Awersja do straty: czym jest to zjawisko psychologiczne?

Ostatnia aktualizacja: Marco Hits, Hits
Autor: y7rik

Awersja do strat to zjawisko psychologiczne opisujące skłonność ludzi do przedkładania strat nad równoważne zyski. Innymi słowy, ludzie odczuwają większy ból po stracie niż radość po zyskaniu czegoś o równoważnej wartości. To skrzywienie poznawcze zostało gruntownie zbadane i stanowi jedną z fundamentalnych zasad teorii perspektywy, opracowanej przez ekonomistów Daniela Kahnemana i Amosa Tversky'ego. Zrozumienie tego zjawiska jest ważne nie tylko dla psychologii, ale także dla ekonomii behawioralnej i innych dziedzin, w których ludzkie zachowanie odgrywa kluczową rolę.

Zrozumieć znaczenie niechęci do straty i jej wpływ na zachowanie człowieka.

Awersja do strat to zjawisko psychologiczne opisujące tendencję ludzi do przywiązywania większej wagi do unikania strat niż do osiągania równoważnych zysków. To behawioralne skrzywienie zostało spopularyzowane przez psychologów Daniela Kahnemana i Amosa Tversky'ego w ich teorii perspektywy.

Kiedy człowiek doświadcza straty, finansowej, emocjonalnej czy innej, odczuwa zazwyczaj znacznie większy wpływ niż gdyby osiągnął równoważny zysk. Oznacza to, że ludzie często są skłonni podjąć większe ryzyko, aby uniknąć straty, niż aby osiągnąć zysk.

Ta awersja do strat ma szereg implikacji dla ludzkich zachowań. Na przykład, jednostki mogą być bardziej skłonne do pozostawania w niezadowalających sytuacjach tylko po to, by uniknąć poczucia straty. Podobnie, inwestorzy mogą stać się nadmiernie ostrożni i niechętni do podejmowania ryzyka, nawet jeśli mogłoby ono przynieść znaczne zyski.

Zrozumienie awersji do straty jest kluczowe dla zrozumienia wielu naszych zachowań i decyzji. Rozpoznając to uprzedzenie, możemy być bardziej świadomi jego wpływu na nasze wybory i szukać sposobów na zminimalizowanie jego wpływu na nasze życie.

Sposoby radzenia sobie ze strachem przed utratą czegoś ważnego w życiu.

Awersja do straty to zjawisko psychologiczne opisujące tendencję ludzi do cenienia tego, co już mają, bardziej niż tego, co mogą zyskać. Może to prowadzić do silnego lęku przed utratą czegoś ważnego w życiu, takiego jak związek, praca, a nawet przedmiot o wartości sentymentalnej.

Aby poradzić sobie z tym lękiem, ważne jest przyjęcie strategii, które pomogą zmniejszyć lęk i niepokój. Jednym z najskuteczniejszych sposobów jest praktykowanie akceptacji faktu, że strata jest częścią życia i że nie zawsze możemy kontrolować to, co się dzieje. Akceptując tę ​​rzeczywistość, możemy nauczyć się spokojniej radzić sobie z przeciwnościami losu.

Inną ważną strategią jest pielęgnowanie wdzięczności za to, co już mamy. Skupiając się na pozytywnych aspektach naszego życia, możemy zmniejszyć nadmierną wagę, jaką przywiązujemy do potencjalnych strat. Co więcej, praktykowanie wdzięczności może pomóc nam zachować bardziej zrównoważone i pozytywne nastawienie.

Niezbędna jest również praca nad odpornością emocjonalną , czyli umiejętnością radzenia sobie z przeciwnościami losu w zdrowy i konstruktywny sposób. Obejmuje to rozwijanie umiejętności radzenia sobie, takich jak szukanie wsparcia emocjonalnego, angażowanie się w aktywności, które sprawiają nam przyjemność, oraz pielęgnowanie pozytywnych myśli.

