Ernie Davis was een American footballspeler die in de jaren 1960 uitblonk als running back. Hij was de eerste zwarte speler die de Heisman Trophy ontving, een prijs voor de beste American footballspeler op de universiteit. Zijn carrière werd abrupt beëindigd door een fatale ziekte, wat hem tot een sporticoon en een voorbeeld van veerkracht en vastberadenheid maakte. In deze biografie onderzoeken we het leven en de carrière van Ernie Davis, zijn invloed op de sport en zijn blijvende nalatenschap.
Welke ziekte trof Ernie Davis, de eerste Afro-Amerikaan die de Heisman won?
Ernie Davis, de eerste Afro-Amerikaan die de Heisman Trophy won, kreeg de diagnose leukemie , een vorm van kanker die bloedcellen aantast. Helaas overleed Davis in 1963 op 23-jarige leeftijd aan deze ziekte. Ondanks zijn veelbelovende voetbalcarrière maakte leukemie een abrupt einde aan zijn dromen en liet het een erfenis na van strijd tegen de ziekte.
Ernie Davis: Biografie
Ernest "Ernie" Davis (1939-1963) was een jonge Afro-Amerikaan die in slechts twee decennia een grote impact had op de Amerikaanse sportwereld. Hij kwam oorspronkelijk uit Pennsylvania en groeide uit tot een ster in het American football en tegelijkertijd tot een drijvende kracht achter de anti-segregatiebeweging in de Verenigde Staten.
De 44-jarigen die trots hun washandje droegen, werden een symbool, omdat hun prestaties zich afspeelden in een complexe context: de Verenigde Staten van de jaren 50 kenden een complex Zuiden, met uitgesproken raciale conflicten. Ernie bouwde een carrière op met zijn goede cijfers en atletische prestaties; hij won trofeeën en harten.
Tijdens zijn leven vocht hij tegen leukemie. Hij werd opgenomen in de Hall of Fame zonder ooit een professionele sport te hebben gespeeld en werd onsterfelijk als de Elmira Express, waarmee hij de stad beroemd maakte.
Biografie
Pennsylvania is een staat in het noorden van de Verenigde Staten. De staat ligt boven Washington en grenst aan New Jersey, waar New York ligt. De bevolking bestaat voor 97 procent uit blanken.
Daar, in een klein stadje genaamd New Salem, werd Ernest "Ernie" Davis geboren op 14 december 1939. Een paar maanden na zijn geboorte kwam zijn vader om het leven bij een auto-ongeluk. Zijn moeder, Avis Marie Davis Fleming, liet hem na aan zijn grootouders, Willy en Elizabeth Davis. Hij was pas 14 maanden oud.
Eerste studies
Zijn grootouders woonden in Uniontown, een plaatsje in het zuiden van de staat met minder dan 250 inwoners. Daar begon hij zijn vroege opleiding, totdat zijn moeder en stiefvader hem meenamen. Hij was toen al 12 jaar oud.
Hij moest wennen aan Elmira, New York, de grootste stad die hij ooit had gezien, met een bevolking van zo'n 30.000 inwoners. Ernie blonk uit in zijn studie en ook in sport. Hij was lang en speelde al sinds de basisschool honkbal, American football en basketbal.
Hij speelde in de Elmira Minor Football League. Hij ontving twee All-America-onderscheidingen, een nationale onderscheiding voor de beste spelers van het land. Dit was in 1952 en 1953.
Vervolgens ging hij naar de Elmira Free Academy. Zijn voetbalkwaliteiten werden meteen herkend: hij blonk uit als running back, een positie die hij de rest van zijn leven zou bekleden.
Verband
Sinds het midden van de 19e eeuw bevorderden de zogenaamde Jim Crow-wetten racisme en segregatie in de Verenigde Staten. Artistieke uitingen, entertainment en sport waren gebieden waar vooroordelen wijdverbreid waren.
In de jaren vijftig en zestig kenden de Verenigde Staten een grote economische voorspoed, maar de rassenscheiding nam ook toe. Rassenbewegingen onder leiding van figuren als Martin Luther King Jr. brachten de kwestie onder de aandacht van de bevolking.
Universitaire tijd
Toen Ernie klaar was met de middelbare school, begon ze te denken aan een vervolgopleiding. Haar cijfers waren uitstekend en haar atletische prestaties leverden haar prijzen en erkenning op. Desondanks sloten veel universiteiten hun deuren.
