Kevers behoren tot de orde Coleoptera, de grootste insectenorde ter wereld met meer dan 350 bekende soorten. Ze hebben een hard, stevig schild, de dekschilden, dat hun vleugels en lichaam beschermt. Kevers hebben een gevarieerd voedingspatroon, waaronder planten, andere insecten, aas, organisch afval en ander materiaal.
Wat de voortplanting betreft, ondergaan kevers een complete gedaanteverwisseling, met vier stadia: ei, larve, pop en volwassen insect. De voortplanting van kevertjes gebeurt meestal via feromonen, waarbij vrouwtjes eieren leggen op geschikte locaties om de overleving van de larven te garanderen. De larven voeden zich vervolgens gulzig voordat ze transformeren tot poppen en uiteindelijk volwassen insecten.
Kevers spelen een belangrijke rol in ecosystemen: ze fungeren als afbrekers, bestuivers en ongediertebestrijders. Hun diversiteit en aanpassingsvermogen maken deze insecten fascinerend om te bestuderen en te observeren.
Begrijp het voortplantingsproces van kevertjes: kenmerken en interessante feiten over hun voortplanting.
Kevers zijn insecten die behoren tot de orde der Coleoptera, een van de meest diverse en talrijke groepen in het dierenrijk. Ze hebben unieke kenmerken waardoor ze gemakkelijk te herkennen zijn, zoals hun verharde voorvleugels die een beschermend schild vormen. Ze hebben ook sterke kaken en kenmerkende antennes, die voor verschillende functies worden gebruikt, waaronder voortplanting.
Om het voortplantingsproces van kever te begrijpen, is het belangrijk te weten dat de meeste soorten een complete levenscyclus doorlopen, inclusief het ei, de larve, de pop en de volwassen kever. Tijdens de voortplanting voeren kevers een paringsritueel uit, waarbij het mannetje chemische of akoestische signalen uitzendt om het vrouwtje aan te trekken. Na de paring worden de eieren op specifieke locaties gelegd, afhankelijk van de soort.
Een interessant feit over de voortplanting van kevers is dat sommige soorten unieke strategieën hebben om hun voortplantingssucces te garanderen. Sommige vrouwtjes geven bijvoorbeeld feromonen af om mannetjes aan te trekken, terwijl andere mimetisch gedrag ontwikkelen om potentiële partners te misleiden. Daarnaast vertonen sommige kevers ouderlijke zorg en beschermen ze hun eitjes en larven totdat ze klaar zijn om zich zelfstandig te ontwikkelen.
Wat hun dieet betreft, zijn kevers omnivoren, wat betekent dat ze zich voeden met een verscheidenheid aan voedsel, waaronder bladeren, vruchten, bloemen, andere insecten en rottend materiaal. Hun dieet kan variëren afhankelijk van de soort en de omgeving waarin ze leven, wat bijdraagt aan de ecologische diversiteit van deze groep.
Kortom, kevers zijn fascinerende insecten met unieke eigenschappen, zoals hun beschermende schild en sterke kaken. Hun voortplantingsproces omvat specifieke paringsrituelen, unieke strategieën om partners aan te trekken en ouderlijke zorg bij sommige soorten. Bovendien draagt hun omnivore dieet bij aan hun aanpassing aan verschillende omgevingen, waardoor ze een van de succesvolste groepen in het dierenrijk zijn.
Welk voedsel eten kevers het liefst in hun dagelijks leven?
Kevers zijn insecten die behoren tot de orde der Coleoptera, een van de meest diverse groepen in het dierenrijk, met meer dan 350.000 bekende soorten. Ze bezitten unieke kenmerken, zoals een stevig exoskelet en stijve vleugels die hun vliezige vleugels beschermen.
Wat hun dieet betreft, staan kevers bekend om hun enorme veelzijdigheid en hun gevarieerde voedselaanbod. Sommige kevers zijn herbivoren en voeden zich met bladeren, vruchten en wortels. Andere zijn carnivoren en voeden zich met andere insecten, wormen en zelfs kleine gewervelde dieren. Daarnaast zijn er detritivoor kevers, die zich voeden met rottend materiaal.
