Ang Teorya ng Katarungan ni John Rawls ay isa sa mga pinaka-maimpluwensyang at pinagtatalunang teorya sa kontemporaryong pilosopiyang pampulitika. Hinahangad ni Rawls na magtatag ng mga prinsipyo ng katarungan na maaaring gumabay sa organisasyon ng lipunan sa isang patas at patas na paraan. Ang kanyang diskarte ay batay sa palagay na ang mga tao ay dapat tratuhin nang pantay-pantay at ang mga hindi pagkakapantay-pantay sa lipunan ay dapat na makinabang sa hindi gaanong napakinabangan. Ang Rawls ay nagmumungkahi ng isang hypothetical social contract, na tinatawag na "veil of ignorance," kung saan ang mga tao ay magpapasya sa mga prinsipyo ng hustisya nang hindi nalalaman ang kanilang posisyon sa lipunan. Mula sa tabing ito ay lumabas ang mga prinsipyo ng katarungan bilang pagiging patas, na naglalayong igarantiya ang pagkakapantay-pantay ng pagkakataon at ang proteksyon ng mga pangunahing karapatan para sa lahat ng miyembro ng lipunan.
Buod ng gawa ni John Rawls na "A Theory of Justice" sa maikling salita.
Sa kanyang akda na "A Theory of Justice," iminungkahi ni John Rawls ang isang modelo ng isang makatarungang lipunan batay sa prinsipyo ng pagkakapantay-pantay ng pagkakataon at ang garantiya ng mga pangunahing karapatan para sa lahat ng indibidwal. Ipinagtatanggol niya ang ideya na ang katarungan ay dapat na maunawaan bilang pagiging patas, iyon ay, bilang isang hanay ng mga patakaran na pipiliin nang walang kinikilingan ng mga makatuwirang tao sa isang hypothetical na sitwasyon ng "belo ng kamangmangan," kung saan hindi nila alam ang kanilang posisyon sa lipunan.
Naniniwala si Rawls na ang hindi pagkakapantay-pantay ng lipunan ay katanggap-tanggap lamang kung ito ay nakikinabang sa hindi gaanong napakinabangan, na sumusunod sa prinsipyo ng pagkakaiba. Iminungkahi niya na ang pamamahagi ng mga mapagkukunan at mga pagkakataon sa lipunan ay dapat na organisado upang mapakinabangan ang kapakanan ng mga pinaka-mahina, kaya tinitiyak ang katarungan bilang katarungan.
Ang Dalawang Prinsipyo ng Katarungan ni Rawls: Ano ang Ibig Nila?
Ang Teorya ng Hustisya ni John Rawls ay isa sa mga pinaka-maimpluwensyang kontemporaryong pilosopiyang pampulitika. Isa sa mga sentral na aspeto ng teoryang ito ay ang dalawang prinsipyo ng hustisya, na ipinakita ni Rawls bilang saligan sa organisasyon ng lipunan.
Ang unang prinsipyo ng hustisya ni Rawls ay ang prinsipyo ng kalayaan Kapantay. Nangangahulugan ito na ang bawat tao ay dapat magkaroon ng karapatan sa isang sistema ng pantay na mga pangunahing kalayaan, na ginagarantiyahan sa lahat ng miyembro ng lipunan. Kasama sa mga kalayaang ito ang kalayaan sa pag-iisip, pagpapahayag, pagsasamahan, at pagboto. Ang prinsipyo ng pantay na kalayaan ay nagtatatag na ang lipunan ay dapat tiyakin na ang lahat ng tao ay may access sa mga pangunahing kalayaang ito, nang walang diskriminasyon.
Ang pangalawang prinsipyo ng hustisya ni Rawls ay ang prinsipyo ng pantay na pagkakataonNangangahulugan ito na ang lipunan ay dapat na nakaayos upang matiyak na ang bawat isa ay may parehong mga pagkakataon upang makamit ang mga posisyon ng kapangyarihan at impluwensya. Nangangahulugan ito ng pagtiyak na ang mga hindi pagkakapantay-pantay sa ekonomiya at lipunan ay naayos sa paraang nakikinabang sa hindi gaanong napakinabangan, na tinitiyak na ang bawat isa ay may parehong mga pagkakataon para sa tagumpay.
Ang mga prinsipyong ito ay mahalaga sa pagbuo ng isang mas makatarungan at egalitarian na lipunan, kung saan ang bawat isa ay may parehong pagkakataon na makamit ang kanilang mga layunin at potensyal.
Ano ang sentral na konsepto ng teorya ng hustisya?
