Penghindaran kerugian ialah fenomena psikologi yang menggambarkan kecenderungan orang ramai untuk menilai kerugian lebih daripada keuntungan yang setara. Dalam erti kata lain, orang cenderung berasa lebih sakit apabila kehilangan sesuatu daripada kebahagiaan apabila memperoleh sesuatu yang bernilai setara. Kecondongan kognitif ini telah dikaji secara meluas dan merupakan salah satu prinsip asas teori prospek, yang dibangunkan oleh ahli ekonomi Daniel Kahneman dan Amos Tversky. Memahami fenomena ini penting bukan sahaja untuk psikologi tetapi juga untuk ekonomi tingkah laku dan bidang lain di mana tingkah laku manusia memainkan peranan penting.
Fahami maksud keengganan kehilangan dan implikasinya terhadap tingkah laku manusia.
Penghindaran kerugian ialah fenomena psikologi yang menggambarkan kecenderungan orang ramai untuk meletakkan nilai yang lebih besar untuk mengelakkan kerugian daripada mencapai keuntungan yang setara. Bias tingkah laku ini dipopularkan oleh ahli psikologi Daniel Kahneman dan Amos Tversky dalam teori prospek mereka.
Apabila seseorang mengalami kerugian, sama ada kewangan, emosi atau sebaliknya, mereka cenderung untuk merasakan kesan yang lebih besar berbanding jika mereka telah mencapai keuntungan yang setara. Ini bermakna bahawa orang sering bersedia untuk mengambil lebih banyak risiko untuk mengelakkan kerugian daripada mencapai keuntungan.
Keengganan kehilangan ini mempunyai beberapa implikasi terhadap tingkah laku manusia. Sebagai contoh, individu mungkin lebih cenderung untuk kekal dalam situasi yang tidak memuaskan semata-mata untuk mengelakkan perasaan kehilangan. Begitu juga, pelabur mungkin menjadi terlalu berhati-hati dan enggan mengambil risiko, walaupun berbuat demikian boleh menghasilkan keuntungan yang ketara.
Memahami keengganan kehilangan adalah penting untuk memahami banyak tingkah laku dan keputusan kita. Dengan mengenali berat sebelah ini, kita boleh lebih sedar tentang cara ia mempengaruhi pilihan kita dan mencari cara untuk meminimumkan kesannya terhadap kehidupan kita.
Cara untuk menangani ketakutan kehilangan sesuatu yang penting dalam hidup anda.
Penghindaran kerugian adalah fenomena psikologi yang menggambarkan kecenderungan orang ramai untuk menghargai apa yang mereka sudah ada lebih daripada apa yang mereka boleh perolehi. Ini boleh membawa kepada ketakutan yang mendalam untuk kehilangan sesuatu yang penting dalam hidup mereka, seperti perhubungan, pekerjaan, atau objek yang mempunyai nilai sentimental.
Untuk mengatasi ketakutan ini, adalah penting untuk menggunakan beberapa strategi yang dapat membantu mengurangkan kebimbangan dan kerisauan. Salah satu cara yang paling berkesan adalah dengan berlatih menerima hakikat bahawa kehilangan adalah sebahagian daripada kehidupan dan kita tidak selalu dapat mengawal apa yang berlaku. Dengan menerima realiti ini, kita dapat belajar untuk menghadapi kesukaran dengan lebih tenang.
Satu lagi strategi penting adalah memupuk rasa syukur atas apa yang telah kita miliki. Dengan memberi tumpuan kepada aspek positif dalam hidup kita, kita dapat mengurangkan kepentingan berlebihan yang kita letakkan pada potensi kerugian. Tambahan pula, amalan bersyukur dapat membantu kita mengekalkan pandangan yang lebih seimbang dan positif.
Ia juga penting untuk meningkatkan daya tahan emosi , iaitu keupayaan untuk menangani kesukaran dengan cara yang sihat dan membina. Ini melibatkan pembangunan kemahiran mengatasi masalah, seperti mencari sokongan emosi, terlibat dalam aktiviti yang membawa kita keseronokan, dan memupuk pemikiran positif.