Kevers voeden zich in hun dagelijks leven onder andere met fruit , groenten , bladeren , zaden , nectar en stuifmeel . Daarnaast worden veel keversoorten aangetrokken door rottend voedsel, zoals uitwerpselen en kadavers.
Het is echter belangrijk om te weten dat het dieet van kevers kan variëren, afhankelijk van de soort en de omgeving waarin ze leven. Sommige kevers worden gezien als ongedierte op plantages. Ze voeden zich met gewassen en veroorzaken verliezen voor boeren.
Wat de voortplanting betreft, ondergaan kevers een volledige gedaanteverwisseling, met ei, larve, pop en volwassen kevers. Tijdens de voortplanting stoten mannelijke kevers doorgaans feromonen uit om vrouwtjes aan te trekken, die eitjes leggen op geschikte plekken voor de ontwikkeling van de larven.
Kortom, kevers zijn fascinerende insecten met een gevarieerd dieet dat bestaat uit fruit, groenten, bladeren, zaden, nectar en stuifmeel. Hun veelzijdige dieet draagt bij aan hun grote diversiteit en evolutionaire succes.
Het menu van de kever in de voedselketen: wat eet hij?
Kevers zijn insecten die behoren tot de orde der Coleoptera, een van de meest diverse en talrijke groepen in het dierenrijk. Ze zijn in vrijwel elk ecosysteem ter wereld te vinden en spelen een belangrijke rol in de voedselketen.
Wat het dieet van kevers betreft, dat kan per soort verschillen. De meeste kevers zijn echter detritivoren , wat betekent dat ze zich voeden met rottend organisch materiaal. Dit houdt in dat ze plantenresten, uitwerpselen van dieren en andere ontbindende materialen consumeren, waardoor voedingsstoffen in het milieu worden gerecycled.
Sommige kevers zijn planteneters en voeden zich met bladeren, wortels, vruchten en zaden. Er zijn ook vleesetende kevers die zich voeden met andere insecten, larven of kleine dieren. En er zijn ook aaseters , die zich voeden met de kadavers van dode dieren.
Wat de voortplanting betreft, doorlopen kevers een complete levenscyclus met eieren, larven, poppen en volwassen insecten. De voortplanting vindt meestal plaats door middel van paring, waarbij de vrouwtjes eieren leggen op geschikte locaties voor de ontwikkeling van de larven.
Kortom, kevers spelen een fundamentele rol in de voedselketen en fungeren, afhankelijk van de soort, als reducenten, herbivoren, carnivoren of aaseters. Hun diverse voedingsgewoonten dragen bij aan het behoud van het ecologisch evenwicht in de verschillende ecosystemen waarin ze voorkomen.
Wat is het meest voorkomende dieet van de meeste kevers?
Kevers behoren tot de orde Coleoptera en staan wereldwijd bekend om hun diversiteit en overvloed. Met meer dan 350 beschreven soorten hebben kevers een grote verscheidenheid aan voedingsgewoonten, maar het meest voorkomende dieet voor de meeste kevers is herbivoren.
Deze insecten voeden zich voornamelijk met planten, bladeren, bloemen, vruchten en zaden. Sommige kevers, zoals de familie Curculionidae, worden beschouwd als landbouwplagen omdat ze zich voeden met gewassen zoals maïs, rijst en tarwe. Daarnaast zijn er roofkevers die zich voeden met andere insecten en zo bijdragen aan de ongediertebestrijding.
Kevers hebben krachtige kaken waarmee ze plantaardig voedsel kunnen vermalen en verteren. Sommige kevers hebben aanpassingen in hun kaken waardoor ze zich met verschillende soorten planten kunnen voeden.
Naast hun voedsel spelen kevers ook een belangrijke rol in de natuur als bestuivers en afbrekers. Ze dragen bij aan het behoud van het ecologisch evenwicht in verschillende ecosystemen.