Ang teorya ng hustisya ni John Rawls ay umiikot sa prinsipyo ng katarungan bilang katarungan. Para kay Rawls, ang hustisya ay nakakamit kapag ang mga institusyong panlipunan ay nakaayos sa paraang nagbibigay ng garantiya pantay na pagkakataon para sa lahat ng miyembro ng lipunan, lalo na sa mga pinaka-dehado. Iminungkahi ni Rawls ang isang modelo ng isang makatarungang lipunan batay sa a kontratang panlipunan hypothetical, kung saan ang mga indibidwal ay sumasang-ayon sa mga prinsipyo ng hustisya na pipiliin sa likod ng a tabing ng kamangmangan.
Ang tabing ng kamangmangan ay isang metapora na kumakatawan sa sitwasyon kung saan ang mga indibidwal ay walang kamalayan sa kanilang sariling mga personal na kalagayan, tulad ng kasarian, lahi, uri ng lipunan, kakayahan, at iba pa. Ito ay nagpapahintulot sa kanila na gumawa ng walang kinikilingan na mga desisyon at pumili ng mga prinsipyo ng katarungan na makikinabang sa lahat, anuman ang kanilang posisyon sa lipunan. Ang ideya ay upang matiyak na ang mga patakaran at institusyong panlipunan ay patas at patas para sa lahat ng mga mamamayan, lalo na ang mga pinaka-mahina.
Samakatuwid, ang sentral na konsepto ng teorya ng hustisya ni Rawls ay ang paghahangad ng isang makatarungang lipunan batay sa mga prinsipyo ng pagkakapantay-pantay, pagkakapantay-pantay, at paggalang sa mga indibidwal na karapatan. Ito ay isang diskarte na naglalayong tiyakin na ang lahat ng tao ay may pagkakataon na paunlarin ang kanilang potensyal at mamuhay ng marangal, nang walang diskriminasyon o hindi patas na mga pribilehiyo. Ang katarungan ni Rawls bilang pagiging patas ay naglalayong lumikha ng balanse sa pagitan ng indibidwal na kalayaan at pagkakapantay-pantay sa lipunan, kaya nagtataguyod ng isang mas makatarungan at sumusuporta sa lipunan para sa lahat ng mga miyembro nito.
Ang pananaw ni John Rawls sa katarungang panlipunan: isang detalyadong pagsusuri.
Ang Teorya ng Hustisya ni John Rawls ay isa sa mga pinaka-maimpluwensyang kontemporaryong pilosopiyang pampulitika. Iminungkahi ni Rawls ang isang modelo ng katarungang panlipunan batay sa prinsipyo ng pagkakapantay-pantay at sa ideya ng katarungan bilang katarungan.
Ayon kay Rawls, dapat tiyakin ng katarungang panlipunan na ang lahat ng indibidwal ay may pagkakataon na paunlarin ang kanilang mga kakayahan at ituloy ang kanilang mga layunin sa buhay nang malaya at pantay. Sa layuning ito, iminungkahi niya ang konsepto ng tabing ng kamangmangan, kung saan ang mga indibidwal ay dapat gumawa ng mga desisyon tungkol sa organisasyon ng lipunan nang hindi nalalaman kung ano ang kanilang magiging posisyon dito, na nagsisiguro na ang mga pagpili ay ginawa nang walang kinikilingan.
Nagsusulong si Rawls para sa pantay na pamamahagi ng mga mapagkukunan at pagkakataon sa lipunan, na naglalayong bawasan ang mga hindi patas na hindi pagkakapantay-pantay na maaaring lumitaw dahil sa mga pagkakaiba sa uri ng lipunan, kasarian, lahi, o iba pang mga katangian. Siya argues na hindi pagkakapantay-pantay ay katanggap-tanggap lamang kung sila ay makikinabang sa hindi bababa sa napakinabangan, sumusunod sa prinsipyo ng pag-maximize ng pinakamababa.
Ang kanyang Teorya ng Katarungan ay patuloy na tinatalakay at pinagtatalunan ng mga pilosopo, pulitiko at akademya sa buong mundo.
Teorya ng Katarungan ni John Rawls
Walang alinlangan, kung mayroong nangingibabaw na pigura sa pilosopiyang pampulitika noong ikalawang kalahati ng ika-1921 siglo, ito ay si John Bordley Rawls (2002 – XNUMX).
