Mariano José de Larra en Sánchez de Castro (1809-1837) was een vooraanstaand Spaans schrijver, journalist en politicus. Zijn werk behoort tot de meest vooraanstaande in de romantiek. Bovendien ontwikkelde zijn werk aspecten van kritisch denken; hij reflecteerde op de tekortkomingen van de Spaanse samenleving van zijn tijd.
Als journalist bezat Larra het vermogen om allerlei soorten artikelen te schrijven en het essay tot een genre te ontwikkelen. Met zijn pen wist hij lezers mee te slepen in zijn politieke ideeën en opvattingen. Wetenschappers beschouwen hem als iemand met het verbale vermogen om te "manipuleren".
Hoewel het einde van de schrijver niet helemaal aan zijn verwachtingen voldeed, was hij een man die altijd zijn verlangen naar een land van voortdurende vooruitgang uitsprak. Hij hield van en verdedigde de vrijheid, probeerde zijn publiek altijd te informeren en probeerde criteria te stellen voor de huidige situatie in het land.
Biografie
Geboorte en gezin
Mariano José de Larra werd geboren in Madrid op 24 maart 1809. Zijn ouders waren de arts Mariano de Larra y Langelot en Maria Dolores Sánchez de Castro. Van zijn vierde tot zijn negende jaar leefde hij met zijn familie in ballingschap in Parijs, vanwege de terugtrekking van de Napoleontische troepen.
In 1818 keerde de familie Larra Sánchez terug naar hun land na een amnestie van koning Ferdinand VII. Ze vestigden zich in de Spaanse hoofdstad. Ze konden een nieuwe start maken dankzij hun vader, die de arts werd van de jongere broer van de vorst, die hen zowel economisch als sociaal stabiliseerde.
Larra's opleiding
Mariano's basisonderwijs bracht hij deels door in ballingschap. Bij zijn terugkeer in Spanje kon hij zijn studie hervatten, daarbij profiterend van de invloed van zijn vader als arts.
Mariano moest vanwege het werk van zijn vader een tijdlang naar andere steden verhuizen. Deze situatie zorgde voor enige instabiliteit bij de schrijver, hoewel hij wel hielp met schrijven.
Na zijn middelbareschooldiploma begon de jongeman geneeskunde te studeren in Madrid, maar maakte zijn studie niet af. Later besloot hij rechten te gaan studeren en ging naar Valladolid om zijn diploma te halen. Hij was geen regelmatige student, ondanks het behalen van zijn vakken, en stopte later met zijn studie en vertrok in 1825 naar de hoofdstad.
Mariano de Larra hervatte zijn studie en sloot zich aan bij de militie van koning Ferdinand VII, het Royalist Volunteer Corps. Het doel van deze eenheid was om de liberalen aan te vallen. In deze periode begon de jongeman serieus met schrijven.
De liefdes van de schrijver
De universitaire studies van de schrijver in Valladolid werden beïnvloed door een turbulente relatie met een vrouw die de geliefde van zijn vader bleek te zijn. Jaren later, op 13 augustus 1829, trouwde hij met Josefa Wetoret Velasco.
Het echtpaar kreeg drie kinderen: Luís Mariano, Adela en Baldomera. Het huwelijk was vanaf het begin wankel. De auteur begon kort na hun huwelijk een buitenechtelijke affaire met een vrouw genaamd Dolores Armijo.
In 1834 was Larra alleen, gescheiden van zijn vrouw, en tegelijkertijd verliet zijn geliefde hem. Deze situatie was een tegenslag voor de schrijver. Hij bleef echter werken als schrijver en journalist.
Larra's eerste professionele werken
Larra begon zijn carrière in de journalistiek toen hij pas negentien jaar oud was, in 1828. Op deze datum lanceerde hij de maandelijkse publicatie De satirische goblin van die tijd, Met deze artikelen verwierf hij publieke erkenning, hoewel hij ze ondertekende onder het pseudoniem “El Duende”.
De schrijver was kritisch en analytisch en bracht de situaties die zijn land meemaakte op een satirische en ironische toon over op het publiek. In zeer korte tijd wist hij deze kenmerken van zijn persoonlijkheid en schrijfstijl in het tijdschrift te versterken. De arme prater . Bij die gelegenheid tekende hij als Juan Pérez de Munguía.
Enkele tijd later, in 1833, liet hij de bijnamen waaronder hij bekend was achterwege en begon ze te verzegelen met het pseudoniem “Figaro”, wiens werken hij in kranten publiceerde El Observador e Het Spaanse Revista Hij gaf het publiek niet alleen de kans om het werk te promoten, maar maakte ook van de gelegenheid gebruik om politieke en literaire kritiek te uiten.
Laatste stappen van Mariano José de Larra
Larra besloot in 1835 een zakelijke en educatieve reis te ondernemen. Hij bezocht verschillende Europese steden, waaronder Parijs, Brussel, Londen en Lissabon. Hij bracht veel tijd door in de Franse hoofdstad, waar hij de gelegenheid had schrijvers Alejandro Dumas en Victor Hugo te ontmoeten.
Bij zijn terugkeer naar Madrid publiceerde hij een aantal van zijn werken in de krant De Spanjaarden Dit was de tijd van de regering van Juan de Dios Álvarez Mendizábal, met wie Larra sympathiseerde. Kort daarna bekritiseerde hij hem voor het leed dat hij de allerarmsten aandeed.
Bezorgd over de situatie in Spanje sloot hij zich aan bij de Gematigde Liberale Partij en werd in 1836 verkozen tot afgevaardigde voor de stad Ávila, in de regio Castilië. Dezelfde opstanden die in het land plaatsvonden, verhinderden hem om als afgevaardigde te dienen.
