Mammillaria is een geslacht van cactussen dat behoort tot de Cactaceae-familie en bekend staat om zijn unieke kenmerken en soortenrijkdom. Oorspronkelijk komt dit geslacht voor in Noord- en Zuid-Amerika, met name Mexico, en is te vinden in diverse habitats, van droge woestijnen tot tropische wouden.
Mammillaria's hebben korte stekels die in areolen geclusterd zijn, en kleurrijke bloemen die in de lente en zomer verschijnen. Het zijn kleine planten, ideaal voor potten en rotstuinen. Ze worden gewaardeerd door cactusverzamelaars vanwege hun schoonheid en unieke eigenschappen.
Mammillaria's hebben tijdens de groei goed gedraineerde grond, matig water geven en veel zonlicht nodig. Het zijn winterharde en gemakkelijk te verzorgen planten, waardoor ze ideaal zijn voor beginnende tuiniers. Daarnaast hebben sommige Mammillaria-soorten medicinale en decoratieve toepassingen, waaronder cosmetica en kruidenproducten.
Tot de bekendste Mammillaria-soorten behoren Mammillaria hahniana, Mammillaria bombycina en Mammillaria elongata, elk met zijn eigen kenmerken en eigenaardigheden. Met hun grote verscheidenheid aan vormen en maten vormen Mammillaria's een fascinerende groep cactussen die natuurliefhebbers in verrukking brengen.
Complete gids voor de verzorging van de mammillaria-plant: praktische tips om deze gezond te houden.
Mammillaria is een geslacht van cactussen dat oorspronkelijk uit Amerika komt en meer dan 200 soorten kent. Deze planten worden gekenmerkt door hun kleine, bolvormige of cilindrische lichaam, bedekt met stekels, en produceren doorgaans kleurrijke bloemen in de lente en zomer.
Kenmerken van Mammillaria
Mammillaria's zijn kleine cactussen, ideaal om in potten te kweken. Ze geven de voorkeur aan volle zon en goed gedraineerde grond. Hun bloemen kunnen wit, geel, oranje of rood zijn en de meeste soorten produceren eetbare vruchten.
Habitat en teelt
Mammillaria's komen voornamelijk voor in woestijn- en semi-aride gebieden, van het zuiden van de Verenigde Staten tot het noorden van Argentinië. Om ze thuis te kweken, is het belangrijk om een omgeving te creëren die vergelijkbaar is met hun natuurlijke habitat, met voldoende zonlicht en matige watergift.
Gebruik van Mammillaria
Naast hun waardering als sierplanten hebben sommige Mammillaria-soorten ook medicinale en culinaire toepassingen. Hun vruchten kunnen rauw gegeten worden of gebruikt worden voor gelei en likeur.
Belangrijkste soorten Mammillaria
Tot de populairste Mammillaria-soorten behoren Mammillaria hahniana, ook wel bekend als de "Oude Dame Cactus", Mammillaria elongata, ook wel bekend als de "Vrouwenvingercactus", en Mammillaria bombycina, ook wel bekend als de "Zijdelelie". Elk van deze variëteiten heeft unieke kenmerken en vereist specifieke verzorging.
Complete gids voor de verzorging van de Mammillaria-plant: praktische tips om deze gezond te houden.
Om je Mammillaria gezond te houden, geef je hem alleen water als de grond droog is, zodat er geen water in blijft staan. Zorg ook voor een goed doorlatende bodem en bemest de plant in het voorjaar en de zomer. Vergeet niet om hem te beschermen tegen vorst en overmatig vocht, aangezien dit schadelijk kan zijn voor de gezondheid.
Volg deze eenvoudige tips en uw Mammillaria zal bloeien en krachtig groeien en schoonheid en weelderigheid in uw ruimte brengen. Met een beetje zorg en aandacht kunt u jarenlang genieten van deze fascinerende plant.
Droge omgevingen: hier vinden cactussen aanpassingsvermogen en overlevingskansen.
