Molestowanie psychiczne to forma przemocy, która może występować w różnych środowiskach, takich jak praca, szkoła, rodzina czy relacje osobiste. Charakteryzuje się powtarzalnymi i wrogimi zachowaniami, mającymi na celu zastraszenie, upokorzenie, zawstydzenie lub manipulację ofiarą. Istnieje kilka rodzajów molestowania psychicznego, takich jak: moralne, seksualne i instytucjonalne, z których każdy ma swoją specyfikę. Profile sprawców mogą być również zróżnicowane – od osób autorytarnych i manipulujących, po osoby mające trudności z zarządzaniem swoimi emocjami i wyładowujące je na innych. Ważne jest, aby zidentyfikować i zgłosić molestowanie psychiczne, aby ofiara mogła otrzymać wsparcie, a sprawca mógł zostać pociągnięty do odpowiedzialności za swoje czyny.
Rodzaje nękania psychicznego: poznaj różne formy przemocy emocjonalnej w miejscu pracy.
Molestowanie psychiczne w miejscu pracy to forma przemocy emocjonalnej, która może przybierać różne formy. Zrozumienie różnych rodzajów molestowania psychicznego jest kluczowe dla identyfikacji i zwalczania tej szkodliwej praktyki.
Jednym z najczęstszych rodzajów nękania psychicznego jest nękanie w miejscu pracy , charakteryzujące się poniżaniem, zastraszaniem, przemocą słowną i poniżającymi gestami ze strony przełożonego lub współpracownika. Ten rodzaj nękania może tworzyć wrogą atmosferę i negatywnie wpływać na zdrowie psychiczne jednostki.
Innym rodzajem nękania psychicznego jest molestowanie seksualne , które obejmuje niechciane zaloty, aluzje, nieprzyzwoite propozycje i wszelkie formy przymusu seksualnego. Ten rodzaj nękania jest częstszy w środowiskach, w których występuje nierównowaga sił między zaangażowanymi stronami.
Co więcej, mobbing to forma nękania psychicznego charakteryzująca się powtarzającymi się i długotrwałymi aktami zastraszania, prześladowania i wykluczenia w miejscu pracy. Ten rodzaj nękania może prowadzić do wykluczenia społecznego i izolacji jednostki w środowisku zawodowym.
Ważne jest, aby być świadomym oznak nękania psychicznego w miejscu pracy i szukać pomocy, jeśli padłeś ofiarą tej praktyki. Zwalczanie nękania psychicznego jest obowiązkiem każdego z nas, a razem możemy stworzyć zdrowsze i bardziej pełne szacunku środowisko pracy dla wszystkich.
Profil agresora psychologicznego: cechy i zachowania ujawniające jego prawdziwą naturę.
Profil sprawcy przemocy psychicznej składa się z kilku cech i zachowań, które ujawniają jego prawdziwą naturę. Zazwyczaj ten typ sprawcy przemocy dąży do przejęcia kontroli i władzy nad ofiarą, manipulując nią emocjonalnie i podważając jej poczucie własnej wartości.
Jedną z głównych cech sprawcy przemocy psychicznej jest brak empatii, niezdolność do wczucia się w sytuację drugiej osoby i zrozumienia jej uczuć. Osoby te mają tendencję do umniejszania uczuć ofiary i ignorowania jej potrzeb, stawiając na pierwszym miejscu wyłącznie własne interesy.
Co więcej, sprawcy przemocy psychicznej często manipulują i kontrolują , stosując subtelne taktyki, aby uzyskać władzę nad ofiarą. Mogą uciekać się do szantażu emocjonalnego, publicznego upokarzania i zawoalowanych gróźb , aby utrzymać kontrolę nad sytuacją.
Inną wspólną cechą sprawców przemocy psychicznej jest brak odpowiedzialności za swoje czyny. Mają tendencję do obwiniania ofiary za własną przemoc i unikania wzięcia odpowiedzialności za swoje czyny, nieustannie szukając usprawiedliwienia dla swoich destrukcyjnych zachowań.
Identyfikacja tych cech i zachowań jest niezbędna do zapobiegania i zwalczania nękania psychicznego.
Dowiedz się więcej o różnych rodzajach przemocy psychicznej i ich wpływie na samopoczucie emocjonalne.
Molestowanie psychiczne to forma znęcania się, która może mieć poważne konsekwencje dla samopoczucia emocjonalnego ofiar. Istnieją różne rodzaje znęcania się psychicznego, z których każdy ma swoją specyfikę i skutki.