Wat de voortplanting betreft, ondergaan de meeste kevers een volledige gedaanteverwisseling, met ei, larve, pop en volwassen stadia. Het voortplantingsproces van kevers verschilt per soort, maar over het algemeen bevrucht het vrouwtje de eieren en legt ze op geschikte locaties voor de ontwikkeling van de larven.
Kortom, het meest voorkomende dieet van de meeste kevers is herbivoren. Deze insecten voeden zich met planten en spelen een fundamentele rol in de voedselketen en het in stand houden van ecosystemen. Hun diversiteit en belang in de natuur maken kevers tot een fascinerende groep insecten voor wetenschappers en entomologieliefhebbers.
Kevers: kenmerken, voeding, voortplanting
Kevers (Coleoptera) vormen een groep land- of vliegende insecten met een paar aangepaste vleugels. Het eerste paar stijve , verharde vleugels, de zogenaamde dekschilden, beschermt het achterlijf en het tweede paar vliesachtige vleugels.
Met meer dan 380.000 soorten vormen kevers de orde van het Animalia-rijk met het grootste aantal beschreven soorten. Ze worden gewoonlijk kevers genoemd, bezitten een grote morfologische diversiteit en zijn aangepast aan de meeste terrestrische habitats.
Deze insecten hebben een stijf, compact lichaam, bedekt met een exoskelet, en variëren in grootte van enkele millimeters tot 10 centimeter. Hun kleur varieert van donker tot helder, metaalachtig en iriserend.
Het lichaam is gesegmenteerd in kop, borststuk en achterlijf, hoewel ze door de aanwezigheid van de pterothorax in tweeën lijken te zijn verdeeld. Het kauwende monddeel, een paar facetogen en een paar voelsprieten bevinden zich op de kop.
De vleugels, gevormd door de dekschilden en het membraanpaar, zijn bij de drie paar poten op de thorax geplaatst. Sommige soorten hebben uitsteeksels van verschillende vormen, zoals hoorns, kaken, antennes of stekels, die uitsteken uit het exoskelet dat het lichaam bedekt.
De overgrote meerderheid van de kevers zijn herbivoren en diverse soorten vormen een plaag voor landbouwgewassen. Larven zijn zelfs de belangrijkste veroorzakers van de meeste schade aan landbouw- en bosbouwgewassen.
Kenmerken algemeen
Kevers zijn algemeen bekend als catanga's, cascarudos, bubutes, tacas, vuurvliegjes, lichtwantsen, vaquita's en lieveheersbeestjes. Ze vormen de meest voorkomende orde binnen de Insecta-klasse, met meer dan 380.000 geïdentificeerde en in diverse ecosystemen aangetroffen soorten.
Het onderscheidende kenmerk van kevers zijn hun voorvleugels, of dekschilden, die het tweede paar vliezige vleugels beschermen. De vliezige vleugels hebben een systeem van longitudinale en transversale vouwingen dat vliegen vergemakkelijkt.
Net als alle insecten zijn hun lichamen verdeeld in drie segmenten: kop, borststuk en achterlijf, en hebben ze drie paar poten. Hun kleur varieert, vaak in overeenstemming met hun omgeving, van zwart en donker tot glanzend en metaalachtig.
Hun lichamen vertonen een hoge mate van sclerotisatie, als gevolg van de ophoping en verharding van chitine in het exoskelet. De grootte varieert per familie, van klein zoals de Staphylinidae (2-10 mm) tot groot zoals de Scarabaeidae (2-180 mm).
De meeste kevers zijn herbivoren, maar sommige carnivoren voeden zich met andere insecten of slakken. De monddelen zijn kauwend, zowel bij larven als bij volwassen kevers, en sommige soorten hebben een zuig- of liksysteem.
Coleoptera zijn holometabole insecten die een volledige gedaanteverwisseling ondergaan. Ze planten zich seksueel voort, waarbij zowel vrouwtjes als mannetjes tussenbeide komen. Ze zijn eierleggend, waarbij het vrouwtje eieren van verschillende vormen, groottes en kleuren legt op specifieke plantenstructuren.
