De alwetende verteller is een van de meest voorkomende typen vertellers in literatuur en film. Ze beschikken over volledige kennis van de gebeurtenissen, gedachten en gevoelens van alle personages en hebben toegang tot informatie die buiten hun bereik ligt. In deze tekst bespreken we de kenmerken van de alwetende verteller, de verschillende typen die er bestaan en presenteren we enkele bekende voorbeelden van dit type vertelling.
Voorbeeld van een alwetende verteller: definitie en kenmerken van de alwetende verteller.
Een alwetende verteller is iemand die volledige kennis bezit van de gebeurtenissen, gedachten en gevoelens van alle personages in het verhaal. Dit type verteller is als een waarnemer die overal tegelijk is en de feiten onpartijdig en objectief kan rapporteren.
Een van de belangrijkste kenmerken van een alwetende verteller is zijn vermogen om het verhaal vanuit verschillende perspectieven te vertellen, zonder zich te beperken tot het perspectief van slechts één personage. Hij heeft de macht om toegang te krijgen tot informatie waar de personages zelf geen weet van hebben, wat het verhaal een breder en dieper perspectief geeft.
Er zijn twee soorten alwetende vertellers: de objectieve alwetende, die gebeurtenissen op een onpersoonlijke manier rapporteert, zonder zich te bemoeien met de handelingen van de personages, en de subjectieve alwetende, die niet alleen de gedachten en gevoelens van de personages kent, maar er ook oordelen en meningen over velt.
Een klassiek voorbeeld van een alwetende verteller is de verteller in Machado de Assis' "Dom Casmurro". In deze roman kent de verteller alle geheimen en intriges rond de personages, waardoor de lezer een bevoorrechte kijk op de plot krijgt.
Kortom, de alwetende verteller is degene die alle kennis over het verhaal in handen heeft, wat zorgt voor een verhaal vol details en complexiteit. Hun vermogen om de gedachten en gevoelens van de personages te begrijpen, geeft het werk een unieke diepgang, waardoor het boeiender en boeiender wordt voor de lezer.
Soorten vertellers: leer over de vier manieren om een verhaal te vertellen.
Er zijn vier typen vertellers die in een verhaal voorkomen: de alwetende verteller, de ik-verteller, de derde persoon en de tweede persoon. Elk van deze vertellerstypen heeft unieke eigenschappen die van invloed zijn op de manier waarop het verhaal wordt verteld en hoe de lezer zich verhoudt tot de personages en gebeurtenissen.
Een alwetende verteller beschikt over volledige kennis van de personages en gebeurtenissen in een verhaal. Hij of zij kan de gedachten en gevoelens van alle personages inschatten en toekomstige gebeurtenissen voorspellen. Dit type verteller biedt een breed en gedetailleerd beeld van het verhaal, waardoor de lezer de gebeurtenissen beter begrijpt.
Er zijn twee soorten alwetende vertellers: de alwetende verteller die observeert en de alwetende verteller die participeert. De alwetende verteller die observeert, staat los van de personages en vertelt het verhaal onpartijdig en objectief. De alwetende verteller die participeert, raakt emotioneel betrokken bij de personages en deelt hun gedachten en meningen.
Een voorbeeld van een alwetende verteller is de verteller in "A Game of Thrones" van George R.R. Martin. In dit werk bezit de verteller volledige kennis van alle personages en gebeurtenissen, waardoor de lezer een compleet beeld krijgt van de wereld die de auteur heeft gecreëerd.
Kortom, een alwetende verteller is iemand die alle kennis over het verhaal bezit en de lezer een breed en gedetailleerd perspectief op de gebeurtenissen biedt. Dit type verteller zorgt voor een dieper begrip van de plot en de personages, wat de leeservaring verrijkender en boeiender maakt.
Voorbeeld van een alwetende verteller: Welk alternatief presenteert zich met een verteller die de gedachten en gevoelens van de personages kent?
Een alwetende verteller is iemand die volledige kennis bezit van het verhaal en de personages, inclusief hun gedachten en gevoelens. Een duidelijk voorbeeld van een alwetende verteller is iemand die toegang heeft tot de gedachten van de personages en hun motieven tot in detail kan onthullen.
In de literatuur wordt de alwetende verteller vaak gebruikt om een breed en diepgaand perspectief op de plot te bieden, waardoor de lezer de nuances van de relaties tussen personages en de ontwikkelingen in het verhaal beter kan begrijpen. Zo wordt de alwetende verteller een essentiële figuur in de verhaalconstructie.
Een voorbeeld van een alwetende verteller die de gedachten en gevoelens van de personages kent, is iemand die de handelingen van elk personage beschrijft en tegelijkertijd hun diepste bedoelingen onthult. Dit vermogen om toegang te krijgen tot de gedachten van de personages stelt de lezer in staat om dieper in het verhaal te duiken en de drijfveren van de plot beter te begrijpen.