Na koniec, ważne jest, aby pamiętać, że strach przed stratą jest naturalny i nieodłączną częścią ludzkiego doświadczenia. Jednak stosując te strategie i szukając profesjonalnej pomocy w razie potrzeby, możemy nauczyć się radzić sobie z tym strachem w zdrowszy i bardziej konstruktywny sposób, co pozwoli nam żyć w większym spokoju i równowadze emocjonalnej.

Powiązane:  Bielactwo: Kompletny przewodnik po utracie pigmentacji skóry

Odkryj główne uprzedzenia, które wpływają na nasze decyzje i zachowania.

Awersja do strat to zjawisko psychologiczne, które odgrywa znaczącą rolę w naszych decyzjach i zachowaniach. Tendencja ta, zidentyfikowana przez psychologów Daniela Kahnemana i Amosa Tversky'ego, pokazuje, że ludzie przywiązują większą wagę do unikania strat niż do osiągania zysków.

Kiedy stajemy w obliczu możliwości utraty czegoś, nasz mózg reaguje intensywniej niż w obliczu zysku. Oznacza to, że jesteśmy bardziej skłonni podjąć mniejsze ryzyko, gdy stoimy w obliczu możliwości utraty czegoś, niż gdy moglibyśmy potencjalnie coś zyskać.

To uprzedzenie może wpływać na nasze decyzje w różnych dziedzinach życia, od inwestycji finansowych po wybory osobiste. Na przykład, ktoś może być bardziej niechętny ryzyku inwestując swoje pieniądze, wybierając bezpieczniejsze opcje, nawet jeśli oznacza to niższe zyski. Podobnie, ktoś może być bardziej niechętny do akceptowania zmian w swoich relacjach osobistych z obawy przed utratą obecnej stabilności.

Ważne jest, aby rozpoznać wpływ niechęci do straty na nasze decyzje, aby móc podejmować bardziej świadome i racjonalne decyzje. Rozumiejąc to uprzedzenie i ucząc się nim zarządzać, możemy unikać podejmowania decyzji opartych na strachu przed stratą i szukać możliwości rozwoju.

Dlatego podejmując ważne decyzje w życiu, pamiętaj o uwzględnieniu niechęci do strat i jej wpływu na Twoje wybory. Staraj się znaleźć równowagę między potrzebą unikania strat a poszukiwaniem możliwości zysku, aby podejmować decyzje bardziej zgodne z Twoimi celami i pragnieniami.

Zrozumienie awersji do strat na rynku finansowym: koncepcja i wpływ na inwestycje.

Awersja do strat to zjawisko psychologiczne opisujące skłonność ludzi do unikania utraty czegoś, co już posiadają, nawet jeśli oznacza to podjęcie większego ryzyka, aby to zachować. Na rynku finansowym awersja do strat może mieć znaczący wpływ na inwestycje.

Inwestorzy niechętni stratom koncentrują się bardziej na ich unikaniu niż na osiąganiu zysków. Może to prowadzić do podejmowania przez nich konserwatywnych decyzji inwestycyjnych i unikania ryzyka, nawet jeśli oznacza to utratę okazji do zysku. Awersja do strat może skłonić inwestorów do szybkiej sprzedaży aktywów podczas spadków na rynku, co w dłuższej perspektywie może skutkować znacznymi stratami.

Co więcej, awersja do strat może skłaniać inwestorów do podejmowania decyzji emocjonalnych, a nie racjonalnych, co może prowadzić do większej zmienności na rynkach finansowych. Inwestorzy niechętni stratom mogą być bardziej skłonni podążać za tłumem i ulegać emocjom rynku, zamiast kierować się solidną, świadomą strategią inwestycyjną.

Ważne jest, aby inwestorzy rozpoznali i zrozumieli awersję do strat, aby mogli opracować strategię inwestycyjną uwzględniającą zarówno potencjalne zyski, jak i możliwe straty.

Awersja do straty: czym jest to zjawisko psychologiczne?