Cactussen zijn succulenten die zich hebben aangepast aan droge omgevingen, zoals woestijnen en droge gebieden. Dankzij hun vermogen om water op te slaan in hun stengels en bladeren kunnen ze overleven in omstandigheden met waterschaarste.
Een populair cactusgeslacht is Mammillaria , dat verschillende onderscheidende kenmerken vertoont. Deze planten hebben doorgaans kleine stekels en kleurrijke bloemen, waardoor ze aantrekkelijk zijn voor verzamelaars van succulenten.
Mammillaria's komen oorspronkelijk uit Amerika, voornamelijk Mexico en de omliggende regio's. Hun natuurlijke habitat bestaat uit droge en rotsachtige gebieden, waar ze goed gedijen dankzij hun vermogen om water op te slaan en lange perioden van droogte te doorstaan.
Bij het kweken van Mammillaria's is het belangrijk om ze in goed gedraineerde grond te zetten en ze aan direct zonlicht bloot te stellen. Matig en onregelmatig water geven is essentieel om de natuurlijke omstandigheden van hun habitat na te bootsen.
Naast hun sierwaarde kunnen Mammillaria's ook voor medicinale en culinaire doeleinden worden gebruikt. Sommige soorten hebben therapeutische eigenschappen, terwijl andere eetbare vruchten hebben die in bepaalde regio's gewaardeerd worden.
Er bestaan meer dan 200 soorten Mammillaria , elk met zijn eigen unieke kenmerken. Sommige komen vaker voor in verzamelingen van vetplanten, terwijl andere zeldzaam zijn en gewild bij gespecialiseerde verzamelaars.
Voordelen van cactuseigenschappen voor overleving in de Caatinga.
Cactussen zijn planten die zich hebben aangepast aan droge, dorre omgevingen, zoals de Caatinga, en beschikken over unieke eigenschappen die hen helpen te overleven in deze extreme omstandigheden. Een van de belangrijkste voordelen van cactussen is hun vermogen om water op te slaan in hun sappige stengels, waardoor ze lange tijd zonder regen kunnen overleven. Bovendien beschermen de stekels op hun stengels hen tegen roofdieren en verminderen ze waterverlies door transpiratie.
Een van de meest voorkomende cactussoorten in de Caatinga is Mammillaria, bekend om zijn kleine, kleurrijke bloemen en bolvormige vorm. Deze cactussen komen voor in rotsachtige, droge gebieden, waar ze zelfs met weinig water goed gedijen. Het is echter belangrijk om te weten dat Mammillaria ook binnen gekweekt kan worden, mits hij voldoende zonlicht en matige watergift krijgt.
Naast het belang voor de overleving in de Caatinga, heeft Mammillaria ook een decoratieve functie en wordt het zeer gewaardeerd door vetplantenverzamelaars. Er zijn verschillende soorten Mammillaria, elk met zijn eigen unieke kenmerken, die kunnen variëren in grootte, kleur en vorm. Enkele van de bekendste soorten zijn Mammillaria elongata en Mammillaria hahniana.
Classificatie van cactussen: hoe ze binnen de plantkunde zijn georganiseerd en gecategoriseerd.
Cactussen zijn vetplanten die behoren tot de Cactaceae-familie, die meer dan 200 geslachten en ongeveer 2000 soorten omvat. Ze worden onderverdeeld in verschillende categorieën op basis van hun morfologische kenmerken, zoals vorm, grootte, stekels, bloemen en habitat.
Cactussen worden geclassificeerd in verschillende stammen, onderstammen, geslachten en soorten. Enkele van de bekendste geslachten zijn Opuntia , Echinocactus , Ferocactus en Mammillaria . Elk geslacht omvat verschillende soorten die variëren in hun fysieke kenmerken en kweekomstandigheden.
