninggalkan pengajiannya dalam bidang lain untuk cuba merungkai kepercayaan palsu tertentu yang digunakan sebagai pengetahuan saintifik yang terbukti pada masa itu.
Pada tahun 1600, beliau menerbitkan karyanya yang paling berpengaruh dalam kajiannya tentang fenomena magnetik. Tajuk teks ialah De magnete, magneticisque corporibus et magno magnete tellure; fisiologia nova, plurimis & argumentis, & experimentis demonstrata.
Beberapa sumber mendakwa bahawa William Gilbert menjalankan penyiasatan ini selepas masanya di universiti, tetapi tidak pasti berapa banyak masa yang dia gunakan untuk subjek itu sebelum menerbitkan teks.
Karya Gilbert, De magnete , dibahagikan kepada enam bahagian. Dalam bahagian pertama, beliau membincangkan sejarah dan evolusi magnetit. Kemudian beliau mengumpulkan semua ciri fizikal dengan demonstrasi yang dibuat olehnya sendiri.
Dia tidak berhenti di De magnete ; Gilbert meneruskan pengajiannya dalam teks lain, tetapi tidak pernah menerbitkannya sepanjang hayatnya.
Kematian
William Gilbert meninggal dunia pada 30 November 1603, di London, England. Dia berumur 59 tahun dan tidak pernah berkahwin. Dia dikebumikan di Colchester, di halaman gereja Holy Trinity Church.
Punca sebenar kematian Gilbert tidak diketahui, tetapi versi yang paling meluas ialah wabak bubonik, wabak yang kerap berlaku di England pada awal abad ke-17.
Barang-barangnya telah diwasiatkan kepada perpustakaan Royal College of Physicians. Bagaimanapun, tiada satu pun daripada barang itu telah dipelihara sejak ibu pejabat institusi itu musnah dalam Kebakaran Besar London pada tahun 1666.
Selepas kematiannya, abangnya bertanggungjawab menyusun dan menerbitkan karya-karyanya yang tidak diterbitkan, ada yang tidak lengkap, pada tahun 1651, dalam sebuah jilid bertajuk De Mundo Nostro Sublunari Philosophia Nova , tetapi karya ini tidak begitu berjaya.
Satu unit daya magnetomotif dinamakan "Gilbert" sebagai penghormatan kepada sumbangan saintis ini. Unit ini adalah sebahagian daripada sistem CGS dan sepadan dengan 0.79577 ampere setiap revolusi.
Terdapat juga kawah bulan yang dinamakan sempena nama keluarga beliau dan ahli geologi Karl Gilbert dari Grove.
Mythos
Terdapat sedikit maklumat tentang kehidupannya sepanjang dekad selepas tamat pengajian. Walau bagaimanapun, beberapa sumber mengatakan bahawa dalam tempoh ini, William Gilbert melakukan beberapa perjalanan.
Dia berkemungkinan mengembara di seluruh benua Eropah dan melanjutkan pelajarannya. Ada yang berpendapat dia mungkin bertemu dengan Giordano Bruno dari Itali, kerana mereka berdua berkongsi pandangan Copernicus tentang susunan sistem suria, walaupun tidak ada bukti bahawa pertemuan ini pernah berlaku.
Ia juga telah dinyatakan bahawa, disebabkan hubungannya dengan kelasi dalam pelayaran, minatnya dalam kajian kemagnetan dilahirkan, kerana dia cuba memahami fungsi kompas yang mereka gunakan untuk mengarahkan diri mereka di atas kapal.
Eksperimen yang dijalankan
Bumi sebagai magnet
Gilbert mencadangkan bahawa seluruh planet itu bermagnet, jadi ia perlu memenuhi fungsi magnet gergasi, bertentangan dengan apa yang difikirkan sehingga kini, yang menunjukkan bahawa kompas tertarik kepada pulau magnetik atau bintang.
Eksperimennya untuk mengesahkan pendekatan ini adalah dengan menggunakan sfera magnetit yang besar, yang dipanggilnya " terrella, " dan meletakkan jarum bermagnet pada permukaannya. Dengan cara ini, beliau mengesahkan bahawa jarum itu bertindak seperti kompas.
Tarikan elektrik
Beliau menyifatkan bahawa dengan menggosok batu ambar, ia menghasilkan tarikan untuk bahan yang berbeza dengan ciri yang berbeza, seperti kertas, titisan kecil air atau rambut dan unsur cahaya lain.
Tarikan magnet
Menggunakan terrella miliknya , Gilbert menyimpulkan bahawa tarikan magnet itu tersebar ke semua arah. Dia juga memerhatikan bahawa hanya beberapa benda yang mempunyai komposisi logam tertarik dan kekuatan tarikan ini secara beransur-ansur meningkat apabila magnet menghampiri objek tersebut.
Begitu juga, Gilbert berkata bahawa tarikan magnet mampu melepasi api yang menyala.
Kemagnetan
William Gilbert menemui bagaimana besi tempa boleh dimagnetkan melalui proses di mana batang merah panas dibelasah utara-selatan dan diletakkan di atas andas.
Dia juga memerhatikan bahawa apabila haba digunakan semula pada bar, sifat magnetnya hilang.