Ang teorya ng hustisya ni John Rawls , na isa ring anyo ng panlipunang kontrata, ay naging pangunahing anyo ng pilosopikal na pundasyon ng liberalismo sa aspetong panlipunan nito, gayundin bilang isang mandatoryong punto ng sanggunian para sa paghaharap sa iba pang mga agos ng pulitika.
Ang eksperimento sa "orihinal na posisyon".
Ang teorya ng hustisya ni Rawls, na batay sa "orihinal na posisyon" na eksperimento sa pag-iisip, nakalantad sa kanyang dakilang akdang "The Theory of Justice" (1971), ay isa ring panukala tungkol sa pagiging subject ng tao at ang pinakahuling motibo na namamahala sa moral na pag-uugali.
Ang eksperimento sa pag-iisip ng orihinal na posisyon ay naglalayong ibase ang mga pangunahing prinsipyo ng hustisya sa isang pagmuni-muni na, na nagtatago ng ilang kaalaman tungkol sa ating mga tiyak na mahahalagang pangyayari sa likod ng isang "tabing ng kamangmangan", ay nagbibigay-daan sa atin na magpakita bilang malaya at pantay na mga tao sa Ano ang dapat na mga pangunahing prinsipyo ng hustisya? .
Ang impluwensya ng moral imperative ni Kant
Ang eksperimento sa pag-iisip ni John Rawls ay maaaring maiugnay sa mga pilosopo gaya ni Hume o Kant. Sa katunayan, mayroong isang malinaw na koneksyon sa pagitan ng orihinal na posisyon at ang Kantian moral imperative, dahil ang huli ay batay sa mga pundasyon ng moral na mga prinsipyo sa pamamagitan ng pagmuni-muni batay sa makatwirang kapasidad ng paksa, at hindi sa katotohanan ng pagiging kabilang sa isang partikular na grupo kultural o historikal.
Ang pagkakaiba ay, habang ipinapalagay ni Kant na posibleng makamit ang mga prinsipyong ito nang paisa-isa, iminungkahi ni Rawls ang orihinal na posisyon bilang isang pagsasanay sa deliberasyon sa pagitan ng mga taong sasakupin ang iba't ibang lugar sa lipunan, kahit na hindi nila ito alam sa oras ng kanilang orihinal na posisyon. Ano ang magiging mga lugar na ito?
Samakatuwid, ito ay hindi lamang isang abstract deduction ng unibersal na moral na mga prinsipyo na ginawa ng bawat tao, ngunit din ng isang anyo ng kontratang panlipunan na nagtatatag ng mga pundasyon ng hustisya at ang batayang istruktura ng lipunan.
Ang isa pang pagkakaiba kay Kant ay, bagama't naisip ng una ang kanyang categorical imperative bilang isang prinsipyo na maaaring makamit ng anumang makatwirang nilalang, binago ni Rawls ang kanyang teorya upang igiit na ang kanyang orihinal na posisyon ay mabubuhay lamang sa mga makasaysayang lipunan na kinikilala niya bilang kanilang mga pangunahing prinsipyo: kalayaan at pagkakapantay-pantay.
Ang tabing ng kamangmangan
Tulad ng nakita natin, ipinapalagay ni Rawls na ang mga taong nagsasadya sa orihinal na posisyon hindi mayroon kamalayan sa kung anong posisyon ang kanilang sasakupin sa lipunan sa hinaharap . Kaya naman hindi nila alam kung anong uri ng lipunan ang kanilang sasakupin o kung anong mga posisyon ng kapangyarihan ang kanilang sasakupin. Hindi rin nila alam kung anong mga likas na kakayahan o sikolohikal na disposisyon ang kanilang taglay na maaaring magbigay sa kanila ng kalamangan sa iba.
Sa katunayan, para sa Rawls, ang natural na loterya ay hindi patas o hindi patas, ngunit ang mahalaga ay kung paano tinatrato ng lipunan ang mga likas na pagkakaiba sa pagitan ng mga tao. Sa huli, alam ng mga taong ito na magkakaroon sila ng isang tiyak na konsepto ng mabuti (kung ano dapat ang isang makabuluhang buhay) na gagabay sa kanilang buhay at na, bilang mga makatuwirang nilalang, maaari nilang muling isaalang-alang at baguhin sa paglipas ng panahon.
Taliwas sa ibang mga teorya ng hustisya, hindi ipinapalagay ni John Rawls ang anumang konsepto ng minanang kabutihan sa kasaysayan na gumaganap bilang pundasyon ng hustisya. Sa kasong iyon, ang mga paksa ay hindi magiging libre. Para kay Rawls, ang mga prinsipyo ng hustisya ay nabuo sa orihinal na posisyon at hindi nauna dito. Ang mga ito ay ang mga prinsipyo na lumitaw mula sa orihinal na posisyon na magmarka sa mga limitasyon ng hinaharap na mga konsepto ng mabuting pinili ng bawat tao sa kanilang konkretong buhay.
