Carlos Fuentes was een van de meest gerenommeerde schrijvers uit de Latijns-Amerikaanse literatuur van de twintigste eeuw. Hij werd geboren in Mexico in 1928 en overleed in 2012. Fuentes was een productief auteur die thema's als de Mexicaanse identiteit, de Latijns-Amerikaanse geschiedenis, politiek en cultuur behandelde. Zijn literaire stijl werd gekenmerkt door een dichte schrijfstijl, vol symboliek en metaforen, die de complexiteit van de maatschappij en de menselijke conditie onderzocht. Enkele van zijn bekendste werken zijn "De dood van Artemio Cruz", "De meest transparante regio" en "De genadige oude vrouw". Fuentes stond ook bekend om zijn krachtige en beschouwende zinnen, die vaak zijn politieke en filosofische opvattingen weerspiegelden. Zijn bijdrage aan de Latijns-Amerikaanse literatuur is onmiskenbaar en zijn nalatenschap leeft tot op de dag van vandaag voort.
Literaire werken van de beroemde auteur Carlos Fuentes: een diepgaande onderdompeling in de Latijns-Amerikaanse cultuur.
De befaamde auteur Carlos Fuentes was een van de belangrijkste schrijvers in de 20e-eeuwse Latijns-Amerikaanse literatuur. Fuentes, geboren in 1928 in Mexico-Stad, wijdde zijn leven aan het schrijven en produceerde een omvangrijk oeuvre dat de complexiteit en tegenstrijdigheden van de Latijns-Amerikaanse cultuur onderzoekt.
Met zijn unieke literaire stijl combineert Fuentes elementen uit de Europese literaire traditie met het rijke orale en culturele erfgoed van Latijns-Amerika. Zijn werken kenmerken zich door een diepgaande reflectie op de identiteit, geschiedenis en politiek van de regio.
Tot de belangrijkste werken van Carlos Fuentes behoren romans als "De dood van Artemio Cruz " , "Terra Nostra" en "De meest transparante regio ". In deze boeken verdiept de auteur zich in thema's als kolonisatie, revolutie en modernisering en biedt hij een complex en veelzijdig beeld van de Latijns-Amerikaanse realiteit.
Naast romans schreef Fuentes ook essays, korte verhalen en toneelstukken, waarbij hij steeds verschillende vormen van literaire expressie onderzocht. Zijn werk wordt gekenmerkt door de rijkdom aan details, de psychologische diepgang van zijn personages en zijn vermogen om intense en boeiende sferen te creëren.
Carlos Fuentes overleed in 2012 en liet een literair oeuvre achter dat schrijvers en lezers over de hele wereld blijft beïnvloeden. Zijn citaten, zoals "Geschiedenis is het geheugen van volkeren" en "Latijns-Amerika is een regio waar de werkelijkheid vaak de fictie overtreft ", vatten zijn kritische en gepassioneerde visie op de Latijns-Amerikaanse cultuur treffend samen.
Kortom, de werken van Carlos Fuentes verdiepen zich diepgaand in de cultuur en geschiedenis van Latijns-Amerika en bieden de lezer een complex en veelzijdig beeld van een regio vol tegenstellingen en mogelijkheden.
Het leven van Carlos Fuentes: Mexicaanse schrijver die zijn stempel drukte op de Latijns-Amerikaanse literatuur.
Carlos Fuentes was een belangrijk Mexicaans schrijver die zijn stempel drukte op de Latijns-Amerikaanse literatuur. Fuentes werd geboren in 1928 in Mexico-Stad, studeerde rechten aan de Nationale Autonome Universiteit van Mexico en werd later een van de leidende figuren in de Latijns-Amerikaanse literaire bloeiperiode van de jaren zestig.
Met een verfijnde en complexe stijl verkende Fuentes in zijn werk thema's als de Mexicaanse identiteit, politiek en de geschiedenis van Latijns-Amerika. Zijn romans, korte verhalen en essays weerspiegelen zijn diepe verbondenheid met de Mexicaanse cultuur en samenleving, terwijl ze tegelijkertijd universele vraagstukken aansnijden.