Wyobraźmy sobie, że bierzemy udział w konkursie i ktoś oferuje nam dwie opcje: albo dać nam w sumie 1000 euro, albo zaryzykować wygraną 1200 euro z 80% szansą na wygraną (choć z 20% szansą na wygraną bez wygranej).

Powiązane:  Czym jest uczucie i dlaczego naznacza nas ono przez całe życie?

Co byśmy zrobili? Możliwe, że niektórzy zdecydowali się zaryzykować drugą opcję, choć wielu innych wybiera bezpieczniejszą opcję.

Ta różnica wynika z odmiennych nastawień oraz odmiennych tendencji i uprzedzeń poznawczych i emocjonalnych. W przypadku osób, które decydują się nie podejmować ryzyka i sięgają po mniejszą, ale bezpieczniejszą kwotę, ich działania można w dużej mierze wyjaśnić koncepcją znaną jako awersja do straty, którą omówimy w tym artykule.

Awersja do strat: o czym mówimy?

Tendencja do przegrywania wynika z silnej tendencji do przedkładania unikania porażki nad zwycięstwo . Tendencję tę można rozumieć jako opór przed stratą ze względu na silny wpływ emocjonalny, jaki niesie ze sobą możliwość jej wystąpienia; w rzeczywistości sama obecność strat generuje znacznie silniejszą aktywację emocjonalną niż ta wywoływana przez możliwość zysku (konkretnie około dwa do dwóch i pół razy większą).

Mamy do czynienia z rodzajem heurystyki lub skrótu myślowego, który może prowadzić do powstania błędu poznawczego, faworyzującego zachowania unikające ryzyka z obawy przed stratą: nie potrafimy podejmować ryzyka, aby uzyskać bardziej użyteczne dobro, ani nawet ryzykować i stracić więcej niż to konieczne, próbując uniknąć straty. Bardziej cenimy to, co mamy, niż to, co możemy zyskać, co przekłada się na to, że staramy się unikać straty ponad wszystko, chyba że zwycięstwo jest bardzo atrakcyjne.

Pamiętaj, że niechęć do straty sama w sobie nie jest dobra ani zła i w gruncie rzeczy ma sens ewolucyjny: jeśli mamy źródło pożywienia kilka metrów dalej, ale widzimy drapieżnika kilka metrów dalej, możliwe, że podjęcie ryzyka doprowadzi do śmierci. Lub, jak w przykładzie ze wstępu: otrzymamy 1000 euro, czy te dodatkowe 200 euro przeważają nad możliwością (choćby niewielką) niezarobienia 1000 euro?

Podstawowy punkt teorii prospektywnej

Koncepcja ta stanowi jeden z kluczowych elementów teorii perspektywy Kahnemana i Tversky'ego , która badała ludzkie podejmowanie decyzji i rozwinęła hipotezę użyteczności oczekiwanej (stwierdza ona, że ​​przed problemem lub sytuacją, w której musimy podjąć decyzję, mamy tendencję do wybierania opcji, którą uważamy za najbardziej użyteczną pod względem stosunku kosztów do korzyści). Zatem awersja do strat jest kontekstualizowana w ramach procesu decyzyjnego i opiera się na przekonaniu, że ryzykowne wybory behawioralne mogą prowadzić do poniesienia przez nas większych kosztów niż korzyści.

Chociaż ta awersja do strat istnieje, nie oznacza to, że nasze zachowanie zawsze będzie takie samo. Nasze wybory zależą w dużej mierze od punktu odniesienia, z którego wychodzimy: jeśli stoimy przed wyborem, który z pewnością może wygenerować zysk, będziemy skłonni wybrać opcję najbardziej prawdopodobną, nawet jeśli jest ona niższa, natomiast jeśli stoimy przed wyborem, który może prowadzić jedynie do strat, zachowanie jest zazwyczaj odwrotne (wolimy mieć 80% szans na stratę 120 euro niż gwarantowaną stratę 100 euro). Ten ostatni aspekt prowadzi nas do wniosku, że awersja do strat nie jest awersją do ryzyka per se: możemy zaryzykować stratę większej kwoty, zamiast stracić mniejszą, ustaloną kwotę.