Dood van de journalist
De situatie in het land en de persoonlijke omstandigheden rondom Larra's leven begonnen hem te belasten, waardoor hij negatief en pessimistisch werd. Toen ze van hun man scheidden, konden ze geen overeenstemming bereiken over de scheiding. Zijn decadente geest bracht hem ertoe zelfmoord te plegen op 13 februari 1837. Hij was pas 27 jaar oud.
stijl
De literaire en journalistieke stijl van Mariano José de Larra werd gekenmerkt door een kritische en satirische inslag. Hij gebruikte satire om de spot te drijven met de situatie die Spanje al geruime tijd teisterde. Zijn taalvaardigheid was bijzonder groot en dat boeide de lezer.
Larra's journalistieke stijl was krachtig, krachtig en helder, en uiteindelijk overtuigend. Hij neigde ernaar zijn gebruikelijke kritiek te ontwikkelen, gebracht met meedogenloze lijnen en een pijnlijke, indringende toon. Zijn taal was zo helder en eenvoudig dat het gemakkelijk was om de massa van zijn standpunten te overtuigen.
De schrijver behoorde tot de romantiek, maar veel geleerden beschouwden hem als de minst romantische van zijn generatie, omdat zijn werk zich afspeelde binnen de realiteit van het land. Zulke omstandigheden maakten hem eerder tot een schepper van de rede dan van de schoonheid.
Wat Larra dichter bij de romantische trend bracht, was zijn vermogen om sterke connotaties en een overvloed aan esthetiek vast te leggen. De auteur maakte ook gebruik van herhaling van ideeën en motieven, twee aspecten die zijn eigen waardering bevorderden, wat de lezer een onderhoudend resultaat opleverde.
Werken
Mariano de Larra's werk richtte zich meer op de journalistiek, wat hem tot een vooraanstaand professional in het vakgebied maakte. Zoals eerder vermeld, weerspiegelden zijn artikelen de huidige situatie in het land. Politiek, literatuur en gebruiken waren constante thema's.
In zijn werk ontwikkelde hij thema's als falen, gebrek aan vrijheid, onderwijs, de gebreken van de maatschappij die niet tot vooruitgang leidden, luiheid, enzovoort. Met zijn werk werd hij een van de eerste voorlopers van het opiniestuk en het essay.
Hier zijn enkele van de belangrijkste en meest prominente titels van Larra's werk:
– Stierenvechten (1828).
– Waar ze ze geven, nemen ze ze ook weer terug (1832).
– Datingmanie en motto’s (1832).
– Vroeg en slecht trouwen (1832).
– Brief aan Andrés Niporesas, geschreven vanuit Batuecas door El Pobrecito Hablador (1832).
– Oud Castiliaans (1832).
– Wie is het publiek en waar bevindt het zich? (1832)
– In dit land (1833).
– De nieuwe herberg (1833).
– Kritische variëteiten (1833).
– Kom morgen terug (1833).
– De hele wereld is een masker (1833).
Vrienden (1833).
– Don Cándido Buenafé (1833).
– Don Timoteo of de schrijver (1833).
– Het leven in Madrid (1834).
– De drie zijn slechts twee en wat niets is, is drie waard (1834).
– Twee liberalen of wat er begrepen moet worden (1834).
– Onder welke mensen bevinden wij ons? (1834).
– Europese ramp (1834).
– Maskerdans (1834).
– Voordelen van het half doen van dingen (1834).
– Het album (1835).
– De oudheden van Mérida (1835).
– Literatuur (1836).
– Van satire en satirici (1836).
– Geen accountant meer (1831).
– Graaf Fernán González en de vrijstelling van Castilië (1832).
Macia's (1834).
– De doncel van Don Enrique el Doliente (1834).
Korte beschrijving van zijn meest representatieve werken
Kom morgen terug (1833)
Het was een van de bekendste artikelen van de Spaanse journalist. De auteur bekritiseerde op satirische wijze het besturingssysteem van de Spaanse overheidsinstanties. Aan de andere kant uitte hij zijn bezorgdheid over de inefficiëntie en ineffectiviteit bij het oplossen van problemen.
Macia's (1834)
Het was een historisch drama over het leven van Macías, de troubadour, dat zich afspeelde in het middeleeuwse Spanje. Het is een hartstochtelijk dramatisch verhaal; de schrijver hekelde zijn afkeer van valse moraal. De politieke reacties op deze inhoud waren talrijk.
De Doncel van Dom Enrique, de Doliente (1834)
Met dit verhaal baseerde de auteur zich opnieuw op Macías' liefde voor Elvira, die met een andere man getrouwd was. De roman heeft een autobiografisch karakter, gezien de romantische ervaringen die Larra tijdens haar korte leven meemaakte.
Referências
- Leven en werk van Mariano José de Larra. (2013). (N.v.t.): aantekeningen. Geraadpleegd van: apuntes.com.
- Mariano José de Larra. (2019). Spanje: Wikipedia. Opgehaald van: wikipedia.org.
- Fernández, J. (2019). Romantisch proza. Mariano José de Larra Spanje: Hispanoteca. Geraadpleegd van: hispanoteca.eu.
- Escobar, J. (Sf). Mariano Jos de Larra Spanje: Miguel de Cervantes Virtuele Bibliotheek. Geraadpleegd van: cervantesvirtual.com.
- González, M. (S. f.). Mariano José de Larra- Stijl en geldigheid . (N.v.t.): Eerste appartement. Geraadpleegd van: pericav.wordpress.com