Tot zijn bekendste werken behoren "De dood van Artemio Cruz", "De meest transparante regio" en "Zijn schaduw". Fuentes was ook een belangrijk diplomaat en intellectueel, die bijdroeg aan de dialoog tussen Mexico en andere landen.
Enkele van Carlos Fuentes' meest opmerkelijke citaten zijn: " Literatuur is de uitdrukking van het individu, maar het individu bestaat niet op zichzelf; het bestaat in relatie tot anderen " en " De geschiedenis leert ons dat volkeren die zich afsluiten uiteindelijk verdwijnen ." Deze citaten onthullen de diepgang van het denken van de schrijver en zijn kritische kijk op de maatschappij.
Carlos Fuentes overleed in 2012 en liet een onschatbare erfenis na voor de Latijns-Amerikaanse literatuur en de letterwereld. Zijn loopbaan als schrijver en intellectueel blijft generaties lezers en schrijvers wereldwijd inspireren.
Carlos Fuentes: biografie, stijlen, werken en zinnen
Carlos Fuentes Macías (1928-2012) was een Mexicaanse schrijver en diplomaat, die wordt beschouwd als een van de belangrijkste intellectuelen van zijn land. Zijn literaire oeuvre was omvangrijk en maakte deel uit van de zogenaamde Latijns-Amerikaanse bloeiperiode, die in de jaren zestig verschillende schrijvers tot bloei bracht.
Fuentes' werk was overvloedig en verdeeld in verschillende genres, waaronder essays, romans en verhalen. Hij werd gekenmerkt door zijn positie binnen het modernisme en door het ontwikkelen en verdiepen van kwesties die verband hielden met de Mexicaanse geschiedenis en samenleving.
Zijn leven speelde zich af tussen literatuur en politiek. Hij vertegenwoordigde de Mexicaanse regering meermaals in het buitenland en bleef tot aan zijn dood actief als schrijver. Zijn bekendste werken zijn: Aura, Terra Nostra en The Most Transparent Region.
Biografie
Geboorte en gezin
Carlos Fuentes werd geboren op 11 november 1928 in Panama. De schrijver kwam uit een hoogopgeleide, rijke en diplomatieke Mexicaanse familie. Zijn ouders waren Rafael Fuentes Boettiger en Bertha Macías Rivas.
Bronnen van onderwijs
Carlos Fuentes bracht zijn eerste schooljaren door in de Verenigde Staten en verschillende Latijns-Amerikaanse landen. Zijn ouders maakten zich echter zorgen over zijn contact met Mexico, dus studeerde hij in de zomer aan Mexicaanse instellingen.
In 1944, op zestienjarige leeftijd, vestigde hij zich in Mexico-Stad, waar hij de middelbare school Colegio México bezocht, werkte voor het tijdschrift Hoy en zijn eerste literaire prijs won. Later besloot hij zich in te schrijven aan de Nationale Autonome Universiteit van Mexico om rechten te studeren.
Universitair onderwijs
Fuentes begon in 1949 met een rechtenstudie, maar besloot al snel zijn universitaire opleiding aan de kant te zetten om zich te wijden aan het verkennen van de stad. Begin jaren vijftig vertrok hij naar Genève, Zwitserland, en studeerde af in economie aan het Institut des Hautes-Présidents Internationales.
Toen hij terugkeerde naar de Azteken, hervatte hij zijn rechtenstudie en raakte hij in contact met een groep jongeren uit de zogenaamde 'midden-eeuwse generatie'. Gedurende deze periode werkte hij ook voor de persafdeling van het hoofdkwartier van de Verenigde Naties in Mexico.
Literaire stappen
Carlos Fuentes begon in de tweede helft van de 20e eeuw in de literaire wereld te verschijnen, samen met een grote groep intellectuelen. In 1953 richtte hij de publicatie Medio Siglo op , samen met Enrique González, Víctor Flores Olea en andere gerenommeerde auteurs uit die tijd.