Mammillaria: kenmerken, habitat, teelt, gebruik en soorten
Mammillaria is een geslacht van cactussen dat bekend staat om zijn kleine, ronde knollen die dichte trossen vormen. De bloemen zijn meestal klein en teer en kunnen verschillende kleuren hebben, waaronder wit, roze en geel. Ze bloeien voornamelijk in de lente en zomer.
Deze cactussen komen oorspronkelijk uit de droge en semi-aride streken van Noord-Amerika, Midden-Amerika en Noord-Zuid-Amerika. Ze gedijen in goed gedraineerde grond en geven de voorkeur aan locaties met veel zonlicht. Ze zijn gemakkelijk te kweken en ideaal voor wie net begint met zijn cactusavontuur.
Mammillaria's zijn zeer geliefd bij verzamelaars vanwege hun diverse vormen en kleuren. Bovendien hebben sommige soorten medicinale en decoratieve toepassingen. Zo wordt Mammillaria compressa in de traditionele Mexicaanse geneeskunde gebruikt om maag- en darmklachten te behandelen.
Enkele Mammillaria-soorten zijn Mammillaria bocasana, Mammillaria hahniana en Mammillaria elongata. Elk heeft unieke kenmerken die ze bijzonder en gewild maken bij verzamelaars en cactusliefhebbers.
Mammillaria: kenmerken, habitat, teelt, gebruik en soorten
Mammillaria is een geslacht dat de grootste groep meerjarige cactussoorten binnen de familie Cactaceae vormt. Deze plantengroep bestaat uit meer dan 350 soorten, die gekenmerkt worden door de bolvorm van hun korte, cilindrische lichaam.
Deze planten, afkomstig uit Centraal-Mexico, worden gekenmerkt door hun kleine formaat, overvloedige groei en de aanwezigheid van knollen, of mammillas. Hun lichaam heeft geen ribben, maar is bedekt met deze kegelvormige structuren, spiraalvormig verspreid over de plant.
Een bijzonderheid die dit geslacht van cactussen onderscheidt, zijn de areolen bedekt met zijdeachtige, robuuste stekels. Deze stekels zijn gerangschikt rond de stervormige knobbel. Vanuit deze structuren komen de aantrekkelijke bloemen tevoorschijn in verschillende kleuren, waaronder wit, geel, roze, rood en paars.
De meeste van deze soorten zijn middelgroot tot klein, met kleine witte, groene of rode bessen. Deze cactussen zijn gemakkelijk te vermeerderen en worden regelmatig in potten verkocht voor sierdoeleinden.
Vanuit ecologisch perspectief zijn de meeste wilde populaties bedreigd. Dit geslacht, dat endemisch is in Mexico, heeft aanzienlijk natuurlijk leefgebied verloren door de intensieve extractie voor illegale marketingdoeleinden.
Algemene kenmerken
Verschijning
De meeste soorten in het geslacht Mammillaria hebben buisvormige cactussen die 2 tot 5 cm dik en 12 tot 15 cm hoog zijn. Elke voet ontwikkelt namelijk talrijke basale scheuten die stevig of kruipend groeien en kleine, geïsoleerde kolonies vormen.
Caule
De stengels bestaan uit kleine, kegelvormige knobbeltjes van 0,3 tot 0,5 cm lang, waaraan 15 tot 20 zijdoorns zitten, die fragiel en lichtgeel zijn. Er groeien ook 1 tot 3 stevigere centrale doorns, waarvan sommige gebogen en donker van kleur zijn.
Aan de basis van elke mammillaria komen nieuwe abrikozen en bloemknoppen tevoorschijn. In feite zijn de areolen binnen het geslacht Mammillaria verdeeld in twee delen: de top, waar de stekels uitkomen, en de basis, waar de abrikozen en bloemen tevoorschijn komen.
Bloemen
De bloemen zijn relatief groter dan die van de mammillas. Ze ontluiken aan de basis en openen zich boven de zijstekels. De talrijke bloemblaadjes hebben de karakteristieke kleuren van elke soort en het hart is voorzien van meerdere gele meeldraden en een meerlobbige stempel.