Akhir sekali, adalah penting untuk diingat bahawa ketakutan kehilangan adalah semula jadi dan sebahagian daripada pengalaman manusia. Walau bagaimanapun, dengan menggunakan strategi ini dan mendapatkan bantuan profesional apabila perlu, kita boleh belajar menguruskan ketakutan ini dengan cara yang lebih sihat dan membina, membolehkan kita hidup dengan lebih aman dan keseimbangan emosi.
Temui berat sebelah utama yang mempengaruhi keputusan dan tingkah laku kita.
Penghindaran kehilangan adalah fenomena psikologi yang memainkan peranan penting dalam keputusan dan tingkah laku kita. Kecondongan ini, yang dikenal pasti oleh ahli psikologi Daniel Kahneman dan Amos Tversky, menunjukkan bagaimana orang ramai cenderung untuk meletakkan nilai yang lebih besar untuk mengelakkan kerugian daripada memperoleh keuntungan.
Apabila kita berhadapan dengan kemungkinan kehilangan sesuatu, otak kita bertindak balas dengan lebih sengit daripada apabila kita berhadapan dengan keuntungan. Ini bermakna kita lebih cenderung untuk mengambil risiko yang lebih sedikit apabila kita menghadapi kemungkinan kehilangan sesuatu berbanding apabila kita berpotensi memperoleh sesuatu.
Kecondongan ini boleh menjejaskan keputusan kita dalam pelbagai bidang kehidupan, daripada pelaburan kewangan kepada pilihan peribadi. Sebagai contoh, seseorang mungkin lebih mengelak risiko apabila melabur wang mereka, memilih pilihan yang lebih selamat walaupun ia bermakna pulangan yang lebih rendah. Begitu juga, seseorang mungkin lebih enggan menerima perubahan dalam hubungan peribadi mereka kerana takut kehilangan kestabilan semasa mereka.
Adalah penting untuk mengenali pengaruh penghindaran kerugian pada keputusan kita untuk membuat pilihan yang lebih termaklum dan rasional. Dengan memahami kecenderungan ini dan belajar mengurusnya, kita boleh mengelak daripada membuat keputusan berdasarkan ketakutan kehilangan dan mencari peluang untuk pertumbuhan dan pembangunan.
Oleh itu, apabila membuat keputusan penting dalam hidup anda, ingatlah untuk mempertimbangkan penghindaran kerugian dan bagaimana ia boleh mempengaruhi pilihan anda. Cuba untuk mengimbangi keperluan untuk mengelakkan kerugian dengan mengejar peluang untuk keuntungan untuk membuat keputusan yang lebih sejajar dengan matlamat dan keinginan anda.
Memahami penghindaran kerugian dalam pasaran kewangan: konsep dan kesan ke atas pelaburan.
Penghindaran kerugian ialah fenomena psikologi yang menggambarkan kecenderungan orang ramai untuk mengelak kehilangan sesuatu yang sudah dimiliki, walaupun ia bermakna mengambil lebih banyak risiko untuk menyimpannya. Dalam pasaran kewangan, penghindaran kerugian boleh memberi kesan yang ketara ke atas pelaburan.
Apabila pelabur elakkan kerugian, mereka cenderung lebih fokus untuk mengelakkan kerugian daripada mencapai keuntungan. Ini boleh menyebabkan mereka membuat keputusan pelaburan yang konservatif dan mengelakkan risiko, walaupun ia bermakna kehilangan peluang keuntungan. Penghindaran kerugian boleh menyebabkan pelabur menjual aset dengan cepat semasa penurunan pasaran, yang boleh mengakibatkan kerugian yang ketara dalam jangka masa panjang.
Tambahan pula, penghindaran kerugian boleh menyebabkan pelabur membuat keputusan yang beremosi dan bukannya rasional, yang boleh membawa kepada ketidaktentuan yang lebih besar dalam pasaran kewangan. Pelabur yang elak kerugian mungkin lebih cenderung mengikuti orang ramai dan dipengaruhi oleh emosi pasaran, dan bukannya mengikuti strategi pelaburan yang kukuh dan termaklum.
Adalah penting bagi pelabur untuk mengenali dan memahami penghindaran kerugian untuk membangunkan strategi pelaburan yang mengambil kira potensi keuntungan dan kemungkinan kerugian.
Keengganan kehilangan: apakah fenomena psikologi ini?