Een jaar later werd zijn werk, De gemaskerde dagen , een verhalenbundel, gepubliceerd. Vervolgens werd hij medewerker van het tijdschrift Universidad de México en richtte hij Literatura Mexicana op. Tussen 1958 en 1959 publiceerde hij twee romans, eerst La região mais transparente en daarna La Boa Consciência.
Prime kamer
Naast zijn literaire inspanningen opende Fuentes ook de deuren naar de liefde. In 1957 trouwde de schrijver met de Mexicaanse actrice María de la Concepción Macedo Guzmán, artistiek bekend als Rita Macedo. Ze kregen een dochter, Cecilia, en het stel bleef twaalf jaar getrouwd.
Passie voor cinema
Fuentes had een passie voor film, een plezier dat hij deelde met zijn vader. In 1964 kreeg hij de kans om deel uit te maken van het team dat verantwoordelijk was voor het scenario van De Gouden Haan. Datzelfde jaar nam hij deel aan een filmwedstrijd voor jongeren en werkte hij aan twee projecten: De Geliefde en Liefde, Liefde, Liefde.
Sindsdien is ze actief betrokken gebleven bij de filmwereld, aangezien veel van haar werken zijn verfilmd. Dit was het geval met A Pure Soul in 1965. Zeven jaar later verscheen Queen Doll , en tussen 1981 en 1988 werden The Head of Hydra, Old Morality en Old Gringo geproduceerd.
Tweede huwelijk
Tussen al die activiteiten door had Carlos Fuentes altijd tijd voor de liefde. Begin jaren zeventig ontmoette hij Silvia Lemus, zijn levenspartner, en trouwde met haar in 70. Het stel kreeg twee kinderen: Carlos, geboren in 1972, en Natasha, geboren in 1973, die beiden jong overleden.
Bronnen en beleid
Het leven van Carlos Fuentes was altijd verweven met politiek; hij schreef er niet alleen over, maar bracht het ook in de praktijk. In 1973 werd hem door de zittende Mexicaanse president Luis Echeverría de positie van ambassadeur aangeboden, en van 1975 tot 1977 diende hij in Frankrijk.
Tijdens zijn diplomatieke werk in Frankrijk sympathiseerde hij met asielzoekers uit Amerika en Spanje. Hij was een fervent criticus van de Cubaanse regering, soms voor en soms tegen. Zijn werk in Mexico stelde hem ook in staat om bevriend te raken met prominente figuren zoals Jacques Chirac en Bill Clinton.
Leraar en leraar
Naast diplomaat en schrijver was Carlos Fuentes ook hoogleraar en docent aan verschillende Amerikaanse en Engelse universiteiten. In de jaren zeventig doceerde hij aan Columbia, Pennsylvania en Princeton. Hij gaf ook les aan Cambridge en Harvard.
Deze fase van haar universitaire opleiding werd gecombineerd met de publicatie van diverse werken en het ontvangen van enkele prijzen. Werken zoals "Cervantes or the Critiques of Reading" verschenen, en ze ontving ook de Romulo Gallegos- en Alfonso Reyes International-prijzen.
Laatste jaren van leven en dood
De laatste twintig jaar van Carlos Fuentes' leven wijdde hij aan de uitbreiding van zijn literaire oeuvre. Tussen 1980 en 2012 publiceerde hij een groot aantal werken, waaronder de volgende: Een verre familie, De sinaasappelboom, De adelaarsstoel, Tegen Bush en Adam in Eden.
De schrijver kreeg echter gezondheidsproblemen met zijn hart en maagzweren. Carlos Fuentes overleed op 15 mei 2012 in Mexico-Stad op 83-jarige leeftijd. Zijn stoffelijk overschot werd begraven op de begraafplaats Montparnasse in Parijs, naast die van zijn twee zonen.
Prijzen en erkenning
– Short Library Award, in 1967, voor Skin Change.
– Lid van het National College, 1972.
– Literatuurprijs van Mazatlán, in 1972, voor het tijdslot in Mexico.
– Xavier Villaurrutia-prijs, in 1976, voor Terra Nostra.