Uiteindelijk accepteerde Syracuse University, net ten noorden van Elmira. Als tweedejaarsstudent leidde hij het team naar een nationaal kampioenschap. Dat was in 1959, en het verhaal eindigde met een overwinning op de University of Texas Longhorns.
Het volgende jaar ging hij naar Cotton Tazon, waar hij werd uitgeroepen tot meest waardevolle speler van het seizoen. Een krant in zijn geboortestad, de Elmira Star Gazette , onder leiding van sportjournalist Al Mallette, noemde hem de Elmira Express.
Ernie Davis was een onstuitbare renner, als een locomotief. In zijn eerste jaar vestigde hij een record met 7,8 yards per rush. Hij was de op twee na beste rusher van het land en rende in zes van de negen wedstrijden meer dan 100 yards.
1960 markeerde de triomf van het Syracuse-team, met een 7-2-record. Het jaar daarop, in zijn laatste jaar bij Syracuse Orange, eindigde hij met een 8-3-record. Hij versloeg de Miami Hurricanes in de Liberty Bowl.
Toegekend in het zuiden
In het Noorden werd de jongen bewonderd en zeer geliefd, maar in het Zuiden was de situatie veel complexer. Tijdens de Cotton Bowl van 1961 ontving hij de Heisman Trophy, als eerste zwarte atleet die deze ontving.
Het evenement vond plaats in Dallas, Texas, in het zuiden van het land. Het organiserend comité deed een ongebruikelijk verzoek: ze eisten dat de winnaar, zodra de prijs in ontvangst was genomen, naar een aparte eetzaal zou worden gebracht, los van het evenement. Ernie en twee andere Afro-Amerikaanse teamgenoten werden weggestuurd, ondanks protesten van de rest van het team.
In 1962, toen hij pas 23 jaar oud was, riep de National Football League (NFL) hem uit tot nummer één op de lijst van meest waardevolle spelers. Het was de eerste keer dat een Afro-Amerikaan voor die positie werd geselecteerd; vervolgens werd hij beschikbaar gesteld voor alle teams in het land.
De Washington Redskins draftten hem snel, maar racistische druk op het team dwong hen zich terug te trekken.
Ingehuurd door Cleveland
Deze racistische houding was begin jaren zestig intens en manifesteerde zich in de afwijzing van Davis. De Cleveland Browns namen hem toen op in hun salarislijst. Ernie tekende een driejarig contract voor $ 1960, plus speciale clausules. Hij werd de bestbetaalde rookie ooit.
Hij speelde een paar vriendschappelijke wedstrijden, maar zijn eerste professionele wedstrijd heeft hij nooit gespeeld. Hij overleed in 1962.
Dood
Tijdens een wedstrijd, terwijl hij rondjes draaide in het stadion om applaus te ontvangen, viel Ernie Davis bewusteloos op de grond. Hij werd naar het ziekenhuis gebracht en ontdekte dat hij acute hemorragische leukemie had. Hij overleed op 18 mei 1962.
Na zijn dood trok het team van Syracuse University rugnummer 44 uit alle wedstrijden terug ter ere van de jongeman. Het jaar daarop beschreef de Amerikaanse president John F. Kennedy hem zelf als een uitzonderlijk burger en een waardig voorbeeld voor jongeren.
In 1979 werd hij postuum opgenomen in de Pro Football Hall of Fame. Zelfs postbedrijf Telegraph veranderde de postcode van Syracuse University en kende deze 12344 toe ter ere van Ernie Davis.
In 2018 werd de film The Express , geregisseerd door Gary Fleder, uitgebracht. De film was gebaseerd op het boek over waargebeurde gebeurtenissen getiteld Elmira's Express: The Story of Ernie Davis , geschreven door Robert C. Gallagher.
Referências
- Blanco, Jordi (2013) Redskins, Operette Racisme. Geraadpleegd van: am14.net
- Lemus Legaspi, Guillermo (2009) Ernie Davis: De legende van Syracuse. Sportjournalistiekblog. Geraadpleegd van: journalismodeportivoanahuac.blogspot.com
- (S/D) (2016) Ernie Davis, Biografie. Geraadpleegd van: biography.com
- Walker, Rhianon (2016). Ernie Davis werd de eerste Afro-Amerikaan die de Heisman Trophy won. Geraadpleegd van: theundefeated.com
- Ruffin II, Herbert G. Davis, Ernie (1940-1963) Opgehaald van: blackpast.com