Hasil bukan cukai merujuk kepada sumber sumber kewangan kerajaan yang bukan daripada cukai. Hasil ini dijana oleh perkhidmatan yang disediakan oleh kerajaan, penjualan barangan, derma, denda, dan sumber lain. Hasil jenis ini mempunyai ciri tersendiri, seperti sukarela, tidak memaksa, dan tidak terikat dengan pertimbangan langsung. Terdapat beberapa jenis hasil bukan cukai, seperti yuran, sumbangan penambahbaikan, sewa, dividen daripada syarikat milik kerajaan, dan lain-lain. Beberapa contoh hasil bukan cukai termasuk kutipan tol, jualan tiket pengangkutan awam, yuran pelesenan dan hasil daripada konsesi awam.
Maksud hasil bukan cukai: fahami cara sumber sumber ini berfungsi.
Hasil bukan cukai ialah hasil yang diperolehi oleh kerajaan tanpa perlu mengenakan cukai. Mereka mewakili sumber sumber penting untuk kerajaan, menyumbang kepada pembiayaan aktiviti dan programnya.
Pendapatan ini datang dari pelbagai sumber, seperti yuran, denda, sewa, royalti, dan lain-lain. Tidak seperti hasil cukai, hasil bukan cukai tidak wajib dan tidak wajib.
Jenis hasil bukan cukai mungkin berbeza bergantung pada perundangan setiap negara, tetapi secara amnya termasuk:
- Yuran: jumlah yang dikenakan oleh Negara sebagai balasan untuk perkhidmatan awam yang disediakan;
- Sewaan: jumlah yang diterima untuk penyewaan aset awam, seperti hartanah;
- Royalti: bayaran yang diterima untuk penggunaan sumber asli atau harta intelek Negara;
- Denda: penalti dikenakan sekiranya tidak mematuhi undang-undang;
- Konsesi: jumlah yang dibayar oleh syarikat swasta untuk meneroka aktiviti ekonomi tertentu di bawah peraturan Negeri.
Contoh hasil bukan cukai ialah tol yang dikenakan di lebuh raya, di mana pengguna membayar untuk menggunakan jalan itu. Contoh lain ialah royalti yang dibayar oleh syarikat yang mengeksploitasi sumber mineral dalam Brazil.
Adalah penting untuk memahami cara sumber sumber ini berfungsi, kerana ia memainkan peranan penting dalam ekonomi negara.
Jenis hasil cukai: analisis jenis kutipan cukai yang berbeza.
Hasil cukai datang daripada kutipan cukai, yuran dan sumbangan daripada individu dan entiti undang-undang. Terdapat pelbagai jenis hasil cukai, masing-masing mempunyai ciri khusus tersendiri. Mari analisa beberapa daripadanya:
Cukai: Ini adalah levi wajib, bermakna ia wajib dan dikutip oleh kerajaan tanpa memerlukan perkhidmatan langsung sebagai balasan. Contoh cukai termasuk Cukai Pendapatan, ICMS (cukai jualan Brazil) dan IPTU (cukai harta Brazil).
Yuran: Ini adalah jumlah yang dikenakan oleh Negeri untuk memberi ganjaran kepada perkhidmatan awam tertentu dan boleh dibahagikan, seperti yuran kutipan sampah dan yuran pelesenan kenderaan.
Caruman: Ini adalah jumlah yang dibayar oleh individu atau entiti undang-undang untuk membiayai keselamatan sosial, seperti Caruman untuk Pembiayaan Keselamatan Sosial (COFINS) dan Caruman Sosial atas Keuntungan Bersih (CSLL).
Hasil bukan cukai: ciri, jenis, contoh.
Hasil bukan cukai ialah hasil daripada pelbagai sumber yang tidak termasuk dalam kategori cukai, yuran atau sumbangan. Ia boleh datang daripada tarif, denda, sewa, jualan barangan dan banyak lagi. Mari kita terokai jenis dan contoh utama:
Yuran: Ini adalah caj yang dikenakan untuk penggunaan perkhidmatan awam atau barangan awam, seperti air, elektrik dan tol.