Jednym z najczęstszych rodzajów przemocy psychicznej jest zastraszanie, które polega na stosowaniu gróźb, obelg i upokorzeń w celu kontrolowania i manipulowania ofiarą. Tego typu zachowania mogą znacząco obniżyć poczucie własnej wartości i pewność siebie osoby nękanej, prowadząc do uczucia strachu, lęku i depresji.
Innym rodzajem przemocy psychicznej jest manipulacja emocjonalna, w której sprawca stosuje metody takie jak szantaż emocjonalny, poczucie winy i manipulacja, aby uzyskać od ofiary to, czego chce. Może to wywołać u osoby manipulowanej poczucie zagubienia, bezradności i rozpaczy, wpływając na jej zdolność do podejmowania decyzji i budowania zdrowych relacji z innymi.
Co więcej, izolacja społeczna to kolejna forma przemocy psychicznej, która może mieć druzgocący wpływ na dobrostan emocjonalny ofiary. Sprawca przemocy może próbować odizolować ofiarę od przyjaciół i rodziny, tworząc uzależnienie emocjonalne, które czyni ją bardziej podatną na wpływy i podatną na ich kontrolę.
Konsekwencje tego typu zachowań dla samopoczucia emocjonalnego osoby dotkniętej tym schorzeniem mogą być katastrofalne i prowadzić do problemów takich jak lęk, depresja, niska samoocena i trudności w relacjach.
Poznaj cztery najczęstsze rodzaje nękania.
Molestowanie psychiczne to forma przemocy, która może występować w różnych miejscach, takich jak praca, szkoła, a nawet dom. Zrozumienie różnych rodzajów molestowania psychicznego jest ważne, aby móc je identyfikować i zwalczać. Obecnie najczęściej występują cztery rodzaje molestowania: moralne, seksualne, instytucjonalne i organizacyjne.
Molestowanie moralne ma miejsce, gdy dana osoba jest wielokrotnie i przez dłuższy czas narażona na upokarzające i krępujące sytuacje. Może to powodować szkody emocjonalne i psychiczne, wpływając na zdrowie psychiczne ofiary. Molestowanie seksualne natomiast polega na napastliwych i niechcianych propozycjach, aluzjach lub gestach o charakterze seksualnym. Ten rodzaj molestowania jest uznawany za przestępstwo i należy go zgłosić.
Molestowanie instytucjonalne ma miejsce, gdy instytucja lub organizacja dopuszcza lub toleruje praktyki o charakterze nadużyciowym, które szkodzą jej pracownikom. Może to obejmować dyskryminację, nękanie lub zastraszanie w miejscu pracy. Wreszcie, molestowanie organizacyjne ma miejsce, gdy dana osoba jest naciskana lub zmuszana do przyjęcia określonego zachowania, często sprzecznego z jej wartościami i zasadami.
Kluczowe jest, aby być świadomym oznak nękania psychicznego i zgłaszać wszelkie przejawy nadużyć. Ważne jest promowanie bezpiecznego i zdrowego środowiska, w którym szanuje się godność i szacunek. Nie tolerujemy żadnej formy przemocy, fizycznej, słownej ani psychicznej. Razem możemy zwalczać nękanie i promować zdrowsze, bardziej harmonijne relacje w naszym społeczeństwie.
Molestowanie psychiczne: cechy, rodzaje i profile
Mobbing , znany również jako bullying, odnosi się do poniżającego i nieuprzejmyego traktowania, które wyrządza krzywdę psychiczną osobie, która go doświadcza. Aby mówić o molestowaniu psychicznym, konieczne jest, aby osoba stosująca mobbing działała w sposób, który destabilizuje psychicznie drugą osobę.
Ten rodzaj przemocy charakteryzuje się naruszeniem godności i integralności moralnej osoby oraz obejmuje przemoc psychiczną i emocjonalną. Głównym powodem, dla którego ten rodzaj traktowania nazywa się nękaniem psychicznym, jest to, że zawsze wiąże się z przemocą psychiczną i emocjonalną wobec danej osoby.
Obecnie wyróżnia się różne rodzaje nękania psychicznego, takie jak nękanie w miejscu pracy, nękanie seksualne, nękanie w szkole, cyberprzemoc i nękanie w rodzinie. Każdy z nich charakteryzuje się specyficznym kontekstem i terminologią.
Definicja nękania psychicznego
Molestowanie psychiczne to upokarzające i dyskwalifikujące traktowanie danej osoby, mające na celu jej destabilizację psychiczną. Traktowanie to obejmuje szereg działań i zachowań danej osoby, które bezpośrednio zagrażają godności i integralności moralnej innej osoby.