Door een verteller te kiezen die de gedachten en gevoelens van de personages begrijpt, kiest de auteur voor een aanpak die het verhaal complexer en diepgaander maakt. Hierdoor wordt de ervaring van de lezer verrijkt en wordt het verhaal boeiender.
Soorten vertellers in kronieken: wat kenmerkt elk van hen?
In de literatuur spelen vertellers een fundamentele rol bij het construeren van het verhaal en het overbrengen van informatie aan de lezer. Er zijn verschillende soorten vertellers in kronieken, elk met hun eigen specifieke kenmerken. Een van deze typen is de alwetende verteller, die opvalt doordat hij de gebeurtenissen en de gevoelens van de personages volledig kent.
Een alwetende verteller heeft toegang tot alle gedachten, emoties en handelingen van de personages en kan zelfs toekomstige gebeurtenissen voorspellen. Dit type verteller biedt de lezer een breed en volledig beeld van het verhaal, wat leidt tot een dieper begrip van de gebeurtenissen. Bovendien kan de alwetende verteller zich neutraal en onpartijdig opstellen, of zich naar believen met het verhaal bemoeien.
Er zijn verschillende subtypen alwetende vertellers, zoals de alwetende observator, die gebeurtenissen objectief vertelt, zonder zich met het verhaal te bemoeien, en de alwetende deelnemer, die niet alleen alles weet wat er in de plot gebeurt, maar er ook als personage aan deelneemt. Deze variaties van de alwetende verteller zorgen voor meer diversiteit in de manier waarop het verhaal wordt verteld.
Een voorbeeld van een alwetende verteller is te vinden in het korte verhaal "De Alienist" van Machado de Assis. In dit werk weet de verteller alles wat er in de hoofden van de personages omgaat en onthult hij hun motivaties en diepste gedachten. Dit brede en gedetailleerde perspectief draagt bij aan de ontwikkeling van de plot en aan het begrip van de complexiteit van de relaties tussen de personages.
Alwetende verteller: kenmerken, typen en voorbeelden
Een alwetende verteller is iemand die volledig op de hoogte is van de gebeurtenissen in het verhaal en de onuitgesproken motieven en gedachten van de verschillende personages. Alwetendheid is dus de eigenschap van een verteller wiens kennis geen grenzen kent.
De alwetende verteller is een getuige die alles ziet en een bevoorrechte kijk op de gebeurtenissen heeft. Hij is dus niet een van de personages in het verhaal wiens kennis van mensen en gebeurtenissen beperkt is tot wat er gezien of gezegd wordt.
Deze vertellers worden soms telepathisch genoemd, omdat hun kennis vaak verder reikt dan alle waarneembare verschijnselen, handelingen en uitgesproken woorden. Ze hebben toegang tot de gedachten, gevoelens en overtuigingen van de personages.
Een alwetende verteller kan zelfs dingen over personages weten en de lezer vertellen die hij zelf niet weet. Alwetende vertellers kunnen opdringerig zijn en ingrijpen in hun eigen vertelstijl om de lezer direct aan te spreken. Daarnaast kunnen ze commentaar leveren op acties, processen of zelfs morele lessen meegeven.
caracteristicas
Een alwetende verteller biedt inzicht in de gedachten en gevoelens van alle personages. Dit is vooral handig in een lang of complex verhaal met veel personages.
Door de gedachten en gevoelens van verschillende personages te tonen, biedt de verteller een genuanceerder beeld van de gebeurtenissen. Het helpt de lezer ook de drijvende krachten achter alle personages te begrijpen.
Een alwetende verteller kan daarentegen de verhaallijn vereenvoudigen en de nodige informatie verschaffen zonder dat personages in dialogen uitleg hoeven te geven of andere strategieën, zoals flashbacks, hoeven te gebruiken.
Dit type verhaal geeft een verhaal geloofwaardigheid. Dit is niet mogelijk wanneer het vanuit het perspectief van één personage wordt verteld (ik-vertelling).
Een ander kenmerk van de alwetende verteller is dat hij een zekere afstand creëert tussen de lezer en de gebeurtenissen. Dit beïnvloedt een beter begrip van de reeks factoren die de loop van de gebeurtenissen bepalen.
Omdat het verhaal niet aansluit bij de meningen van een personage, wordt het verhaal niet gedifferentieerd door ervaringen of gevoelens. In plaats daarvan wordt het verteld vanuit een onpersoonlijke, objectieve invalshoek.
Soorten
Derde persoon alwetend
In de literatuur is een alwetend perspectief een perspectief waarin de verteller de gedachten en handelingen van elk personage in het verhaal kent. Dit wordt de alwetende derde persoon genoemd.
