Ang autotopagnosia ay isang neurological disorder na nakakaapekto sa kakayahan ng isang tao na mahanap at makilala ang mga bahagi ng kanilang sariling katawan. Ang kundisyong ito ay maaaring sanhi ng pinsala sa utak, kadalasan sa kanang hemisphere, at nagreresulta sa kahirapan sa pagtukoy at pagbibigay ng pangalan sa mga bahagi ng katawan, pati na rin ang tumpak na pagsasagawa ng mga partikular na paggalaw. Ang autotopagnosia ay maaaring magkaroon ng makabuluhang epekto sa pang-araw-araw na buhay ng isang tao, na nakakaapekto sa kanilang kakayahang magbihis, magsagawa ng mga pang-araw-araw na gawain, at kahit na makilala ang kanilang sarili sa salamin. Sa kontekstong ito, ang pagsubaybay ng mga dalubhasang propesyonal sa kalusugan ay mahalaga para sa pagsusuri at naaangkop na paggamot sa karamdamang ito.
Kawalan ng kakayahang makilala ang mga mukha: pag-unawa sa prosopagnosia sa maikling salita.
Ang Prosopagnosia ay isang neurological disorder na nakakaapekto sa kakayahang makilala ang mga pamilyar na mukha, kahit na ang mga malapit na kaibigan. Ang mga indibidwal na may ganitong kondisyon ay maaaring nahihirapang makilala ang mga kaibigan, pamilya, at maging ang kanilang mga sarili sa mga larawan. Ang kawalan ng kakayahan na ito ay hindi nauugnay sa memorya o kapansanan sa paningin, ngunit sa halip sa isang problema sa rehiyon ng utak na responsable para sa pagproseso ng mga mukha.
Autotopagnosia: ang kawalan ng kakayahan upang mahanap ang mga bahagi ng katawan.
Ang autotopagnosia ay isa pang neurological disorder na nakakaapekto sa kakayahang mahanap ang mga bahagi ng katawan. Ang mga indibidwal na may ganitong kondisyon ay maaaring nahihirapang tukuyin at bigyan ng pangalan ang mga bahagi ng kanilang sariling katawan, tulad ng mga braso, binti, at kamay. Ang kawalan ng kakayahan na ito ay hindi nauugnay sa isang kakulangan ng anatomical na kaalaman, ngunit sa halip sa isang problema sa rehiyon ng utak na responsable para sa pang-unawa ng katawan.
Rare syndromes: isang komprehensibong listahan ng mga hindi gaanong karaniwang kondisyon.
Ang autotopagnosia ay isang bihirang sindrom na nakakaapekto sa kakayahan ng isang tao na mahanap ang mga bahagi ng kanilang sariling katawan. Ang kundisyong ito, na kadalasang sanhi ng pinsala sa utak, ay maaaring humantong sa mga kahirapan sa pagtukoy at pagbibigay ng pangalan sa mga bahagi ng katawan, kahit na nakikilala ng tao ang mga bahaging iyon sa iba.
Ang mga indibidwal na may autotopagnosia ay maaaring nahihirapang ituro ang mga partikular na bahagi ng katawan kapag tinanong, o kahit na naglalarawan kung saan matatagpuan ang mga bahaging iyon na may kaugnayan sa isa't isa. Ang kawalan ng kakayahan na ito ay maaaring magdulot ng pagkabigo at kahihiyan, dahil ang pang-araw-araw na gawain na nangangailangan ng tumpak na kaalaman sa katawan ay maaaring maging mahirap.
Bagama't isang bihirang kondisyon ang autotopagnosia, mahalagang maunawaan at suportahan ang mga nakakaranas ng sindrom na ito. Ang pagpapataas ng kamalayan sa iba't ibang, hindi gaanong karaniwang mga kondisyon ay maaaring makatulong sa pagpapaunlad ng higit na pag-unawa at empatiya para sa mga karanasan ng mga apektado.
Phantom limb treatment: mabisang pamamaraan para mapawi ang kakulangan sa ginhawa at sakit.
Ang autotopagnosia ay isang bihirang neurological disorder na nakakaapekto sa kakayahan ng isang tao na mahanap ang mga bahagi ng katawan. Ang mga taong may autotopagnosia ay maaaring nahihirapang tukuyin at bigyan ng pangalan ang mga bahagi ng katawan, at maaaring hindi maituro sa kanila kapag tinanong.
Para sa mga nagdurusa mula sa autotopagnosia, ang paggamot sa phantom limb ay maaaring maging isang epektibong opsyon para maibsan ang kakulangan sa ginhawa at sakit na nauugnay sa disorder. Maraming mga diskarte ang maaaring gamitin upang matulungan ang tao na makilala at makipag-ugnayan muli sa mga apektadong bahagi ng katawan.