Sumbangan kepada sains
Daripada magnet
Dalam karya ini, William Gilbert mencadangkan model di mana dia berhujah bahawa Bumi adalah magnet dengan sendirinya. Dia percaya inilah sebabnya kompas menghala ke utara, bukan kerana terdapat tarikan dari bintang magnetik atau pulau.
Tetapi ini bukan satu-satunya perkara yang dibincangkan dalam kerja, yang terdiri daripada enam jilid, tetapi juga menangani konsep elektrik statik dan sifat magnet.
Perkataan elektrik berasal daripada teks ini, kerana Gilbert adalah orang pertama yang merujuk kepada istilah "electricus". Inilah kata sifat yang beliau pilih untuk digunakan bagi menggambarkan kesan ambar, yang dalam bahasa Yunani dikenali sebagai elektron dan dalam bahasa Latin sebagai electrum.
Gilbert juga menangani konsep baru seperti daya elektrik dan pancaran elektrik. Dia juga yang pertama membincangkan kutub magnet: dia menamakan kutub yang menghala ke utara dan sebaliknya.
Jilid-jilid karya William Gilbert ini merupakan teks pertama yang mempunyai kepentingan yang besar terhadap sains fizikal yang ditulis di England. Buku beliau yang seterusnya, De mundo, tidak mempunyai kepentingan yang sama, kerana ia tidak menghasilkan inovasi sebanyak De magnete.
Buku I
Dalam bahagian pertama, Gilbert menjejaki sejarah kemagnetan daripada mitos terawal kepada pengetahuan yang wujud pada abad keenam belas. Dalam jilid ini, dia menegaskan bahawa Bumi adalah magnet, dengan itu membuka siri yang dia menyokong tuntutannya.
Buku II
Teks ini menyerlahkan perbezaan antara elektrik dan kemagnetan. Dia menerangkan apa yang boleh berlaku apabila menggosok batu ambar bercas elektrik, yang boleh menarik pelbagai jenis bahan.
Tingkah laku ini tidak mempunyai ciri yang sama seperti kemagnetan, yang hanya boleh mencipta tarikan dengan logam tertentu. Ia juga tidak mempunyai sifat haba, itulah sebabnya ia juga membezakannya.
Buku III
Beliau mencadangkan bahawa sudut ekliptik dan ekuinoks disebabkan oleh kemagnetan benda angkasa, termasuk Bumi. Teori ini kemudiannya terbukti tidak betul.
Buku IV
Dia menunjukkan bahawa, seperti yang diketahui, kompas tidak selalu menunjuk ke utara sebenar, tetapi boleh berbeza-beza. Sumbangan utama beliau dalam jilid ini adalah untuk menunjukkan bagaimana variasi ini boleh diukur dan apakah ralat yang paling biasa.
Buku V
Di sana, beliau menerangkan fenomena yang dikenali sebagai "tenggelam magnet," yang berkaitan dengan perbezaan sudut antara ufuk dan jarum kompas, yang berbeza-beza berkaitan dengan latitud di mana instrumen itu berada.
Buku VI
Dalam jilid terakhir, Gilbert menolak teori Aristotelian tentang benda angkasa yang tidak bergerak pada sfera tetap, yang tidak ada bukti. Sebaliknya, beliau menyokong teori Copernican bahawa Bumi berputar pada paksinya dari barat ke timur.
Tambahan pula, Gilbert berkata bahawa ini menghasilkan empat musim planet ini. Beliau juga berkata bahawa putaran ini boleh menjelaskan precession ekuinoks, di mana paksi putaran Bumi secara beransur-ansur beralih.
Karya yang diterbitkan
– Daripada Magnete, Magnetisque Corporoibus dan Magno Magnete Tellure: Physiology noua, Plurimis & Argumentis, & Experimentis Demonstrata (1600). London: Peter Short.
– Daripada Mundo Nostro Sublunari Philosophia Nova (1651). Amsterdam: Apud Ludovicum Elzevirium. Diterbitkan selepas kematian.
Rujukan
- Ensiklopedia Britannica. (2019).William Gilbert Biografi dan Fakta . [dalam talian] Tersedia di: britannica.com [Diakses pada 15 Mac 2019].
- In.wikipedia.org. (2019).William Gilbert (ahli astronomi) . [dalam talian] Tersedia di: en.wikipedia.org [Diakses pada 15 Mac 2019].
- Mills, A. (2011). William Gilbert dan 'Percussion Magnetization'.Nota dan Rekod Persatuan Diraja , 65 (4), ms. 411-416.
- BBC.co.uk. (2014).BBC – Sejarah – Tokoh Sejarah: William Gilbert (1544 – 1603) . [dalam talian] Tersedia di: bbc.co.uk [Diakses pada 15 Mac 2019].
- Encyclopedia.com (2019).William Gilbert Encyclopedia.com . [dalam talian] Tersedia di: encyclopedia.com [Diakses pada 15 Mac 2019].
- Gilbert, W. (2010).Dalam magnet, badan magnet juga dan dalam magnet daratan besar fisiologi baru, ditunjukkan oleh banyak hujah dan eksperimen Projek Gutenberg