Bayangkan kami berada dalam peraduan dan mereka menawarkan kami dua pilihan: berikan kami sejumlah €1000 atau risiko memenangi €1200 dengan peluang 80% untuk mendapatkannya (walaupun dengan peluang 20% untuk tidak mendapat apa-apa).
Apa yang akan kita lakukan? Ada kemungkinan sesetengah orang telah memutuskan untuk mengambil risiko pilihan kedua, walaupun ramai yang lain memilih pilihan yang lebih selamat.
Perbezaan ini disebabkan oleh pemikiran yang berbeza dan kecenderungan dan kecenderungan kognitif dan emosi yang berbeza. Dalam kes mereka yang memilih untuk tidak mengambil risiko dan memperoleh jumlah yang lebih kecil tetapi lebih selamat, tindakan mereka sebahagian besarnya boleh dijelaskan oleh konsep yang dikenali sebagai penghindaran kerugian, yang akan kita bincangkan sepanjang artikel ini.
Keengganan kehilangan: apa yang kita bicarakan?
Kecenderungan untuk kalah berpunca daripada kecenderungan yang kuat untuk mengutamakan tidak kalah berbanding menang . Kecenderungan ini difahami sebagai penentangan terhadap kekalahan disebabkan oleh impak emosi yang tinggi yang dijana oleh kemungkinan kekalahan; sebenarnya, kehadiran kekalahan menghasilkan pengaktifan emosi yang jauh lebih besar daripada yang disebabkan oleh kemungkinan keuntungan (khususnya kira-kira dua atau dua setengah kali ganda lebih banyak).
Kita menghadapi sejenis heuristik atau jalan pintas mental yang boleh menyebabkan kita bias kognitif yang memihak kepada tingkah laku menghindari risiko kerana takut kehilangan: kita tidak boleh mengambil risiko untuk mendapatkan kebaikan atau risiko yang lebih berguna dan kehilangan lebih daripada yang diperlukan jika kita cuba mengelakkan kerugian. Kita menghargai apa yang kita miliki lebih daripada apa yang kita boleh perolehi, yang bermaksud kita cenderung untuk cuba mengelakkan kerugian melebihi segalanya, melainkan kemenangan itu sangat menarik.
Ingat bahawa keengganan kehilangan itu sendiri tidak baik atau buruk dan, secara mendalam, masuk akal evolusi: jika kita mempunyai sumber makanan beberapa meter jauhnya, tetapi kita dapat melihat pemangsa beberapa meter jauhnya, kemungkinan mengambil risiko akan membawa kepada kematian. Atau dalam contoh daripada pengenalan: kami akan menerima €1000, adakah tambahan €200 itu melebihi kemungkinan (walau bagaimanapun kecil) untuk tidak memperoleh €1000?
Titik asas teori prospektif
Konsep ini merupakan salah satu elemen utama teori prospek Kahneman dan Tversky , yang mengkaji proses membuat keputusan manusia dan membangunkan hipotesis utiliti yang dijangkakan (yang menyatakan bahawa sebelum masalah atau situasi di mana kita mesti membuat keputusan, kita cenderung untuk memilih pilihan yang kita anggap paling berguna dari segi kos/faedah). Oleh itu, penghindaran kerugian dikontekstualisasikan dalam kerangka kerja membuat keputusan dan berdasarkan kepercayaan bahawa pilihan tingkah laku yang berisiko boleh menyebabkan kita mengalami kos yang lebih besar daripada faedah.
Sekarang, walaupun keengganan kehilangan ini wujud, ia tidak bermakna tingkah laku kita akan sentiasa sama. Pilihan kami sebahagian besarnya bergantung pada kerangka rujukan dari mana kami bermula: jika kami menghadapi pilihan yang pastinya boleh menjana keuntungan, kami akan cenderung untuk memilih pilihan yang paling mungkin, walaupun ia lebih rendah, manakala jika kami menghadapi pilihan yang hanya boleh membawa kepada kerugian, tingkah laku biasanya adalah sebaliknya (kami lebih suka mempunyai peluang 80% untuk kehilangan €120 daripada kerugian €100 yang dijamin). Aspek terakhir ini membawa kita untuk menunjukkan bahawa penghindaran kerugian bukanlah penghindaran risiko semata-mata: kita boleh berisiko kehilangan lebih banyak, dan bukannya kehilangan jumlah tetap yang lebih kecil.