Fruit
De vruchten zijn kleine, vlezige, kegelvormige zaaddozen, roodbruin of oranje van kleur. Elke vrucht bevat 5 tot 20 eivormige, licht leerachtige, donkergekleurde zaden.
Taxonomie
– Koninkrijk: Plantae
– Afdeling: Magnoliophyta
– Klasse: Magnoliopsida
– Orde: Caryophyllales
– Familie: Cactussen
– Onderfamilie: Cactoideae
– Stam: Cacteae
Geslacht: Mammillaria Haw.
Etymologie
– Mammillaria : de geslachtsnaam is afgeleid van het Latijnse " mammilla ", wat " knol " betekent, verwijzend naar de aangepaste kenmerken van de stengel of knol van het geslacht.
Habitat en verspreiding
Leden van het geslacht Mammillaria zijn inheems in Noord- en Zuid-Amerika, met name in Mexico, het zuiden van de Verenigde Staten, de West-Indië en de kust van Venezuela. Guanajuato, Hidalgo en Querétaro zijn de Mexicaanse regio's met de hoogste concentratie endemische variëteiten en soorten.
Deze cactussen zijn uniek voor woestijnecosystemen en worden gekenmerkt door hun tolerantie voor grote temperatuurverschillen, zowel koud als warm, en hun lage luchtvochtigheid. Daardoor passen ze zich aan en overleven ze in extreme woestijnklimaten en zeer droge omgevingen waar andere soorten niet kunnen overleven.
Voortplanting
Mammillaria-cactussen vermeerderen zich via zaden of vegetatief door de basisscheuten te delen. Het verschil tussen de twee methoden zit hem in de vermeerderingstijd en de genetische variabiliteit die wordt verkregen bij gebruik van zaden.
Semente
Zaden worden geselecteerd uit rijpe vruchten van gezonde, krachtige planten, vrij van plagen, ziekten of fysieke schade. De vruchten worden aan de lucht gedroogd of tussen absorberend papier gelegd om het drogen te versnellen en de zaadextractie te vergemakkelijken.
De beste tijd om te zaaien is tijdens de koele maanden maart en april. Verdeel de zaden over een losse, goed gedraineerde ondergrond. Gebruik hiervoor kiembakjes of ondiepe potten. Zorg wel dat de grond vochtig blijft en probeer de zaden te bedekken met een dunne laag substraat.
Het is raadzaam om elke pot af te dekken met plastic om een constante temperatuur te garanderen en te voorkomen dat het substraat uitdroogt. Zet de potten op een schaduwrijke plek met een gemiddelde temperatuur van 21 °C en een constante luchtvochtigheid tot de kieming begint.
De kieming vindt plaats binnen 30 tot 60 dagen of langer. Daarna is het tijd om het plastic te verwijderen en de pot in de halfschaduw te zetten. Dit proces verloopt geleidelijk, dus zorg voor voldoende vocht en schaduw voor zaden die nog niet ontkiemd zijn.
Zodra de planten een bepaalde grootte hebben bereikt en stevig genoeg zijn om te hanteren, kunnen ze in aparte potten worden verplant. Houd er rekening mee dat zaadvermeerdering een langzaam proces is, waardoor het verplanten meer dan een jaar kan duren.
Basale uitbraakdivisie
Basisscheuten zijn nieuwe structuren met wortels, stengels of knoppen die ontspringen aan de basis van de moederplant. Deze scheuten hebben meestal kleine bijwortels die de ontwikkeling van de nieuwe plant bevorderen.
De knoppen worden losgemaakt met een scherp, ontsmet gereedschap om kruisbesmetting te voorkomen. Nadat de zaailingen van de moederplant zijn gescheiden, worden ze direct in een los substraat gezaaid. De eerste 15 dagen mag er geen water worden gegeven.