– Rómulo Gallegos-prijs, in 1977, voor Terra Nostra.
– Internationale Alfonso Reyes-prijs, in 1979.
– Dokter Honoris Causa van de Harvard Universiteit, in 1983.
– Nationale Literatuurprijs van Mexico, in 1984.
– Cervantesprijs, in 1987.
– Doctor Honoris Causa van de Universiteit van Cambridge, in 1987.
– Nationale Orde van het Legioen van Eer, in 1992.
– Internationale prijs Menendez Pelayo, in 1992.
– Grizane Cavour-prijs, in 1994.
– Prins van Asturië-prijs, in 1994.
– UNESCO Picasso-medaille, in 1994.
– Doctor Honoris Causa van de Nationale Autonome Universiteit van Mexico, in 1996.
– Belisario Domínguez-medaille, in 1999.
– Dokter Honoris Causa, van de Veracruzana Universiteit, in 2000.
– Doctor Honoris Causa van de Autonome Universiteit van Sinaloa, in 2000.
– Erelid van de Mexicaanse Academie voor Talen, in 2001.
– Doctor Honoris Causa, van de Universiteit van Salamanca, in 2002.
– Robert Caillois-prijs, in 2003.
– Grootofficier in het Legioen van Eer, in 2003.
– Koninklijke Prijs van de Spaanse Academie, in 2004.
– Doctor Honoris Causa van de Freie Universität Berlijn, in 2004.
– Don Quixote de La Mancha Internationale Prijs, in 2008.
– Dokter Honoris Causa van de Universiteit van Quintana Roo, in 2009.
– Grootkruis Ridder in de Orde van Isabel La Católica, in 2009.
– González Ruano Journalistiekprijs, in 2009.
– Doctor Honoris Causa, van de Universiteit van Veracruz, in 2009.
– Nationale eerbetoon, in 2009.
– Doctor Honoris Causa, van de Universiteit van Puerto Rico, in 2010.
– Fomentor de las Letras-prijs, in 2011.
– Dokter Honoris Causa van de Michel de Montaigne Universiteit.
– Doctor Honoris Causa, van de Universiteit van de Balearen, in 2012.
stijl
De literaire stijl van Carlos Fuentes werd ingebed in het modernisme, met als meest opvallende kenmerken: gecultiveerd, innovatief, elegant en verfijnd, met een diep respect voor letters en het juiste gebruik ervan. De taal van de schrijver was helder en precies, met ruime intensiteit en diepgang.
Fuentes' werk was complex vanwege zijn enorme kennis; hij combineerde mythologie, filosofie en geschiedenis op prachtige wijze. De thema's die de schrijver interesseerden, waren die welke verband hielden met Mexico en zijn eigenaardigheden, maar ook met de politiek en sociale ontwikkeling.
Werken
Contos
– De gemaskerde dagen (1954).
– Lied van de blinden (1964).
– Verbrand water (1981).
– De sinaasappelboom (1994).
– The Glass Edge (1996).
– Rusteloos bedrijf (2004).
– Alle gelukkige gezinnen (2006).
– Verhalenbundel van Carolina Grau (2010). Deze bundel bevatte verschillende verhalen van de auteur, waaronder:
– “De gevangene van het Château d’If”.
- "Helder".
– “Het Graf van Leopardi”.
Korte beschrijving van de meest representatieve geschiedenisboeken
De gemaskerde dagen (1954)
Het was Carlos Fuentes' eerste boek. Dit manuscript bevatte fantasy in zes verhalen. De belangrijkste thema's van de auteur hadden betrekking op het einde van het bestaan, de aanwezigheid van het verleden en tijd.
De verhalen waaruit dit werk bestaat zijn:
– “Tlactocatzine, uit de tuin van Vlaanderen”.
– “Chac Mool”.
– “Ter verdediging van Trigolibia.”
– “Degene die het buskruit heeft uitgevonden.”
– “Litanie van de Orchidee”.
– “Bij de mond van de goden.”