Adalah penting untuk diingat bahawa pengelakan kerugian ini tidak selalunya begitu hebat: tidak sama untuk menjamin 100 euro atau dapat mencapai 120 euro daripada menjamin 100 euro tetapi memilih untuk memperoleh 100.000 euro. Oleh itu, nilai insentif, iaitu rangsangan yang boleh kita perolehi, juga merupakan faktor yang boleh mempengaruhi pilihan kita.
Dalam bidang apakah ini memberi kesan kepada kita?
Konsep penghindaran kerugian secara amnya dikaitkan dengan isu ekonomi , contohnya menilai tingkah laku dalam persekitaran perniagaan, permainan atau pasaran saham. Walau bagaimanapun, kita bercakap tentang ekonomi tingkah laku, bukan sekadar ekonomi monetari.
Dan kita mesti ingat bahawa keengganan kehilangan adalah kecenderungan kognitif yang terdapat dalam aspek kehidupan yang lain: ia adalah sebahagian daripada membuat keputusan kita di peringkat pekerjaan, kajian (contoh yang mudah untuk dilihat ialah apabila kita menghadapi jenis ujian dengan penalti untuk kesilapan) atau bahkan semasa membuat pelan tindakan.
Tingkah laku keengganan kehilangan juga telah diperhatikan dalam menghadapi rangsangan emosi yang tidak menyenangkan, dan kecenderungan ini bahkan telah dianalisis pada individu yang mengalami psikopatologi seperti kemurungan utama, di mana keengganan kehilangan kelihatan lebih banyak berlaku dan menjana kecenderungan yang kurang ke arah tindakan berisiko berbanding individu bukan klinikal.
Penglibatan neuroanatomi
Penghindaran kehilangan secara amnya telah dikaji pada tahap tingkah laku, tetapi beberapa kajian (seperti Molins dan Serrano, 2019) juga telah menyiasat mekanisme otak yang mungkin mendasari kecenderungan ini.
Pelbagai kajian yang dianalisis seolah-olah menunjukkan bahawa terdapat dua sistem, satu sistem yang bersifat selera makan dan satu sistem yang bersifat aversif , yang berinteraksi dan membolehkan kita membuat keputusan. Dalam sistem pertama, yang akan aktif apabila terdapat kemungkinan keuntungan dan bukan kerugian, yang berkaitan dengan pencarian ganjaran, striatum dan sebahagian besar korteks prefrontal menonjol. Dalam sistem aversif, amigdala menonjol (yang masuk akal jika kita menganggap bahawa ia adalah salah satu struktur yang paling berkaitan dengan ketakutan dan kemarahan) dan insula anterior, sebagai tambahan kepada kawasan otak yang lain.
Walaupun sistem ini kompleks dan masih tidak jelas cara ia berfungsi, apabila subjek berhadapan dengan pilihan yang berpotensi kehilangan, sistem selera akan dinyahaktifkan (melainkan potensi keuntungan dianggap sebagai insentif yang mencukupi untuk mengambil risiko) dan, pada masa yang sama, sistem aversive diaktifkan. Ini bermakna, pada tahap kognitif dan tingkah laku, terdapat keengganan untuk kalah. Begitu juga, dicadangkan bahawa mungkin terdapat corak fungsi otak yang, walaupun tanpa membuat keputusan, dikaitkan dengan gaya kognitif yang cenderung ke arah keengganan kehilangan ini.
Rujukan bibliografi:
-
Kahneman, D., Knetsch, J., dan Thaler R. (1991). Kesan endowmen, keengganan kerugian dan berat sebelah status quo: Anomali. J Ekon Perspek: 5: 193–206.
-
Kahneman, D. dan Tversky, A. (1979). Teori prospek: Analisis keputusan di bawah risiko. Ekonometrik, 47: 263-91.
-
Molins, F. dan Serrano, M.A. (2019). Asas saraf untuk mengelakkan kerugian dalam konteks ekonomi: kajian sistematik mengikut garis panduan PRISMA. REV NEUROL, 68: 47-58