Kevers veroorzaken over het algemeen geen schade aan mensen en recyclen zelfs organisch materiaal of worden gebruikt voor biologische ongediertebestrijding. Sommige soorten worden echter beschouwd als schadelijke insecten in de landbouw, bosbouw, huishoudens en opslag, en veroorzaken aanzienlijke economische verliezen.
Taxonomie
Kevers, ofwel kevers, vormen een grote groep insecten die behoren tot de orde Coleoptera Linnaeus (1758). De term Coleoptera komt van het Griekse κολεός = koleos "doos" en πτερον = pteron "vleugel", wat in dit geval vleugels betekent.
Op taxonomisch niveau worden kevers ingedeeld in het dierenrijk (Animalia) . Deze classificatie omvat eukaryotische, heterotrofe, meercellige en uit weefsel opgebouwde organismen.
Deze exemplaren worden ingedeeld bij het meest talrijke en gevarieerde deel van het dierenrijk, de stam Arthropoda . Dat wil zeggen, ongewervelde organismen met een exoskelet en gelede aanhangsels, waaronder insecten, spinachtigen, schaaldieren en duizendpoten.
Het volgende taxonomische niveau omvat kevers in de klasse Insecta . Deze classificatie beschrijft organismen die hun lichaam verdelen in kop, borststuk en achterlijf, en die één paar antennes, drie paar poten en twee paar vleugels bezitten.
Wat de onderklasse betreft, ze behoren tot de Pterygota, een groep gevleugelde insecten, wat betekent dat ze een paar vleugels hebben op het tweede en derde borstsegment.
Kevers worden ingedeeld bij de supercomputer Endopterygota . Deze groep omvat holometabole insecten, oftewel insecten met een volledige metamorfose, waarvan de ontwikkeling verloopt via eieren, larven, poppen en volwassen insecten.
De orde Coleoptera is momenteel onderverdeeld in vier onderordes: Adephaga, Archostemata, Myxophaga en Polyphaga . De onderorde Adephaga is een grote groep met meer dan 40.000 soorten, waartoe de families Caradidae en Dytiscidae behoren.
In de onderorde Archostemata zijn ongeveer 50 nog levende soorten beschreven . Wat betreft de onderorde Myxophaga zijn er enkele waterkevers beschreven.
Het grootste aantal kevers (350.000 soorten) is te vinden in de onderorde Polyphaga . Deze onderorde is op zijn beurt onderverdeeld in de vijf infraordes Bostrichiformia, Cucujiformia, Elateriformia, Scarabaeiformia en Staphyliniformia.
Tot de infraordes behoren de volgende belangrijke families: Bostrichiformia ( Dermestidae ), Cucufiformia ( Curculionidae ), Elateriformia ( Elateridae ), Scarabaeiformia ( Scarabaeidae ) en Staphyliniformia ( Staphylinidae ).
Classificatie
De orde Coleoptera omvat een diverse reeks families, ingedeeld op basis van hun morfologie en gedrag. Deze families omvatten: Elateridae, Buprestidae, Cucijidae, Coccinellidae, Meloidae, Tenebrionidae, Bostrichidae, Anobiidae, Scarabaeidae, Cerambycidae, Chrysomelidae, Bruchidae, Dermestidae, Lyctidae, Anthribidae en Curculion.
Een van de meest gebruikte classificaties, vanwege hun economische belang voor de mens, is gebaseerd op de roofzuchtige activiteiten van kevers. Deze classificatie omvat de families Anabiidae, Chrysomelidae, Curculionidae, Nitidulidae en Scolytidae.
Families van economisch belang
Familie Anobiidae
- Carcomas of Queras: larven van kevers uit de familie Anobiidae die gaten boren in bewerkte balken en hout voor meubels.
- Doodsklokkenkever ( Xestobium rufovillosum ): De houtborende houtkever is een van de meest schadelijke plagen in de houtbouw en constructie.
Familie Chrysomelidae
Kokosbladkever (Brontispa longissima): een soort die de jonge bladeren van kokosplantjes kaalvreet.