Powiązane:  Co oznacza kolor zielony? Jego symbolika i związane z nim emocje

Należy pamiętać, że ta niechęć do straty nie zawsze jest tak silna: zagwarantowanie 100 euro lub osiągnięcie 120 euro to nie to samo, co zagwarantowanie 100 euro, ale decyzja o zarobieniu 100.000 XNUMX euro. Dlatego wartość zachęty, czyli bodźca, jaki możemy uzyskać, jest również czynnikiem wpływającym na nasze wybory.

W jakich obszarach nas to dotyczy?

Koncepcja awersji do strat jest zazwyczaj kojarzona z zagadnieniami ekonomicznymi , takimi jak ocena zachowań w środowisku biznesowym, grach czy na giełdzie. Mówimy jednak o ekonomii behawioralnej, a nie tylko o ekonomii monetarnej.

Musimy pamiętać, że niechęć do straty jest błędem poznawczym obecnym w innych aspektach życia: jest częścią procesu decyzyjnego w zatrudnieniu, podczas studiów (łatwo to zauważyć na przykładzie testu, w którym za błąd grozi kara), a nawet podczas ustalania planów działania.

Zachowanie polegające na awersji do straty obserwowano również w obliczu awersyjnych bodźców emocjonalnych, a tendencję tę analizowano nawet u osób z takimi zaburzeniami psychicznymi, jak poważna depresja, u których awersja do straty wydaje się występować częściej i wiązać się z mniejszą skłonnością do ryzykownych działań niż u osób niechorujących klinicznie.

Zaangażowanie neuroanatomiczne

Awersję do straty badano zazwyczaj na poziomie behawioralnym, ale niektóre badania (np. Molins i Serrano, 2019) badały także, jakie mechanizmy mózgowe mogą leżeć u podstaw tej tendencji.

Analizowane badania zdają się wskazywać na istnienie dwóch układów – apetytywnego i awersyjnego – które współdziałają ze sobą i pozwalają nam podejmować decyzje. W pierwszym, który byłby aktywny, gdy istnieje możliwość zysku, a nie straty, związanym z poszukiwaniem nagród, wyróżnia się prążkowie i znaczna część kory przedczołowej. W układzie awersyjnym wyróżnia się ciało migdałowate (co ma sens, jeśli weźmiemy pod uwagę, że jest to jedna ze struktur najsilniej powiązanych ze strachem i gniewem) oraz przednia część wyspy, a także inne obszary mózgu.

Chociaż systemy te są złożone i wciąż nie wiadomo, jak działają, gdy badani stają przed potencjalnie przegranym wyborem, system apetytywny jest dezaktywowany (chyba że potencjalny zysk zostanie uznany za wystarczającą zachętę do podjęcia ryzyka), a jednocześnie aktywowany jest system awersyjny. Oznaczałoby to, że na poziomie poznawczym i behawioralnym występowała niechęć do przegranej. Podobnie, sugeruje się, że mogą istnieć wzorce funkcji mózgu, które, nawet bez podejmowania decyzji, są powiązane ze stylem poznawczym sprzyjającym tej awersji do straty.

Odniesienia bibliograficzne:

  • Kahneman, D., Knetsch, J. i Thaler R. (1991). Efekt posiadania, awersja do strat i błąd status quo: anomalie. J Econ Perspect: 5: 193–206.

  • Kahneman, D. i Tversky, A. (1979). Teoria perspektywy: Analiza decyzji w warunkach ryzyka. Ekonometria, 47: 263-91.

  • Molins, F. i Serrano, M.A. (2019). Neuronalne podstawy awersji do strat w kontekstach ekonomicznych: przegląd systematyczny według wytycznych PRISMA. REV NEUROL, 68: 47-58