Kaya, ang mga kalahok sa orihinal na posisyon ay ipinaglihi bilang mga kinatawan ng mga tiyak na tao, pinilit, gayunpaman, na sinadya sa ilalim ng tabing ng kamangmangan .
Mga kalahok sa orihinal na eksperimento sa posisyon
Ngunit ang mga paksang ito ay hindi ganap na kamangmangan. Hindi nila alam ang anumang mga detalye ng kanilang buhay bilang mga konkretong paksa, ngunit dapat magkaroon ng siyentipikong kaalaman tungkol sa kalikasan ng tao (kaalaman sa biology, sikolohiya, pati na rin ang isang pagpapalagay ng bisa ng neoclassical economic theory) na nagpapahintulot sa kanila na malaman kung paano sila kikilos sa kanilang buhay, upang maaari silang makipag-ayos sa iba sa pantay na mga termino ang pinakamahusay na mga prinsipyo kung saan ibabatay ang hustisya.
Higit pa rito, ang mga taong ito ay ipinapalagay na may pakiramdam ng pagiging patas, na nangangahulugang gusto nilang sumunod sa mga pamantayang kinikilala bilang patas pagkatapos ng proseso ng negosasyon.
Sa wakas, ipinapalagay ni Rawls na ang mga paksa ng orihinal na posisyon ay kapwa altruistic, na hindi nangangahulugang sila ay makasarili na nilalang, ngunit iyon, sa konteksto ng orihinal na posisyon, ang iyong interes ay makipag-ayos lamang na may limitasyon ng tabing ng kamangmangan. pabor sa isang tiyak na tao sa hinaharap na kanilang kinakatawan. Ang motivation nila ay ito at hindi charity.
Ang mga prinsipyo ng hustisya
Samakatuwid, inilabas ni Rawls ang isang serye ng mga pangunahing panlipunang kalakal na kinakailangan para sa pagbuo ng "mga kapangyarihang moral," ang nabanggit na kahulugan ng katarungan, pati na rin ang kakayahang baguhin at ituloy ang isang tiyak na konsepto ng mabuti.
Yung pangunahing panlipunang pag-aari ay mga karapatan at kalayaan , mga pagkakataon, kita at kayamanan o panlipunang batayan upang igalang (tulad ng isang edukasyon na naghahanda sa atin para sa buhay sa lipunan at gayundin para sa isang minimum na kita).
Inilapat ni Rawls ang teorya ng rational choice sa mga kondisyon ng kawalan ng katiyakan ng orihinal na posisyon upang makuha ang mga prinsipyo ng hustisya. Ang unang prinsipyo na kinuha niya mula sa orihinal na posisyon ay iyon ang bawat tao ay dapat magkaroon ng pinakadakilang pangunahing kalayaan posible na nagpapahintulot sa iba pang lipunan na magkaroon din ng mga kalayaang ito. Ang mga kalayaang ito ay kalayaan sa pagpapahayag, pagsasamahan, o pag-iisip. Ang prinsipyong ito ay nagpapatibay sa ideya ng kalayaan.
Ang pangalawang prinsipyo ay batay sa pagkakapantay-pantay . Ayon kay Rawls, ang mga abstract na rasyonal na paksa na nagdedeliberate sa orihinal na posisyon ay mangangatuwiran na ang mga hindi pagkakapantay-pantay sa ekonomiya at panlipunan ay pinahihintulutan sa lawak na ang mga ito ay gumagawa sa pinakamalaking posibleng benepisyo para sa mga pinaka-disadvantaged sa lipunan at umaasa sa mga posisyon na bukas sa lahat sa ilalim ng mga kondisyon ng pantay na pagkakataon.
Ano ang pinakamahusay na paraan upang ayusin ang lipunan?
Dahil ang mga kalahok sa orihinal na posisyon ay hindi alam kung anong lugar ang kanilang sasakupin sa lipunan, ibig sabihin, hindi nila alam kung ano ang panlipunan o natural na mga pakinabang na mayroon sila upang makipagkumpitensya para sa iba't ibang mga posisyon at katayuan sa lipunan, napagpasyahan nila na ang pinakanakapangangatwiran at pinakaligtas ay ang i-maximize ang pinakamababa, ang tinatawag na "maximin" .