- Doryphora of aardappelkever ( Leotinotarsa decemlineata ): is een plaag voor Solanaceae-gewassen. De insectenlarven ontbladeren de jonge bladeren van het gewas en vernietigen de planten volledig.
- Galeruca-iep ( Pyrrhalta luteola ): kever die zich voedt met iepenbladeren, zowel in het larvestadium als als volwassen exemplaar.
Familie Curculionidae
- Katoenkever ( Anthonomus grandis ): klein kevertje dat zich voedt met zacht weefsel, knoppen en katoenbloemen.
- Rode snuitkever ( Rhynchophorus ferrugineus ): Een kever die palmbomen in het larvestadium aanvalt en er tunnels in graaft. Bij een hoge besmettingsgraad wordt de plant geel en verwelkt, waardoor de aangetaste stengel afsterft.
- Zwarte snuitkever of agave ( Scyphophorus acupunctutus ): plagen van het geslacht Agave, zowel in vezel- en drankgewassen als in siergewassen. Het tast ook Yuca-plantages aan.
Familie Nitidulidae
- Kleine bijenkastkever ( Aethina tumida ): Het wordt gezien als een ernstig probleem in commerciële bijenkasten. As larven van Aethina en volwassen insecten eten de bijenkasten op en eten honing, stuifmeel en jongen.
Familie Scolytidae
- Iepenschorskevers ( Scolytus multistriatus e Hylurgopinus rufipes ): ongedierte dat schade aan het blad veroorzaakt, het is ook een bron van overdracht van de schimmel Ophiostoma, dat veroorzaakt iepengrafiet, een ziekte die bomen vernietigt door het binnendringen van geleidende weefsels zoals het xyleem.
Leefgebied en voedsel
Deze groep insecten komt in alle habitats op aarde voor, zelfs onder water, behalve in de open oceaan. Het zijn dag- en nachtactieve soorten die in kolonies leven of een solitair, zwervend bestaan leiden.
Ze leven op de grond, onder stenen en tussen bosafval. Ze leven in plantenstengels, bladeren, bloemen en vruchten; op of onder zoet water en in woestijnen.
Er zijn heel wat soorten die schadelijk zijn voor de landbouw. Ze slaan graan op en veroorzaken enorme economische verliezen. Zo zijn bladkevers bijvoorbeeld bladeters, snuitkevers een plaag voor bewerkte voedingsmiddelen en tapijtkevers voeden zich met textielproducten.
Het dieet van deze immense groep individuen, inclusief larven en volwassen insecten, is net zo breed als hun verspreidingsgebied. Hun favoriete voedsel bestaat uit levende planten: wortels, stengels, bladeren, bloemen, stuifmeel, vruchten en zaden, wat bladverlies, wonden en verminkingen veroorzaakt.
Er zijn zelfs soorten zoals Hypothenemus hampei , een kever die zich in koffievruchten boort en vermenigvuldigt, waardoor ernstige schade ontstaat. Aan de andere kant bevorderen soorten zoals Scarabaeus laticollis , die zich voedt met rottend organisch materiaal, de dynamiek van het ecosysteem.
Soorten voedsel
Een classificatie van kevers gebaseerd op hun voedingsgewoonten omvat:
- Filosofen: Kevers die zich voeden met plantenbladeren. Deze groep omvat verschillende plagen van landbouwgewassen. Bijvoorbeeld: familie Chrysomelidae .
- Rhizofaag: soorten die zich voeden met het wortelstelsel van planten. Bijvoorbeeld: familie Elateridae .
- Pollinivoren of Polynyfagen: zij Vernietig bloemen omdat ze zich voeden met stuifmeel. Bijvoorbeeld: Familie Oedemeridae .
- Anthofagen: voeden zich uitsluitend met bloemen. Bijvoorbeeld: onderfamilie Cetoninae .
- Fruitetend of Karpofaag: voeden zich met fruit. Bijvoorbeeld: Onderfamilie
- Xylofagen: veroorzaken schade aan bosgebieden, omdat de larven van bepaalde soorten zich voeden met hout. Bijvoorbeeld: familie Cerambycidae .