Nękanie psychiczne jest zatem długotrwałym procesem, w którym osoba, stopniowo narażona na niepewność i bezradność, traci poczucie własnej wartości i pewność siebie.
Według wielu autorów jedną z najważniejszych cech osoby nękanej jest to, że zazwyczaj nie zdaje sobie ona w pełni sprawy z tego, że jest upokarzana i gwałcona; w związku z tym zazwyczaj nie przyjmuje postawy konfrontacyjnej wobec osoby nękającej.
Termin ten został ukuty przez zoologa Konrada Lorenza, który obserwował grupowe nękanie u niektórych gatunków dzikich zwierząt. Nazwał to zachowanie „znęcaniem się”.
Później psycholog Heinz Lyeman poświęcił się badaniu mobbingu grupowego i jego traumatycznych skutków psychosomatycznych w miejscu pracy. Jego praca doprowadziła do nadania mobbingowi nowego znaczenia: mobbingu moralnego.
W przypadku ludzi nękanie lub molestowanie nazywane jest nękaniem moralnym i może prowadzić do przemocy psychicznej i fizycznej.
Psychiatra Marie-France Hirigoyen uważa jednak, że najpoważniejsze przypadki nękania należy określać mianem nękania psychicznego. W ostatnich latach termin ten rozszerzono, aby odnosił się również do sytuacji i zachowań o charakterze przemocy.
Cechy
Nękanie psychiczne to zespół okoliczności, które mogą wystąpić w różnych kontekstach i charakteryzują się:
- Wykonywanie zachowań charakteryzujących się skrajną przemocą psychiczną.
- Ćwicz te zachowania systematycznie i stale.
- Znęcanie się nad inną osobą lub grupą osób.
- Nękanie psychiczne jest zawsze stosowane przez konkretną osobę lub grupę osób.
- Zachowania o charakterze przemocy i przemocy psychicznej trwają przez okres dłuższy niż sześć miesięcy.
- Zachowania przemocowe mają miejsce w określonym środowisku (w pracy, rodzinie, szkole itd.).
Wpływ na ofiarę
Zatem nękanie psychiczne charakteryzuje się szeregiem agresywnych postaw i zachowań wobec innej osoby. Takie nękające zachowania mają na celu wywarcie bezpośredniego wpływu na ofiarę. Zazwyczaj celem jest psychiczne wyczerpanie i podporządkowanie ofiary.
Subtelne nękanie
Techniki nękania charakteryzują się subtelną, ukrytą formą i subtelnością. Używanie pewnych słów, spojrzeń, insynuacji, kłamstw lub zniesławień to najczęstsze zachowania w tego typu przemocy.
Nałożyć będzie
Celem stalkera jest ciągłe i stopniowe narzucanie swojej woli. Swoim zachowaniem stara się on wypaczyć sytuację, działając z pozycji siły i motywując oskarżonego do uległości.
Depresja u ofiary
Znęcanie się wpędza ofiarę w spiralę depresji, która w niektórych przypadkach może prowadzić do samookaleczenia lub samobójstwa. Według psychiatry Marie-France Hirigoyen, skrajne przypadki znęcania się można interpretować jako morderstwo psychiczne.
Początkowo nękanie zaczyna destabilizować ofiarę, aż stopniowo traci ona zaufanie do siebie i innych. Celem nękania psychicznego jest zatem stworzenie sytuacji całkowitej bezradności u osoby nękanej.
Lęk i napięcie
Podobnie proces nękania psychicznego charakteryzuje się tym, że początkowo u ofiary wywołuje niepokój i napięcie, co sprzyja pojawieniu się postawy obronnej.
Taka postawa osoby nękanej często motywuje do nowych, subtelnych agresji, tak aby celem agresora nie było natychmiastowe zniszczenie ofiary, lecz jej podporządkowanie i kontrolowanie na przestrzeni czasu.
Rodzaje nękania psychicznego
Molestowanie psychiczne występuje w różnych kontekstach. Może być stosowane zarówno przez dorosłych, jak i dzieci i/lub młodzież.
Obecnie wyróżnia się różne rodzaje nękania psychicznego ze względu na odmienne elementy, jakie ten typ zachowania prezentuje w różnych kontekstach działania.
Główne rodzaje nękania psychicznego to: mobbing w miejscu pracy, molestowanie seksualne, mobbing, cyberprzemoc, cyberprzemoc w szkole, mobbing w branży nieruchomości oraz mobbing w rodzinie.
Molestowanie w miejscu pracy
Molestowanie w miejscu pracy, powszechnie znane pod angielskim terminem „monbing”, oznacza serię działań podejmowanych przez osobę lub kilka osób molestujących wobec ofiary lub grupy ofiar.