Als de knop geen wortels heeft, laat je hem 7 dagen drogen voordat je hem verplant. Nadat de basisknop is verplant, wordt de nieuwe plant verzorgd als een volwassen plant, met af en toe water en meer licht.
teelt
Transplantatie
Mammillaria-cactussen moeten van tijd tot tijd worden verplant om het wortelstelsel de ruimte te geven en de groei te bevorderen. Verplanten is nodig wanneer de plant, ondanks perfecte bewatering, bemesting en zonlicht, minder snel groeit.
Bovendien controleert verplanten de gezondheid van de wortels door beschadigde of zieke punten te verwijderen. Wanneer een deel van het wortelstelsel wordt weggegooid, is het niet raadzaam om de plant water te geven om een effectieve wortelgenezing te bevorderen.
De ideale ondergrond voor dit type cactus is één deel grof zand of perliet en twee delen compost. Bij het planten is het belangrijk om het drainagegat vrij te houden, aangezien water geven essentieel is voor deze planten.
Aardewerk potten zijn aan te raden, omdat ze luchtcirculatie tussen het substraat en de buitenwereld mogelijk maken. Bovendien moeten ze breder dan diep zijn, omdat het wortelstelsel zich zijwaarts uitbreidt.
Rega
Bewatering moet worden toegepast wanneer het substraat volledig droog is. Een gemiddeld watergeefschema is één keer per week in de lente en zomer en één keer per maand in de herfst en winter, afhankelijk van de temperatuur en luchtvochtigheid.
Het is raadzaam om in de winter de watergift te beperken, tenzij de plant tekenen van fysiologische schade vertoont. Bovendien is het belangrijk om te voorkomen dat het substraat te vochtig wordt, aangezien Mammillaria zeer gevoelig is voor overtollig vocht.
verlichting
Net als alle cactussen heeft Mammillaria het hele jaar door volle zon nodig. Idealiter staat de plant op het zuiden gericht; vermijd een standplaats op het noorden, aangezien dit bij jonge planten verbrandingsplekken kan veroorzaken.
De temperaturen in de lente en zomer kunnen variëren tussen de 15 en 25 °C, terwijl ze in de herfst en winter kunnen variëren tussen de 10 en 15 °C. Vermijd temperaturen onder de 10 °C. Bij lage temperaturen is het raadzaam de plant droog en geventileerd te houden.
Bevruchting
In de lente en zomer is het raadzaam om elke 25 tot 30 dagen vloeibare meststof te geven, wat de ontwikkeling en bloei van de cactus bevordert. In de herfst en winter wordt bemesting echter afgeraden, omdat de plant dan in vegetatieve rust is.
De aanbevolen formule voor optimale groei en krachtige bloei is een uitgebalanceerde 30:30:30 stikstof-, fosfor- en kaliummeststof. Ook regelmatige toediening van sporenelementen die nodig zijn bij specifieke tekorten, zoals borium, koper, ijzer, magnesium, mangaan, molybdeen en zink, is noodzakelijk.
BlooM
De bloei begint in de vroege zomer en gaat het hele seizoen door. Het juiste niveau van irrigatie, verlichting en bemesting zorgt voor een uitstekende bloei van mammillaria-cactussen.
toepassingen
Sier
De meeste soorten van het geslacht Mammillaria worden vanwege hun grote en aantrekkelijke bloemen als kamerplanten gebruikt.
Onder de belangrijkste soorten die als sierplanten worden gebruikt, vallen de volgende op: Mammillaria senilis , Mammillaria schiedeana dumetorum , Mammillaria surculosa , Mammillaria schwarzii , Mammillaria roseoalba en Mammillaria tayloriorum.
Medicinale
Bepaalde soorten mammillaria bevatten chemische verbindingen met medicinale eigenschappen, zoals ontsmettingsmiddelen en wondgenezing. Een melkachtige vloeistof uit de stengels van de vetplanten wordt bijvoorbeeld gebruikt om zweren of wonden te desinfecteren en te genezen.
eten
De vlezige vruchten van bepaalde soorten uit het geslacht Mammillaria worden op sommige plaatsen gebruikt als saus voor zelfgemaakte gerechten.