- Spermatofagen: als voeden zich met zaden. Bijvoorbeeld: familie Bruchidae .
- Fungivoren of microfagen: voeden zich met schimmels. Bijvoorbeeld: Familie Ciidae .
- Roofdieren: Kevers die andere soorten insecten, slakken en wormen vangen en eten, en die nuttig zijn voor biologische bestrijding. Bijvoorbeeld: familie Staphylinidae .
- Saprofaag: voeden zich met afval en rottende plantenresten. Bijvoorbeeld: Familie Scarabaeidae .
- Coprofaag: als voeden zich met uitwerpselen van zoogdieren. Bijvoorbeeld: Onderfamilie Scarabaeinae .
- Geesten: Ze voeden zich met de lijken van andere soorten. Bijvoorbeeld: Onderfamilie sylphidae .
Afspelen
Seksuele voortplanting is kenmerkend voor kevers. Bij sommige soorten kan echter parthenogenese optreden, de vorming van een nieuw individu zonder bevruchting.
Verkering en paring
Balts is een reeks handelingen die het gedrag van kevertjes in kaart brengen voordat de paring begint. Dit type activiteit zorgt ervoor dat alleen de sterkste en meest veerkrachtige kevers de kans krijgen om zich voort te planten.
Het ritueel voorafgaand aan de ontmoeting is essentieel voor het bereiken van de top; het vrouwtje stoot een feromoon uit dat het mannetje aantrekt. Vrouwelijke feromonen zijn chemische verbindingen (vetzuren, aminozuren of terpenoïden) die in dit geval het gedrag van het mannetje beïnvloeden.
Andere kevers, zoals vuurvliegjes, gebruiken bioluminescentie tijdens de balts, een biochemisch proces dat plaatsvindt in speciale organen in het achterlijf. Het mannetje vliegt of danst rond het vrouwtje, tikt haar op de rug en streelt haar ten slotte met zijn voelsprieten totdat ze de verbintenis accepteert.
De paring duurt over het algemeen kort, behalve bij sommige soorten, waar het enkele uren kan duren. Tijdens dit proces vindt bevruchting plaats; het mannetje draagt sperma over aan het vrouwtje om de eicel te bevruchten.
Na de paring en bevruchting door het vrouwtje zijn de eieren enkele dagen later klaar om gelegd te worden. De vrouwtjes leggen de eieren in een geschikte ondergrond die voedsel biedt aan de uitkomende larven.
Levenscyclus
De orde Coleoptera, als lid van de supercomputer Endopterygota, wordt gekenmerkt door een volledige gedaanteverwisseling, oftewel holometabolisme. Het transformatieproces dat bij kevers plaatsvindt, kent vier fasen of stadia: ei, larve, pop en volwassen dier.
ei
Elk vrouwtje kan tijdens haar levenscyclus duizenden eitjes bevruchten. De eitjes hebben een zachte, gladde, semi-permeabele schaal en de grootte, vorm en kleur variëren per soort.
Het leggen van eieren is kenmerkend voor elke keverfamilie. Sommige worden losgelaten op het substraat, individueel of in groepjes aan de onderkant of in bladbundels, of begraven in de grond.
Sommige soorten besteden zelfs speciale zorg aan voedsel en de overleving van nieuwe organismen. Sommige kevers bouwen gangen in de ondergrond of in bladeren om hun gelegde eieren te beschermen.
Larve
Larven ontwikkelen zich en komen uit bevruchte eieren. Kevers in het larvenstadium kunnen 3 tot 5 stadia doorlopen, afhankelijk van de soort zelfs tot 30.
In dit stadium is het de taak van de getrainde larve om de reserves te voeden en te onderhouden voor het volgende stadium. De larven eten, groeien en vervellen tot ze het popstadium bereiken, waar ze hun metamorfose tot volwassen insect of imago voltooien.
In dit stadium is de kop goed ontwikkeld en herkenbaar aan een kauwend mondstuk dat spiraalvormig langs het lichaam loopt. Het uiterlijk van de larven hangt af van het soort dieet, de voedingsbodem en de keverfamilie.