Ang isa sa mga pinaka-karaniwang pamamaraan ay ang mirror therapy, kung saan ang salamin ay ginagamit upang ipakita ang imahe ng buo na paa, na lumilikha ng ilusyon na ang phantom limb ay gumagalaw nang normal. Makakatulong ito na mabawasan ang sakit at mapabuti ang pang-unawa ng katawan para sa taong may autotopagnosia.
Ang isa pang epektibong pamamaraan ay ang body image therapy, na kinabibilangan ng paggamit ng mga visualization at body awareness exercises upang matulungan ang tao na muling bumuo ng koneksyon sa mga apektadong bahagi ng katawan. Makakatulong ito na mapabuti ang proprioception at mabawasan ang phantom limb sensation.
Sa ilang mga kaso, maaari ring irekomenda ang physical therapy upang matulungan ang tao na mapabuti ang paggana at kadaliang kumilos ng mga apektadong bahagi ng katawan. Maaaring isama sa paggamot ang mga stretching at strengthening exercises upang matulungan ang tao na mabawi ang kontrol at sensasyon sa kanilang mga bahagi ng katawan.
Sa pamamagitan ng pagsasama-sama ng mga diskarte tulad ng mirror therapy, body image therapy, at physical therapy, posible na matulungan ang isang tao na muling buuin ang koneksyon sa mga apektadong bahagi ng katawan at mapabuti ang kanilang kalidad ng buhay.
Phantom limb: Ang mga sensasyon na nagpapatuloy kahit na pagkatapos ng pagputol ay hindi na nakikita.
Ang autotopagnosia ay isang neurological disorder na nakakaapekto sa kakayahan ng isang tao na mahanap nang tama ang mga bahagi ng katawan. Maaari itong magresulta sa kahirapan sa pagkilala o pagtukoy ng mga bahagi ng katawan, kahit na sa kanila. Sa mas malalang kaso, maaaring hindi maituro ng tao ang isang bahagi ng katawan kapag tinanong.
Sa kabilang banda, ang phantom limb ay isang karaniwang karanasan na iniulat ng mga taong sumailalim sa mga amputation. Kahit na maalis na ang paa, maaaring makaranas pa rin ang tao ng mga sensasyon tulad ng pananakit, pangangati, o paggalaw sa nawawalang paa. Ang mga sensasyong ito ay tila lumitaw nang wala saan at maaaring mahirap ipaliwanag.
Kapansin-pansin, sa ilang mga kaso, ang mga taong may autotopagnosia ay maaari ding makaranas ng phantom limb sensations, kahit na hindi sumailalim sa amputation. Ipinapakita nito kung gaano kakomplikado ang utak ng tao at kung paano mababago ang mga perception ng katawan ng iba't ibang kondisyong neurological.
Ang mga karamdamang ito ay tumutulong sa amin na mas maunawaan kung paano gumagana ang utak at kung paano ito maaapektuhan ng iba't ibang mga kondisyon.
Autotopagnosia: ang kawalan ng kakayahan upang mahanap ang mga bahagi ng katawan
Bagama't madalas nating pinag-uusapan ang mga pandama na channel na tumutulong sa atin na maunawaan ang ating kapaligiran, na tumutukoy sa "limang pandama," ang totoo ay marami pa.
Ang pagpindot, halimbawa, ay nauugnay sa ating kakayahang makita ang sakit at mga pagbabago sa temperatura. Ngunit may isa pang "sense" na madalas nating hindi pansinin, at ang kahalagahan nito ay ipinahayag kapag ang isang neurological disorder ay nagiging sanhi ng pagkawala nito. Ang biological na pagbabagong ito ay kilala bilang autotopagnosia , at ang kapasidad na pinipigilan nito ay ang kakayahang malaman sa anumang sandali kung aling mga bahagi ng espasyo ang inookupahan ng mga bahagi ng katawan.
Ano ang autopagnosia?
Sa etimolohiya, ang terminong autotopagnosia ay nagbibigay na ng mga pahiwatig tungkol sa kahulugan nito: ito ay isang uri ng agnosia, tulad ng prosopagnosia o visual agnosia, kung saan ang kawalan ng kakayahan ay may kinalaman sa posibilidad na malaman kung saang mga posisyon matatagpuan ang mga bahagi ng katawan, pareho man o ibang tao o entity.
Kaya, ang neurological disorder na ito, na kung minsan ay tinatawag ding somatotopagnosia, ay ipinahayag sa mga seryosong problema pagdating sa pag-alam sa oryentasyon at lokasyon ng mga bahagi ng katawan o, ito ay produkto ng isang organikong sugat sa ilang bahagi ng utak.
Mga sanhi ng autotopagnosia
Ang autotopagnosia ay karaniwang nauugnay sa mga sugat sa parietal lobe ng kaliwang cerebral hemisphere. Gayunpaman, ang mga sanhi nito ay hindi madaling maunawaan nang detalyado.