Denda: Ini adalah penalti kewangan yang dikenakan sekiranya berlaku ketidakpatuhan terhadap peraturan atau undang-undang, seperti denda lalu lintas dan denda alam sekitar.
Pendapatan sewa: Ini merujuk kepada hasil yang diterima daripada penyewaan hartanah milik Negeri, seperti bangunan awam dan tanah.
Memahami perbezaan antara hasil cukai dan bukan cukai adalah penting untuk pengurusan kewangan awam yang cekap.
Apakah cukai tanpa destinasi tertentu?
Cukai yang tidak ditanda ialah cukai yang tidak mempunyai tujuan khusus untuk kutipannya. Ia dikumpul oleh kerajaan dan boleh digunakan untuk menampung pelbagai perbelanjaan, bergantung kepada keperluan kerajaan.
Beberapa contoh cukai yang tidak ditanda termasuk Cukai ke atas Peredaran Barang dan Perkhidmatan (ICMS), Cukai Ke atas Pemilikan Kenderaan Bermotor (IPVA), dan Cukai ke atas Harta dan Tanah Bandar (IPTU). Cukai ini dikutip oleh kerajaan dan boleh digunakan untuk membiayai perkhidmatan awam am, seperti penjagaan kesihatan, pendidikan dan keselamatan.
Adalah penting untuk menekankan bahawa cukai yang tidak ditanda adalah berbeza daripada hasil bukan cukai, yang datang daripada sumber selain daripada cukai, yuran dan sumbangan penambahbaikan. Hasil ini mungkin termasuk sewa, royalti, denda dan sumber hasil kerajaan yang lain.
Mereka menyumbang kepada pembiayaan perkhidmatan awam dan fungsi Negara secara keseluruhan.
Ciri-ciri utama undang-undang cukai: pelajari tentang 4 ciri utama cabang undang-undang ini.
Undang-undang cukai adalah cabang undang-undang awam yang mengawal pungutan cukai oleh kerajaan. Memahami ciri utamanya adalah penting untuk memahami operasi dan aplikasinya.
1. Kesahan : Undang-undang cukai dikawal oleh prinsip kesahan, yang bermaksud bahawa cukai hanya boleh ditetapkan oleh undang-undang. Ini menjamin kepastian undang-undang dan melindungi pembayar cukai daripada tindakan sewenang-wenangnya oleh Negara.
2. Kewajipan : Hubungan perundangan cukai merupakan satu kewajipan, di mana pembayar cukai mempunyai kewajipan untuk membayar cukai yang terhutang kepada Negara. Kewajipan ini timbul daripada berlakunya peristiwa yang boleh dikenakan cukai, yang ditakrifkan oleh undang-undang.
3. Autonomi : Undang-undang cukai adalah autonomi berhubung dengan cabang undang-undang yang lain, yang bermaksud bahawa peraturan dan prinsipnya adalah khusus dan terpakai secara eksklusif untuk perkara cukai.
4. Kepentingan awam : Tujuan utama undang-undang cukai adalah untuk menjamin pengumpulan sumber untuk Negara, bagi menggalakkan kebajikan sosial dan pembangunan ekonomi. Oleh itu, cukai adalah instrumen dasar fiskal.
Hasil bukan cukai: ciri, jenis, contoh
Hasil bukan cukai ialah hasil yang diperolehi oleh kerajaan tanpa percukaian wajib, bermakna ia tidak timbul daripada pelaksanaan kuasa percukaian. Ia datang daripada sumber lain, seperti penyediaan perkhidmatan awam atau eksploitasi sumber asli.
Terdapat beberapa jenis hasil bukan cukai, seperti yuran, sumbangan penambahbaikan, pinjaman wajib dan denda. Masing-masing mempunyai ciri khusus dan dikawal oleh undang-undangnya sendiri.
Beberapa contoh hasil bukan cukai ialah: yuran yang dikenakan untuk perkhidmatan awam, denda yang dikenakan untuk pelanggaran pentadbiran, jumlah yang dikutip dalam lelongan barangan awam dan pampasan yang diterima oleh Negara.