Korte beschrijving van “Chac Mool”
Dit is het eerste verhaal in het boek. De auteur begon met een waargebeurd verhaal over de dood van een rijke man genaamd Filiberto, en ging vervolgens over op fantasie. De onwaarschijnlijkheid werd duidelijk toen de verteller, een vriend van de overledene, verwees naar een beeld dat hij had verworven.
Het beeldhouwwerk gaf het verhaal zijn titel en is verbonden met de pre-Spaanse regengod. Carlos Fuentes gaf het een creatieve invulling toen Chac Mool een eigen leven begon te leiden. Dit is een van de beroemdste verhalen van de Mexicaanse schrijver.
Fragment
Tot nu toe was Filiberto's handschrift het oude, het handschrift dat ik zo vaak in memo's en formulieren had gezien, breed en ovaal. De aantekening voor 25 augustus leek door iemand anders geschreven. Soms, als kind, moeizaam elke letter uit elkaar halend; andere keren, nerveus, zelfs verwaterd tot het onbegrijpelijke. Drie lege dagen, en het verhaal gaat verder (...)
Lied van de Blinden (1964)
In dit werk heeft de Mexicaanse schrijver opnieuw zeven verhalen gebundeld met ongewone plots, waaronder bovennatuurlijke gebeurtenissen, overspel en incest. In elk verhaal weet Carlos Fuentes de aandacht van de lezer te trekken met verrassende feiten die nog steeds tot de verbeelding spreken.
De verhalen waaruit het boek bestaat zijn:
– “De twee Elena’s.”
– “Naar de zeeadder”.
– “De pop van de koningin”.
– “Een zuivere ziel.”
– “Oude moraal”.
– “Gelukkig maar wat je wilde”.
– “De kosten van levensonderhoud.”
Korte beschrijving van de “Oude Moraliteit”
Dit verhaal vertelt het verhaal van Alberto, een 13-jarige wees die met zijn grootvader en zijn partner op het platteland moest wonen. Zijn tantes wilden hem echter meenemen naar Morelos om te studeren, maar waren het niet eens met zijn opleiding.
Na een tijdje ging hij bij zijn tantes wonen. Doorheen het verhaal onthulde de schrijver enkele gebruiken en tradities, evenals de omgang met de bewoners van landelijk Mexico. De plot werd interessant toen er een ongepaste relatie ontstond tussen Alberto en tante Benedict.
Fragment
"...Hij kwam naar me toe, knoopte mijn pyjama los en begon te huilen. Hij zei dat ik zijn leven had gevuld en dat hij me ooit over zijn leven zou vertellen. Ik bedekte me zo goed mogelijk, stapte in bad en gleed bijna uit.
Ze zeepte me in. Ze begon me te wrijven zoals ze die nacht had gedaan, en ze wist dat ik het lekker vond, en ik liet het haar doen terwijl ze me vertelde dat ik niet wist wat eenzaamheid was... Ze wist al eerder dat ik het niet meer aankon, en ze tilde me uit bad, keek me aan en sloeg haar armen om mijn middel.
novelas
– De meest transparante regio (1958).
– Goede gewetens (1959).
– De dood van Artemio Cruz (1962).
– Aura (1962).
– Heilige Zone (1967).
– Huidverandering (1967).
– Verjaardag (1969).
– Terra nostra (1975).
– De Hydra-chef (1978).
– Een verre familie (1980).
– Old Gringo (1985).
– Cristóbal Nonato (1987). Constancia en andere romances voor maagden (1990).
– De campagne (1990).
– Diana of de eenzame jager (1994).
– De jaren met Laura Díaz (1999).
– Inês's Instinct (2001).
– De Adelaarsstoel (2003).
– Will and Fortune (2008).
– Adam in Eden (2009).
– Federico op het balkon (Postume uitgave, 2012).
– Achilles of De Guerrilla en de Moordenaar (Postume uitgave, 2016).