Ayon kay Maximin, ang limitadong pinagkukunang-yaman ng isang lipunan ay dapat ipamahagi nang sa gayon ay mamuhay nang katanggap-tanggap ang mga hindi pinalad.
Higit pa rito, ito ay hindi lamang isang bagay ng pamamahagi ng isang serye ng limitadong mga mapagkukunan nang patas, ngunit ang pamamahagi na ito ay nagbibigay-daan sa ang lipunan sa kabuuan ay produktibo at batay sa pagtutulungan. Kaya, ang mga hindi pagkakapantay-pantay ay magkakaroon lamang ng kahulugan kapag ang mga minimum na pangangailangan na ito ay natutugunan para sa lahat, at hangga't ang mga ito ay gumagana pabor sa lipunan, lalo na ang mga pinaka-disvantaged.
Sa ganitong paraan, tinitiyak ng mga kalahok sa orihinal na posisyon na, sa pamamagitan ng pagsakop sa kanilang lugar sa lipunan, sila ay mabubuhay nang may dignidad at magagawang makipagkumpetensya para sa pag-access sa iba't ibang posibleng posisyon. Kapag ang mga kalahok sa orihinal na posisyon ay kailangang pumili sa pagitan ng iba't ibang teorya ng hustisya, pipiliin nila ang hustisya bilang pagiging patas na iminungkahi ni Rawls kaysa sa iba pang mga teorya, tulad ng utilitarianism.
Higit pa rito, ayon kay Rawls, ang kanyang konsepto ng katarungan bilang pagiging patas ay maaaring isalin sa mga posisyong pampulitika, tulad ng liberal na sosyalismo o liberal na demokrasya , kung saan umiiral ang pribadong pag-aari. Ang komunismo o ang kapitalismo ng malayang pamilihan ay hindi magpapahintulot sa paglikha ng isang lipunang nakabatay sa katarungan na nauunawaan bilang katarungan.
Ang Pamana ni John Rawls
Siyempre, ang isang teorya tulad ni Rawls, na sentro ng mga pagmumuni-muni sa pulitika at hustisya, ay umani ng maraming kritisismo. Halimbawa, ang mga libertarian thinker tulad ni Robert Nozick (1938–2002) ay tumututol sa muling pamimigay ng gobyerno, dahil ito ay sumasalungat sa pangunahing karapatang tamasahin ang mga bunga ng kanyang paggawa.
Nakatanggap din siya mga kritisismo ng mga nag-iisip ng komunidad sa pamamagitan ng kanyang konsepto ng pagiging subjectivity. Tulad ng malinaw sa kanyang teorya, para kay Rawls, ang mga tao, sa lahat ng bagay na tumutugon sa paglalahad ng mga pundasyon ng lipunan, ay maaaring gawing makatwiran (o, gaya ng sasabihin niya, makatwirang) nilalang.
Ang lipunan ay bubuuin ng isang kasunduan sa pagitan ng mga katumbas bago ang magkakaibang mga konsepto ng mabuti. Gayunpaman, ang communitarianism ay nangangatwiran na walang posibleng paksa na hindi pinangungunahan ng isang konsepto ng mabuti.
Ayon sa kuru-kuro na ito, hindi tayo makakagawa ng mga desisyon na batay sa mga prinsipyo ng hustisya na higit sa karaniwang mga halaga na humubog sa atin bilang mga indibidwal. Ang mga nag-iisip na ito ay nag-iisip ng indibidwal bilang binubuo na may kaugnayan sa kanilang kultural at panlipunang kapaligiran, kaya't hindi maaaring gawing abstract entity ang subjectivity at indibidwal.
Malamang na si John Rawls ang pilosopong pampulitika na may pinakamalaking epekto sa ikalawang kalahati ng ika-20 siglo. Ang kanyang mga teorya ay hindi lamang nakatulong upang ipaalam ang ilang mga posisyon sa pulitika, ngunit nagsilbi rin bilang isang abot-tanaw kung saan mag-iisip tungkol sa katarungan at pulitika , kahit na mula sa magkasalungat na posisyon sa pulitika.
Mga sanggunian sa bibliograpiya:
- Freeman, S. (2017). Orihinal na posisyon . [online] Plato.stanford.edu. Available dito .
- Rawls, J. (1980). Kantian constructivism sa moral theory. Ang Journal of Philosophy, 77 (9), p.515.
- Rawls, J. (2000). Isang teorya ng hustisya (1st ed). Cambridge (Massachusetts) [atbp.]: Harvard University Press.