Hasil bukan cukai: ciri, jenis, contoh
Hasil bukan cukai merupakan hasil berulang daripada sumber selain cukai kepada kerajaan. Hasil yang paling penting dalam kategori ini ialah dividen dan keuntungan yang diterima daripada syarikat sektor awam. Jenis pendapatan ini biasanya terdiri daripada campuran sumber yang sangat heterogen.
Sumbangan mereka kepada jumlah hasil kerajaan agak kecil, dan berbanding dengan sumber cukai, kebanyakan item bukan cukai mempunyai peranan terhad sebagai alat untuk kerajaan mempengaruhi keadaan makroekonomi negara.
Walaupun kerajaan sentiasa mempunyai pilihan untuk meningkatkan kewajipan cukai penduduk untuk meningkatkan pendapatannya, pilihan ini pastinya tidak akan menjadikan pemerintah sangat popular.
Sebaliknya, kerajaan sering mencari cara untuk meningkatkan hasil mereka tanpa perlu mengenakan cukai lebih banyak. Jenis pendapatan ini dikenali sebagai hasil bukan cukai dan terdapat dalam pelbagai bentuk.
Ciri-ciri hasil bukan cukai
Di bawah pentadbiran awam, pihak berkuasa awam boleh mengumpul dana dengan cara berikut.
Tarifas
Pihak berkuasa awam mengenakan bayaran untuk menyediakan perkhidmatan kepada benefisiari. Kategori ini termasuk yuran mahkamah, yuran pasport, dan sebagainya. Begitu juga, pihak berkuasa penyeliaan mengenakan bayaran untuk memberikan kebenaran.
Contohnya, yuran untuk lesen memandu, lesen import, permit penjualan alkohol, dsb. Jumlah yuran bergantung pada kos perkhidmatan yang disediakan.
Keuntungan syarikat awam
Ini adalah sumber pendapatan yang penting, disebabkan oleh pengembangan sektor awam. Sebagai contoh, lebihan keuntungan daripada kereta api yang dikendalikan kerajaan boleh menyumbang kepada belanjawan hasil belanjawan pusat.
Dasar penentuan harga perusahaan milik negara harus berdikari dan berorientasikan munasabah untuk mendapatkan faedah.
Bayaran balik pinjaman
Pinjaman yang ditawarkan oleh kerajaan kepada entiti lain adalah aset kerajaan. Kerajaan pusat memberi pinjaman kepada:
– Wilayah atau wilayah negara.
– Syarikat sektor awam dan swasta.
Kerajaan asing.
Faedah merupakan sumber penting hasil bukan cukai bagi kerajaan. Kerajaan menerima faedah atas pinjaman yang diberikan.
Penjualan
Ia bermaksud menjual semua atau sebahagian daripada saham syarikat sektor awam terpilih kepada sektor swasta.
Akibatnya, aset kerajaan berkurangan. Penswastaan kadangkala juga dipanggil penswastaan.
Pinjaman
Kerajaan meminjam apabila perbelanjaannya melebihi pendapatannya—iaitu, apabila terdapat defisit fiskal. Dana ini dipinjam daripada:
– pasaran terbuka.
– Bank rizab negara.
– Kerajaan asing dan organisasi antarabangsa.
Simpanan kecil
Hasil kerajaan juga termasuk simpanan kecil seperti deposit Kumpulan Wang Pencen Awam, deposit Sijil Simpanan Nasional, dsb.
Jenis
Produk dan perkhidmatan kerajaan
Oleh kerana kerajaan menggunakan peralatan, ia akhirnya diganti kerana ia sudah usang atau usang. Mereka juga perlu menjualnya kerana operasi kerajaan menjadi lebih tangkas.
Dalam keadaan sedemikian, kerajaan mendapati lebihan peralatan yang boleh dijualnya. Orang ramai selalunya merupakan pasaran yang baik untuk produk ini, seperti peralatan komputer, bas awam, perabot, dsb.
Aset ini dijual di lelongan awam, di mana wang boleh dikumpul untuk mengimbangi beberapa kos yang ditanggung oleh kerajaan.
Perkhidmatan juga menjana pendapatan kepada kerajaan, seperti apabila orang ramai melawat taman awam atau tapak warisan negara dan melakukan lawatan berpandu. Begitu juga dengan perkhidmatan kutipan sampah.