In deze zin kunnen de larven afgeplat, cilindrisch of eivormig zijn, met een gesclerotiseerde en ondoorzichtige kop. Ze hebben een duidelijk te onderscheiden borststuk met drie paar zeer kleine pootjes en acht tot negen achterlijfsegmenten.
Sommige soorten vervellen niet, maar worden gewoon groter terwijl ze zich voeden; andere ondergaan drastischer veranderingen. Parasitaire soorten hebben een zeer actief eerste stadium, totdat ze een gastheer vinden, en blijven dan onbeweeglijk in de dam.
Hun voedselopname beperkt zich tot het blad van planten, terwijl sommige soorten zich voeden in de voedselbron. Het larvale stadium is afhankelijk van de omgevingsomstandigheden en de beschikbaarheid van voedsel en duurt enkele jaren.
Pupa
Wanneer de larve klaar is om de metamorfose te beginnen, bouwt hij een beschermende structuur, een cocon genaamd, waar hij onbeweeglijk blijft. Ondanks zijn inactieve uiterlijk vinden er significante veranderingen plaats in de pop, waar de volwassen larve zich ontwikkelt en zijn levenscyclus voortzet.
volwassen
De volwassen vogel komt uit de pop nadat hij volledig volwassen is geworden in de pop, klaar om een nieuw voortplantingsproces te beginnen. Volwassen vogels kunnen één seizoen of zelfs enkele maanden leven, afhankelijk van de soort en de ecologische omstandigheden.
Belang
De orde Coleoptera omvat verschillende organismen van biologisch, ecologisch, economisch, medisch en cultureel belang. Deze kevers zijn bio-indicatoren van de antropogene kenmerken, biodiversiteit en milieuomstandigheden van een ecosysteem, evenals de mate van habitatbehoud.
Verschillende soorten omvatten nuttige insecten, zoals bestuivers, onkruidbestrijders en natuurlijke vijanden van plaaginsecten. Sommige kevers vormen echter een plaag voor voedselgewassen, opgeslagen meel en graan, en de bosbouw.
In de landbouw veroorzaken fytofage kevers aanzienlijke economische verliezen in commerciële gewassen, en hun bestrijding vereist aanzienlijke investeringen. Er zijn echter roofzuchtige soorten die, wanneer ze worden ingezet voor biologische bestrijding, uitstekende resultaten opleveren wanneer ze worden opgenomen in een uitgebreide plaagbestrijding.
Op ecologisch niveau spelen kevers een dynamische rol in het functioneren van landbouw- en natuurlijke ecosystemen. Ze helpen bij het recyclen van rottend organisch materiaal door zich te voeden met afval, hout en organisch afval.
Medisch gezien veroorzaken bepaalde soorten huidirritatie bij mensen, waarbij ze giftige stoffen afscheiden als verdedigingsmiddel. Cultureel gezien zijn sommige soorten eetbaar voor dieren en mensen, vooral in het larvale stadium, vanwege hun hoge eiwitgehalte.
Referências
- Alonso-Zarazaga, MA (2015). Orde van de Coleoptera. IDE @ -SEA Journal, (55) 1–18. Iberische entomologische diversiteit. ISSN 2386-7183.
- Bar, ME (2010). Orde Coleoptera. Arthropod Biology 2010, 10.
- Coronado Ricardo en Márquez Antonio (1986) Inleiding tot de entomologie: morfologie en taxonomie van insecten. Editorial Limusa. ISBN 968-18-0066-4.
- Kevers (Orde: Coleoptera) (2018) Mexicaanse Biodiversiteit. Nationale Commissie voor de Kennis en het Gebruik van Biodiversiteit. Beschikbaar op: biodiversity.gob.mx
- Kevers (2018) Anticimex. Verkrijgbaar op: anticimex.com
- Zumbado, MA en Azofeifa, D. 2018. Insecten van landbouwbelang. Basisgids voor entomologie. Heredia, Costa Rica. Nationaal Biologisch Landbouwprogramma (PNAO). 204 blz.