Działania prześladowców charakteryzują się tym, że mają na celu wywołanie strachu, przerażenia, pogardy lub zniechęcenia u drugiej osoby w miejscu pracy, co ma wpływ na jej efektywność i sytuację zawodową.
Zachowania o charakterze molestowania w miejscu pracy są całkowicie nieuzasadnione i nie mają nic wspólnego z celami ani wymaganiami stanowiska pracy. Dlatego też nazwa stanowiska jest używana wyłącznie w celu odniesienia się do kontekstu, w którym występują zachowania o charakterze molestowania.
Główne zachowania będące przejawem molestowania w miejscu pracy to:
- Krzycz, uciskaj lub obrażaj ofiarę, gdy jest sama.
- Wyznaczaj cele lub projekty z niemożliwymi do osiągnięcia terminami.
- Selektywne obciążanie ofiary zbyt dużą ilością pracy.
- Grozi stale.
- Usuń kluczowe obszary odpowiedzialności.
- Traktować Cię w sposób dyskryminujący.
- Zignoruj je i usuwaj systematycznie.
- Zapisz najważniejsze informacje do swojej pracy.
- Zniesławić ofiarę, rozpowszechniając plotki w firmie.
- Nie docenia nawet wysiłku włożonego przez ofiarę.
Być może zainteresuje Cię również artykuł: Kiedy i jak złożyć skargę na molestowanie w miejscu pracy.
Molestowanie
Molestowanie seksualne odnosi się do szeregu zastraszających lub seksualnie przymuszających postaw i zachowań, a także niechcianych lub niestosownych obietnic nagród w zamian za przysługi seksualne.
Tego typu zachowanie jest nielegalne w większości kontekstów prawnych i może dotyczyć osób obu płci.
Jednak statystycznie większość przypadków molestowania seksualnego dotyczy kobiet. Podobnie, głównymi sprawcami są mężczyźni, którzy dopuszczają się tego typu zachowań w miejscu pracy, w szkole, a nawet w domu.
znęcanie się
Znęcanie się odnosi się do wszelkich form przemocy psychicznej, werbalnej lub fizycznej, które występują wśród dzieci w wieku szkolnym. Te zachowania o charakterze przemocy powtarzają się wielokrotnie, zarówno w klasie, jak i poza nią.
W tym przypadku dominującym typem przemocy jest przemoc emocjonalna, która zwykle ma swoje źródło w klasach i na szkolnych placach zabaw.
Sprawcami tego typu sytuacji są zazwyczaj chłopcy i dziewczęta wkraczający w okres dojrzewania. Podobnie, profil ofiary jest zazwyczaj znacznie bardziej rozpowszechniony wśród dziewcząt niż chłopców.
Być może zainteresują Cię 7 najczęstszych rodzajów znęcania się lub 9 poważnych konsekwencji znęcania się wśród dzieci (i dorosłych).
cyberprzemoc
Cyberprzemoc, znana również jako nękanie wirtualne lub cyberprzemoc, odnosi się do zachowań o charakterze przemocowym i ograniczającym, które mają miejsce za pośrednictwem mediów cyfrowych.
Ogólna charakterystyka tych zachowań jest podobna do innych form nękania. W rzeczywistości przypadki mobbingu w miejscu pracy lub mobbingu mogą stanowić element cyberprzemocy.
Główną cechą cyberprzemocy jest to, że pozwala ona na stosowanie zachowań przemocowych wobec ofiary praktycznie w każdej chwili i w każdej sytuacji, zwiększając tym samym jej dotkliwość i szkodliwy wpływ na ofiarę.
Za pomocą komunikacji cyfrowej prześladowca może „atakować swoją ofiarę”, nawet gdy nie ma z nią kontaktu fizycznego. Główne zachowania związane z cyberprzemocą to:
- Fałszywe oskarżenie: niszczenie reputacji ofiary w mediach społecznościowych poprzez manipulację.
- Zamieszczanie na stronach internetowych fałszywych informacji o ofierze.
- Zbieranie informacji o ofierze.
- Monitorowanie działań ofiar.
- Wyrażanie obelg i gróźb za pośrednictwem stron internetowych.
- higiena
Cyberprzemoc w szkole
Cyberprzemoc w szkole jest najczęstszą formą cyberprzemocy i polega na wykorzystywaniu środków masowego przekazu w celu nękania osoby w środowisku szkolnym.
Praktyka ta jest stosowana w większym stopniu przez nastolatków lub osoby przed okresem dojrzewania i zwykle jest podsycana przez „przemoc niezwiązaną z cyberprzemocą”.