Korte beschrijving van zijn meest representatieve romans
De meest transparante regio (1958)
Het was de debuutroman van de Mexicaanse schrijver en de productie ervan duurde vier jaar. Hij behandelde de realiteit van de Mexicaanse hoofdstad in de jaren vijftig. Om diepgang te creëren, koos Fuentes voor een taal die alle sociale klassen beschreef.
De auteur koos de titel van het werk naar Alexander von Humboldt, toen hij in 1804 de Vallei van Mexico-Stad het meest transparante legioen noemde. Het was een van de schrijvers
de bekendste werken van de auteur, die de weg vrijmaakten voor de beroemde literaire bloei van de jaren zestig.
argument
Carlos Fuentes was verantwoordelijk voor het vertellen van verhalen over de stad, aan de hand van personages die enkele overeenkomsten vertoonden. Bovendien behandelde de schrijver de politieke en sociale structuur van het Azteekse land en de gevolgen van de Mexicaanse Revolutie.
Fragment
“Hier leven we op straat, onze geuren, van zweet en patchoeli, van nieuwe bakstenen en ondergronds gas, ons luie en gespannen vlees, nooit onze ogen… doorkruisen de stad van de stijve kaken van de broeder, doordrenkt met dorst en korsten, stad geweven in geheugenverlies…
Vleugelloze Adelaar. Sterrenslang. Hier was het onze beurt. Wat we doen. In de meest transparante luchtstreek.”
Terra Nostra (1975)
Het was een van Carlos Fuentes' belangrijkste, meest diepgaande en moeilijk te begrijpen romans. In dit werk verweefde de auteur verschillende verhalen om de identiteit van het Spaanstalige volk te onthullen tijdens een lange periode van strijd. Hij combineerde literatuur en geschiedenis met legendes en filosofie.
De roman neemt de lezer mee op een reis door de levens en personages van de Spaanse monarchie van de katholieke vorsten en onthult hoe zij hun macht uitoefenden totdat het Huis Oostenrijk de troon besteeg. De auteur besteedde ook speciale aandacht aan de macht die de Spanjaarden in Amerika uitoefenden.
Fragment
"Ongelooflijk, het eerste dier dat droomde van een ander dier. Monsterlijk, het eerste gewervelde dier dat erin slaagde op te staan en zich in paniek te verspreiden, betreedt de normale dieren die nog kropen... Ongelooflijk, de eerste band, de eerste zweer, het eerste lied en de eerste lendendoek..."
Essay
– Parijs De Meirevolutie (1968).
– De nieuwe Latijns-Amerikaanse roman (1969). Het werk bestond uit twaalf essays:
– “Beschaving en barbarij.”
– “De Borgesiaanse grondwet”.
– “Revolutie en ambiguïteit”.
– “Is romantiek dood?”
– “Een nieuwe taal”.
– “Vervreemde moderniteit”.
– “Het totaliserende verlangen van Vargas Llosa”.
– “García Márquez: de tweede lezing”.
– “Carpentier of De Dubbele Waarzeggerij”.
– “Cortázar: de doos van Pandora”.
– “Het woord vijand”.
– “Juan Goytisolo: de gemeenschappelijke taal”.
– Huis met twee deuren (1970).
– Mexico Time (1971).
– Cervantes of de kritiek op het lezen (1976).
– Mijzelf en anderen: een selectie essays (1988).
– Brave New World: Epic, Utopia, and Myth in the Spanish-American Novel (1990).
– De Begraven Spiegel (1992).
– Geografie van de roman (1993).
– Nieuw Mexicaans tijdslot (1994).
– Op weg naar inclusieve vooruitgang (1997).
– Portretten in de tijd (1998).
– Dit geloof ik (2002).
– Machado de La Mancha (2002).
– Visioenen zien (2003).
– Tegen Bush (2004).
– De 68 (2005).
– De grote Latijns-Amerikaanse roman (2011).
– Mensen (Postume uitgave, 2012).
– Silver Screens (postume uitgave, 2014).
– Luis Buñuel , De blik van de kwal (Postume uitgave, 2017). Onvoltooid werk.
Dramatische werken
– Alle katten zijn bruin (1970).
– De eenogige man is koning (1970).