Tulad ng halos lahat ng mga sakit sa neurological, napakahirap matukoy ang isang dahilan na nagpapaliwanag ng hitsura ng mga sintomas, dahil ang sistema ng nerbiyos (at lalo na ang sistema ng nerbiyos ng tao) ay napakasalimuot, parehong structurally at functionally.
Higit pa rito, ang mga kaso ng autotopagnosia ay bihira, na nagpapahirap sa pag-aaral. gayunpaman, ang mga posibleng paliwanag ay iminungkahi kung paano lumilitaw ang pagbabagong ito .
Mayroong tatlong pangunahing hypotheses tungkol sa kung ano ang maaaring maging sanhi ng karamdaman na ito. Ang unang naisip ng autotopagnosia bilang isang produkto ng pinsala sa mga lugar na may kaugnayan sa wika ng kaliwang posterior hemisphere (maaaring ito ay isang uri lamang ng anomia, na nailalarawan sa kawalan ng kakayahang sumangguni sa mga elemento sa kanilang mga pangalan); naiintindihan ng pangalawa ang kabiguan na ito bilang isang pagbabago sa ilang bahagi ng parietal lobe na kasangkot sa pag-iisip ng isang three-dimensional na modelo ng katawan; at ang pangatlo ay nagpapakilala nito bilang isang visuospatial na problema na may kaugnayan din sa parietal lobe.
Ang posibilidad ng malalim na pagsusuri sa mga sanhi ng autotopagnosia ay nahahadlangan ng katotohanan na madalas na nangyayari kasama ng iba pang mga sakit sa neurological, tulad ng apraxia.
Mga sintomas ng neurological disorder na ito
Mga taong may autopagosia may malubhang kahirapan sa paghahanap ng kanilang sariling mga bahagi ng katawan , mula sa ibang tao o isang cartoon character. Higit pa rito, kadalasang nagpapakita sila ng mga sintomas ng dalawang uri:
1. Mga pagkakamali sa semantiko
Ang mga ganitong uri ng sintomas ay tumutugma sa mga kaso kung saan, kapag hiniling na ipahiwatig ang isang bahagi ng katawan, ipinapahiwatig nila ang isa pa na kabilang sa isang katulad na kategorya ng semantiko . Halimbawa, kapag, sa halip na ituro ang isang braso, itinuro nila ang isang binti, o kapag, sa halip na ituro ang isang tuhod, itinuro nila ang isang siko.
2. Contiguity errors
Ang sintomas na ito ay nauugnay sa kawalan ng kakayahan ng tao na malaman kung nasaan ang isang bahagi ng kanilang katawan. Halimbawa, kapag hiniling na ituro ang dibdib, itinuro ang tiyan , o kapag hiniling na tumuro sa tainga, tumuturo sa leeg.
Kinakailangan din na ituro na hindi lahat ng mga kaso ng autotopagnosia ay pareho at habang ang ilang mga tao ay hindi alam kung nasaan ang mga bahagi ng katawan ng kanilang sarili o ibang nilalang, ang iba ay maaaring magkaroon ng problema sa paghahanap ng kanilang sarili, o maaaring kapag hinawakan mo ang lugar ng iyong sariling katawan, napagtanto mo kung nasaan ito at kung ano ito, halimbawa.
Paggamot ng somatotopagnosia
Ang pagiging isang neurological disorder na sanhi ng mga pinsala, ito ay itinuturing na iyon ang mga sintomas ay maaaring hindi ganap na mawala at ang mga markang naiwan sa utak dahil sa sugat ay hindi na mababawi Gayunpaman, maaari kang magtrabaho upang pagaanin ang mga sintomas ng sakit sa pamamagitan ng pagtuturo sa tao na magpatibay ng mga gawi na nagpapadali sa pang-araw-araw na buhay.
Sa kasamaang palad, sa kasalukuyan ay walang mga kilalang pharmacological na paggamot na nagpakita ng bisa sa mga kasong ito. Samakatuwid, ang bawat kaso ay dapat na lapitan sa isang personalized na paraan upang maunawaan ang lahat ng mga problemang kinakaharap ng mga pasyente at ang mga potensyal na pagkakataon na kanilang kinakaharap habang sila ay sumusulong sa kanilang diskarte.
pagtatapos
Ang autotopagnosia ay isang mahirap maunawaan na neurological disorder dahil hindi pa nauunawaan ang kalikasan nito: maaaring ito ay isang pagkabigo sa wika (ibig sabihin, mga problema sa pagtawag sa mga bagay sa kanilang pangalan) o isang pagkabigo sa visuospatial (ibig sabihin, nauugnay sa hindi pag-alam kung saan ang bahagi ng katawan na iyon ay kilala bilang ito ay tinatawag).
Higit pang pananaliksik ang kailangan para makabuo ng mas epektibong mga programa ng interbensyon.