Nękanie w branży nieruchomości
Nękanie w sektorze nieruchomości polega na nękaniu w celu pozbawienia prawa do korzystania z wynajmowanego domu lub nieruchomości. Celem tego typu zachowań jest wzbogacenie się w sposób niedozwolony.
Główne działania tego typu nękania polegają na tworzeniu wrogiej atmosfery w domu, zarówno pod względem materialnym, osobistym, jak i społecznym, której ostatecznym celem jest zmuszenie osoby do podjęcia niepożądanej decyzji w celu ochrony prawa do zajmowania domu.
Ten rodzaj nękania często wiąże się z nękaniem sąsiedzkim, chociaż w tym drugim przypadku celem nie jest taktyczne wzbogacenie się, lecz raczej porzucenie domu przez ofiarę.
Molestowanie rodzinne
Wreszcie, nękanie w rodzinie odnosi się do zachowań o charakterze zastraszania i zachowań, które mają miejsce w środowisku rodzinnym pomiędzy członkami tej samej rodziny.
profile
Profil osób nękanych
Ogólnie rzecz biorąc, twierdzi się, że nie ma konkretnego profilu ofiar molestowania. Mogą to być mężczyźni i kobiety w różnym wieku, o różnym statusie i cechach osobistych.
Jednak statystycznie rzecz biorąc, kobiety doświadczają znacznie częściej przypadków nękania niż mężczyźni. Podobnie, niektóre grupy wiekowe, takie jak okres dojrzewania i przedpokwitaniowy, również wydają się mieć wyższy wskaźnik nękania psychicznego.
Jeśli chodzi o cechy osobowości, postuluje się kilka cech, które mogą być powiązane z ofiarami znęcania się. Najważniejsze z nich to:
- Potrafią wyrobić sobie własną opinię, nie kopiując jej ani nie przywłaszczając sobie poglądów innych.
- Potrafią kwestionować opinie i osądy.
- Mogą wykazywać pewien stopień izolacji społecznej.
- Może im brakować obrony społecznej.
- Są to osoby autonomiczne, niezależne i proaktywne.
- Czasami mogą być nadmiernie naiwni i/lub ufni.
- Mogą mieć cechy depresyjne.
Profil Stalkera
Jeśli chodzi o profil stalkera, pewne cechy zostały już opisane. Ogólnie rzecz biorąc, cechy osobowości narcystycznej i paranoicznej są najsilniej kojarzone ze stalkerami psychologicznymi.
Podobnie w dużej części przypadków obserwuje się również następujące mechanizmy psychologiczne:
- Prześladowcy postrzegają swoje ofiary jako uosobienie cech, które próbują im przywłaszczyć, a nie jako ludzi. W niektórych przypadkach osoby te mogą mieć kompleks niższości, ponieważ brakuje im tych cech.
- Zachowanie prześladowcy jest próbą ukrycia lub zamaskowania własnych wad.
- Prześladowcy to zazwyczaj osoby rywalizujące, kontrolujące, manipulujące i uwodzicielskie.
- Osoby dążące do dominacji często wykazują schemat psychiczny i behawioralny dotyczący podporządkowania i dominacji.
Referencje
- Molestowanie moralne w pracy: poradnik zapobiegania i przeciwdziałania molestowaniu moralnemu. Lettera Publicaciones, SL 2006.
- Crespo Hervás, Dolores; González Lucas, Raúl; Pando González, Fuencisla (2007) Znęcanie się: molestowanie moralne (szkoła w dzieciństwie i okresie dojrzewania): implikacje dla lekarzy. Ergón Creation, SA
- Levinson, Edward M.; Levinson, Edward M. (2004). »Ocena znęcania się: przegląd metod i narzędzi«. Journal of Counseling and Development. American Counseling Association. 82 (4): 496–503.
- Joseph Bolton; Stan Graeve (2005). Nie ma miejsca dla dręczycieli: Z klasy do cyberprzestrzeni. Boys Town Press, ISBN 978-1-889322-67-4. Strona odwiedzona 2013.
- Rodríguez López, Teresa, 2006. Molestowanie moralne, molestowanie moralne. Teoria wydawnicza CEP, SL
- Vanderbilt, Douglas; Augustyn, Marilyn (2010). »Skutki znęcania się«. Pediatria i zdrowie dziecka. 20 (7): 315-320.
- Witted, Kathryn Suzanne (2005), »Zgłoszenia uczniów dotyczące przemocy fizycznej i psychicznej w szkołach: niedostatecznie zbadany aspekt wiktymizacji uczniów w szkołach«, rozprawa doktorska, Uniwersytet Tennessee, dostęp 2013 r.