Penalti dan denda
Penalti dan denda berlaku apabila perkhidmatan kerajaan tidak dibayar mengikut ordinan atau apabila undang-undang jalan raya dilanggar.
Pendapatan daripada pendapatan
Kerajaan memiliki banyak taman perlindungan, kemudahan penerimaan tetamu, bangunan sekolah, dan bangunan kosong lain yang boleh disewakan.
Agensi kerajaan juga boleh memajakkan harta mereka sendiri kepada agensi lain, seperti apabila FBI memutuskan untuk memajak pejabat di pejabat kerajaan tempatan.
Pendapatan pelaburan
Kerajaan mengambil bahagian dalam pelaburan. Pekerja melaburkan pendapatan mereka untuk memperoleh dividen dan faedah. Pelaburan itu terdiri daripada dolar cukai.
Walau bagaimanapun, pendapatan daripada pelaburan ini, sama ada dividen, faedah atau keuntungan modal, akan dianggap sebagai pendapatan tidak boleh cukai. Pelaburan ini boleh dalam sebarang bentuk, daripada pinjaman kepada syarikat yang disokong kerajaan kepada pertukaran asing, bon dan dana bersama.
royalti
Kerajaan juga memiliki sebahagian besar sumber asli, termasuk deposit mineral.
Apabila syarikat swasta ingin mengeksploitasi deposit mineral ini, mereka mesti membayar royalti kepada kerajaan, menyediakan satu lagi sumber pendapatan.
Derma
Orang kaya sering ingin menunjukkan rasa terima kasih mereka kepada negara dengan menderma kepada banyak dana yang telah ditubuhkan kerajaan untuk meningkatkan kesejahteraan masyarakat. Ini juga menjana pendapatan kepada kerajaan.
Contoh
Pendapatan tidak bercukai di Amerika Syarikat
Hasil bukan cukai menyumbang 6,5% daripada cukai kerajaan A.S. pada tahun 2015. Ini ketara memandangkan ia secara konsisten ialah 1% daripada KDNK sejak tahun 1960-an.
Ia juga meningkat sedikit lebih baru-baru ini kerana lembaga Rizab Persekutuan telah melihat keuntungan luar biasa daripada usahanya untuk merangsang ekonomi sejak 2008.
Hasil bukan cukai di Kesatuan Eropah (EU)
Hasil bukan cukai mewakili bahagian penting hasil kerajaan di kebanyakan negara anggota, walaupun hasil cukai setakat ini merupakan sumber hasil kerajaan am yang paling penting di semua negara anggota.
Pada tahun 2014, di seluruh EU secara keseluruhan, hasil bukan cukai menyumbang lebih sepersepuluh daripada jumlah hasil. Bahagian hasil bukan cukai dalam jumlah hasil berjulat daripada hampir 9% di Belgium dan 9,5% di Itali hingga 20% di Finland dan Slovakia dan sekitar 24% di Bulgaria.
Berhubung dengan saiz ekonomi, pada tahun 2014, Negara Anggota dengan hasil bukan cukai tertinggi ialah Finland (11% daripada KDNK) dan Hungary (9%), manakala negara dengan hasil bukan cukai terendah ialah Sepanyol, United Kingdom dan Ireland, dengan hanya di bawah 4,5% daripada KDNK.
Apabila diukur sebagai peratusan KDNK, hasil bukan cukai telah mengikuti aliran menaik yang sederhana sepanjang sepuluh tahun yang lalu.
Rujukan
- Nicky LaMarco (2018). Contoh Pendapatan Tidak Bercukai. Perniagaan Kecil – Chron.com, Diperoleh daripada: smallbusiness.chron.com.
- Wikipedia, ensiklopedia bebas (2019). Hasil bukan cukai Diambil daripada: en.wikipedia.org.
- The Economic Times (2019). Definisi 'Hasil Bukan Cukai'. Diperoleh daripada: economictimes.indiatimes.com.
- Hasil bukan cukai di Kesatuan Eropah. Diperoleh daripada: ec.europa.eu.
- Smriti Chand (2019). Hasil Bukan Cukai dengan Klasifikasi Hasil Awam. Pustaka Artikel Anda Diambil daripada: yourarticlelibrary.com.