Een alwetende verteller in de derde persoon kan vrijelijk wisselen tussen de gedachten van verschillende personages, of dat nu in verschillende hoofdstukken is of zelfs binnen dezelfde scène.
Op deze manier wordt het gevoel gecreëerd dat de verteller een goddelijk wezen is, en ontstaat er een zeker vertrouwen dat de verteller objectief is en de waarheid vertelt.
Alwetende Beperkt
Vertellers die het verhaal in de derde persoon vertellen, hebben mogelijk een beperkte alwetendheid en richten zich alleen op de ervaringen van een hoofd- of bijpersonage.
Met andere woorden: de gebeurtenissen worden beperkt tot het perspectief van één personage en er wordt niets onthuld wat hij of zij niet al ziet, hoort, voelt of denkt.
Voorbeelden
Uit het werk van Leo Tolstoj, Anna Karenina (1877)
"Stepan Arkadytsj was een oprecht man in zijn omgang met zichzelf. Hij kon zichzelf niet voor de gek houden en zichzelf ervan overtuigen berouw te tonen voor zijn gedrag.
Op dat moment kon hij er geen spijt van krijgen dat hij, een knappe en gevoelige man van 34, niet verliefd was op zijn vrouw, de moeder van vijf levende en twee overleden kinderen, en slechts een jaar jonger dan hij.
Het enige waar hij spijt van had, was dat hij zijn vrouw niet beter had weten te verbergen. Maar hij voelde de ernst van zijn situatie ten volle en had medelijden met zijn vrouw, zijn kinderen en zichzelf.
Uit het werk van George Orwell, 1984 (1949)
"Op straat schudde de wind het bord waar het woord Ingsoc verscheen en verdween. Ingsoc. De heilige principes van Ingsoc. Nieuwe taal, dubbeldenk, de veranderlijkheid van het verleden.
Winston leek door onderwaterjungles te dwalen, verdwaald in een monsterlijke wereld waarvan hijzelf het monster was. Hij was alleen. Het verleden was dood, de toekomst onvoorstelbaar.
Hoe zeker kon hij ervan zijn dat geen enkel mens aan zijn kant stond? En hoe kon ik weten dat de heerschappij van de Partij niet eeuwig zou duren?
Als reactie hierop herinnerden de drie slogans op de witte gevel van het Ministerie van Waarheid hem eraan dat: OORLOG IS VREDE, VRIJHEID IS SLAVERNIJ, ONWETENDHEID IS KRACHT.
Uit het werk van Dave Eggers, De Cirkel (2013)
Ze stapten een licht getinte oranje glazen lift in. De lichten flikkerden aan en Mae zag haar naam op de muren verschijnen, samen met haar foto uit het jaarboek van de middelbare school.
Welkom, Mae Holland. Mae maakte een geluid in haar keel, bijna als een zucht. Hij had dit beeld jaren niet gezien en was erg blij dat hij uit het zicht was.
Het moet Annie's schuld zijn geweest om haar opnieuw met dit beeld aan te vallen. Het was duidelijk dat het meisje op de foto Mae was – de brede mond, de dunne lippen, de bleke huid en het zwarte haar (…)
Uit het werk van Jane Austen, Trots en vooroordeel (1813)
Toen meneer Darcy u deze brief gaf, verwachtte hij niet dat Elizabeth haar aanbiedingen daar zou herhalen, maar hij verwachtte zeker ook niet de inhoud ervan.
Het is gemakkelijk voor te stellen hoe angstig hij las wat hij zei en welke tegenstrijdige emoties het in zijn borst opriep. Zijn gevoelens konden niet duidelijk worden gedefinieerd tijdens het lezen.
Hij zag tot zijn verbazing dat Darcy nog steeds excuses vond voor zijn gedrag, terwijl zij er vast van overtuigd was dat hij geen enkele verklaring kon vinden die hij, ondanks zijn gezonde verstand, niet kon verbergen.
Hij begon te lezen wat er in Netherfield was gebeurd en hij had een sterk vooroordeel tegen alles wat hij erover zou kunnen zeggen.
Referências
- Baldick, C. (2008). Het Oxford Woordenboek van Literaire Termen. New York: Oxford University Press.
- Maunder, A. (2013). Encyclopedie van het Britse korte verhaal. New York: Infobase Learning.
- Magher, M. (s/v). Wat is de rol van een alwetende verteller in een geschreven werk? Geraadpleegd van education.seattlepi.com.
- Literaire middelen (n/f). Alwetend. Opgehaald van literarydevices.com.
- Wiehardt, G. (2017 december 27). Derde-persoonsperspectief: alwetend of beperkt. Geraadpleegd van thebalancecareers.com.
- Kirszner, L.G. en Mandell, S.R. (1993). Fictie: Lezen, reageren, schrijven. Fort Worth: Harcourt Brace.