– Orchideeën bij maanlicht (1982).
– Dageraadceremonies (1990).
toespraken
– Het Wintercolloquium (1992). De titel van zijn toespraak was: "Na de Koude Oorlog: de problemen van de nieuwe wereldorde".
– Drie toespraken voor de dorpen (1993).
– De omhelzing van culturen (1994).
– Honderd jaar eenzaamheid en een eerbetoon (2007). Samen met Gabriel García Márquez; zijn toespraak had als titel "Amerika een naam geven".
– De roman en het leven (Postume uitgave, 2012).
– Politieke conferenties. Onderwijs, maatschappij en democratie (Postume uitgave, 2018).
Bloemlezingen
– Lichaam en offergaven (1973).
– De vijf zonnen van Mexico (2000).
– Natuurgeschiedenis (2007).
– Complete Stories (postume uitgave, 2013).
Scripts en argumenten voor cinema
– De Gouden Haan (1964). Gebaseerd op het werk van Juan Rulfo, ontwikkeld in samenwerking met Gabriel García Márquez en Roberto Gavaldón.
– De twee Elena's (1964).
– Tijd om te sterven (1965).
– Een zuivere ziel (1965).
– De Caifanes (1966).
– Pedro Páramo (1967).
– Hoor je de honden niet blaffen? (1974).
Ondertekend met een pseudoniem
– De mysteries van de opera onder het pseudoniem Emmanuel Matta (2006).
Correspondentie
– Gekruiste brieven 1965-1979 met de Argentijn Arnaldo Orfila (Postume uitgave, 2013).
dialoog
– De cyclus die ontwaakt (2012). Met Ricardo Lagos.
Interview
– Mexicaanse perspectieven op Parijs. Een dialoog met Carlos Fuentes (1973).
– Carlos Fuentes: Territoria van de tijd. Anthologie van interviews (1999).
Opera
Kerstman Anna. Mexicaans militair en politiek boekje door Antonio López de Santa Anna.
Zinnen
– “Soms betwijfel ik of mannen echt van ons houden. Wat ze willen is concurreren met andere mannen en hen verslaan.”
– “Literatuur is mijn ware geliefde, en alles anders, seks, politiek, religie, als ik het heb, en de dood als ik het heb, gaat via de literaire ervaring.”
– “Er zijn dingen die we op onze huid voelen, andere die we met onze ogen zien, en weer andere die ons hart raken.”
– “Jaloezie doodt de liefde, maar niet het verlangen.”
– "Wil je oud worden? Dan leef je altijd met dezelfde oude vrouw.
– “Er zijn weinig onvolwassen vrouwen en veel kinderen gekleed als mannen.”
– "De beste manier om je te verstoppen is jezelf te laten zien. Als ze ons zoeken in de veronderstelling dat we verdwenen zijn, zullen ze ons nooit op de meest voor de hand liggende plek vinden."
– “Mexico is een land dat vanaf de geboorte gewond is, gezoogd door de melk van wrok, grootgebracht met het gekoer van de schaduw.”
– “Er is geen goede revolutie die niet verraden wordt, alleen slechte revoluties verraden zichzelf.”
– “Die twee zullen de geesten van hun eigen jeugd zijn, of misschien is het gewoon het lichaam dat ouder wordt, voor altijd jong gevangen in dit spectrum dat we de ziel noemen.”
Referências
- Carlos Fontes. (2019). Spanje: Wikipedia. Geraadpleegd van: es.wikipedia.org.
- Tamaro, E. (2004-2019). Carlos Fontes. (N.v.t.): Biografieën en levens. Geraadpleegd van: biografiasyvidas.com.
- Carlos Fontes. (S.f.). Cuba: Ecu Rood. Teruggevonden van: ecured.cu.
- 20 liefdevolle zinnen van de grote Carlos Fuentes. (2017). Mexico: MxCity. Geraadpleegd van: mxcity.mx.
- Fuentes, Carlos. (2019). (N.v.t.): Schrijversorganisatie. Geraadpleegd van: escritoros.org.