Representatieve soorten
Mammillaria beneckei
Een bolvormige cactus van 4-7 cm hoog met talrijke roze tepels, 10-12 witte zijstekels en 1-3 haakvormige centrale stekels. Oorspronkelijk afkomstig uit Mexico, zeer goed bestand tegen fel zonlicht en met een kleurrijke gele bloem.
Mammillaria Elongata
Een dichte cactus met rechtopstaande, cilindrische stengels van 6 tot 15 cm lang en kleine, geelwitte apicale bloemen. Deze soort leeft in de woestijngebieden van Mexico en is endemisch in de staten Hidalgo, Guanajuato en Querétaro.
fraileana mammillaria
Vlezige, cilindrische soort die kleine, roodpaarse kussentjes vormt, 10-15 cm hoog en 2-3 cm in diameter. Deze soort is endemisch in Mexico, verspreid over heel Baja California en wordt gekenmerkt door zijn klokvormige roze bloemen.
Mammillaria gracilis
Een catus die overvloedige uitlopers of takken vormt van groene stengels bedekt met dichte witte stekels. Oorspronkelijk afkomstig uit de staten Hidalgo en Querétaro in Mexico, wordt deze plant gekenmerkt door geelwitte bloemen en kleine oranje vruchten.
Mammillaria sheldonii
Cactussen vertakken zich vanaf de basis en vormen kleine groepjes rechtopstaande, lichtgroene, cilindrische stengels van 8 tot 20 cm hoog. Ze leven in de droge gebieden van de staten Chihuahua en Sonora in Mexico. Ze hebben trechtervormige, lichtroze bloemen.
mammillaria oud
Een cactus met bolvormige of cilindrische stengels met overvloedige platte, grijsgroene stengels die tot 10 cm hoog worden. De plant wordt veel gebruikt als sierplant, groeit in woestijngebieden en is endemisch in de staten Hidalgo, Guanajuato en Querétaro.
Referências
- Arias, S., Gama-López, S., Guzmán-Cruz, L. & Vázquez-Benítez, B. (2012) Flora van de Tehuacán-Cuicatlán-vallei. Fascicle 95. Cactaceae Juss. Instituut voor Biologie Nationale Autonome Universiteit van Mexico.
- Bracamonte T., JA en Tinoco Ojanguren, C. (2015) Het geslacht Mammillaria. Plantkunde Ons aardemagazine. 23. Pagina 19.
- Cornejo Denman, L.A. en Arreola-Nava, H.J. (2009). Huidig en potentieel gebruik van de cactussen van Jalisco (Doctoraatsproefschrift) Universiteit van Guadalajara. Zapopan, Jalisco, 45101.
- Durán García, R. & Méndez González, ME (2010). Biodiversiteit: Cactussen. Biodiversiteit en menselijke ontwikkeling in Yucatán, 191-192.
- Mammillaria (2015) Elicriso: Tijdschrift over milieu en natuur. Geraadpleegd van: elicriso.it
- Mammillaria (2019). Wikipedia, De Vrije Encyclopedie. Geraadpleegd van: en.wikipedia.org
- Martínez-Ávalos, JG, Golubov, J., Arias, S. en Villarreal-Quintanilla, J. Á. (2011). Een nieuwe soort Mammillaria (Cactaceae) voor Tamaulipas, Mexico. Mexicaanse Botanische Wet, (97), 83-91.
- Valverde, T., & Chávez, V.M. (2009) Mammillaria (Cactaceae) als indicator voor de staat van instandhouding van ecosystemen. Biodiversiteit van de San Angel Pedregal. UNAM, Ecologisch Reservaat San Angel Pedregal en Coördinatie Wetenschappelijk Onderzoek, Mexico-Stad. 497-507.